Peter Breedveld

Er zijn manieren waarop je racisme per se niet moet bestrijden. Dit stuk van Marjan Boelsma is een voorbeeld van een manier waarop je racisme per se niet moet bestrijden.

Onder de titel ‘De witte is het probleem’ donderpreekt Boelsma haar witte lezers onder meer dat ze ‘vreten dankzij wit privilege en witte suprematie’, hun schuldgevoel daarover moeten ‘omzetten in motivatie’ en ze adviseert ze onder meer om nederig te zijn, zwarte mensen en mensen van kleur leidend te laten zijn en zich voortdurend af te vragen of ‘het sluipende vergif van racisme niet bij je is binnengedrongen’. Witten mogen zwarte mensen en mensen van kleur niet lastigvallen met vragen. Ze moeten via zelfstudie proberen te begrijpen wat racisme is.

Gek poezenvrouwtje

Het lachste is nog dat Boelsma, zelf zo wit als Alpenroom, haar witte lezers voorhoudt dat ze niet mogen ‘optreden als woordvoerder voor zwarte mensen en mensen van kleur omdat witte mensen dat perspectief nooit echt kunnen verwoorden’. Kennelijk geldt Boelsma, de hogepriesteres van ‘zwarte mensen en mensen van kleur’, als de uitzondering op haar eigen regel.

Ik ken dit gekke poezenvrouwtje verder niet, al zie ik wel regelmatig malle tweets van haar voorbijkomen op Twitter, maar ik durf er wat om te verwedden dat Boelsma zich in haar jonge jaren heeft proberen te ontworstelen aan een streng-christelijke opvoeding.

Nederig opstellen

Daarin is ze niet geslaagd. Het gevoel om schuldig te zijn en deel uit te maken van een Groot Geheim dat je alleen kunt kennen door de Here Jezus in je hart te sluiten zit er bij Boelsma ingebakken. In Jezus gelooft ze niet meer, maar de ‘zwarte mensen en mensen van kleur’ vormen een mooi alternatief. Zij zijn Boelsma’s nieuwe Jezus, jegens wie je je nederig moet opstellen, constant bewust van het feit dat je een zondaar bent.

Nou, ik ben wit, maar ik voel me nergens schuldig over. Ik zie ook elke dag met afgrijzen de screenshots van tweets en Facebook-posten voorbijkomen van goedlachse, roomblanke Rabobankmedewerkers en politieschooldocenten die de zwartjoekels het land uit willen of ze een langzame, pijnlijke dood laten sterven. Ik voel me beter dan die mensen. Ik vreet en betaal mijn hypotheek en alimentatie omdat ik elke dag braaf meeloop in de tredmolen, me bewust van het feit dat ik in de gaten wordt gehouden door duizenden boze burgers, die vinden dat die ‘kankerzwarten van onze Zwarte Piet af moeten blijven en anders terug moeten naar hun apenland’, maar die mij mijn grapje over de vaderlandse Taliban van vier jaar geleden nimmer zullen vergeven.

Sommige stinken

Ik ben tegen racisme vanuit een wat zo pathetisch ‘rechtvaardigheidsgevoel’ heet, en omdat ik vind dat je mensen moet behandelen zoals jezelf behandeld zou willen worden. Mijn opleiding is hoog genoeg om te weten dat het achterlijk is om groepen mensen bepaalde karaktereigenschappen toe te kennen op basis van hun uiterlijke kenmerken, en ik denk dus ook niet dat zwarte mensen en mensen van kleur heiligen zijn. Ik denk dat ze precies zijn zoals witte mensen. Sommige zijn aardig, sommige zijn klootzakken, sommige ruiken lekker en sommige stinken en de meeste zitten er ergens tussenin.

Ik ben me bewust van het feit dat zwarte mensen en mensen van kleur meer kans lopen door de politie in elkaar te worden geslagen en minder om op een sollicitatiegesprek te worden uitgenodigd. Dat vind ik erg en daar spreek ik me tegen uit. Ik schrijf stukjes over de dubbele, racistische standaard die de media hanteren als ze schrijven over zwarte mensen en mensen van kleur. Dat is alles wat ik kan doen.

Zelfmoord plegen

Toen ik klein was, las ik eens over een bijeenkomst van de Black Panthers. Een blanke aanwezige vroeg daar wat hij (of zij) kon doen om bij te dragen aan een wereld zonder racisme. “Je kunt zelfmoord plegen”, was het antwoord.

Zelfmoord plegen, dat leek me toen al contraproductief. Als alle witten van goede wil zelfmoord plegen, hou je alle kankerzwarten roepende Rabobankmedewerkers over. Ik zie echt niet hoe je daarmee hebt bijgedragen aan een betere wereld.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, de enige site die antisemitismebestrijding serieus neemt, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.