Kerfstok
Peter Breedveld
Illustratie: Luis Ricardo Falero
New York Times-columnist Thomas Friedman schreef in 2001 een column in de vorm van een nep-memo van George Bush aan Yasser Arafat. Daarin zegt ‘Bush’ dat de Palestijnen zich maar bij hun verlies van 1948 moeten neerleggen.
Arjan el Fassed, nu Kamerlid voor GroenLinks, toen Internet-activist, schreef daarop een nep-memo aan Friedman, zogenaamd van Nelson Mandela. ‘Mandela’ verwijt Israël daarin Apartheid te bedrijven. El Fassed stuurde de column naar de NYT en plaatste het ook op een Internetforum. Van daaruit zwierf het over het hele Internet, maar zonder de vermelding dat niet Nelson Mandela, maar El Fassed de auteur was.
Dat is dan het ‘schandaal’ waarover het op het moment gonst op Twitter en in de vochtige holen van de blogosfeer, en dat volgens Michael van der Galiën, stercolumnist van de samengeknepenbillenwebsite De Dagelijkse Standaard, aanleiding zou moeten zijn om El Fassed uit zijn partij te zetten. Van der Galiën meent namelijk dat El Fassed ‘aanzienlijk meer op zijn kerfstok heeft dan de PVV’er James Sharpe’ (de frauderende pornoboer die iemand mishandelde met een sportschoen met spikes).
Wat is er dan nog meer? El Fassed is ook mede-oprichter van de ‘extremistische’ website Electronic Intifada. Het extremistische zit ‘m in het feit dat de site over het Palestijns-Israëlische conflicht bericht vanuit Palestijns perspectief en daar houden de Vrienden van Israël niet van. Eenzijdige berichtgeving over Israël mag alleen van Israël-gezinde spinners komen, en al het andere is ‘extremistisch’ en ‘antisemitisch’.
De stemmingmakerij rond de website komt van een extreemrechtse organisatie, ‘NGO Monitor’, die een agressieve en koortsachtige campagne tegen Electronic Intifada voert, waardoor onze eigen minister van Buitenlandse Zaken zich heeft laten meeslepen. Lees hier om wat voor frisse jongens en meisjes het gaat. ‘It is a partisan operation that suppresses its perceived ideological adversaries through the sophisticated use of McCarthyite techniques – blacklisting, guilt by association and selective filtering of facts’, aldus Haaretz-journalist Didi Remez. Een soort Carel Brendels dus, maar dan beter georganiseerd.
Het zit Domrechts zo dwars dat de ene na de andere PVV’er door de mand valt als een frauderende leugenaar met agressieproblemen, dat ze als razenden aan het spitten zijn in het verleden van de progressieve parlementariërs, en het ergste wat ze hebben kunnen vinden is de Israël-kritiek van El Fassed. Helaas pindakaas, jongens, maar kritiek op Israël is nog steeds niet illegaal, zelfs niet in GeertWildersstan. Het is zelfs niet illegaal kritische columns te schrijven, en je kunt er niemand op aan kijken dat anderen zijn stukjes verhaspelen. Dat overkomt ons allemaal, zelfs Michael van der Galiën, heb ik ontdekt, die er op een website van wordt beschuldigd een genocide-ontkenner te zijn.
Van je Domrechtse vrienden moet je het hebben hè, Michael? Je zou beter moeten weten, want je hebt aan den lijve ondervonden hoe het is om het mikpunt te zijn van lasterlijke stemmingmakerij. Twee jaar geleden maakte Hans Jansen het uit met de Grote Smurf van De Dagelijke Standaard, Joshua Livestro, omdat hij niet wenste mee te werken aan een site waar ook stukjes van een moslim worden gepubliceerd. Die moslim is Van der Galiën. Ja, lieve lezers, er zitten ook moslims bij Domrechts, en die blèren net zo ongenuanceerd hun Domrechtse partijtje mee, maar dat is vast allemaal taqiyya.
Peter Breedveld heeft nooit een ruk om de Palestijnen gegeven, maar dankzij Domrechts heeft hij inmiddels een onbeschrijflijke tyfushekel aan de Vrienden van Israël.
RSS