Lompe Hollanders in Japan

Peter Breedveld

Dus er strijkt een troepje Hollandse journalisten neer in Japan om verslag te doen van het staatsbezoek van Willem-Alexander en Maxima en dan blijkt dat ze zich aan allerlei regels moeten houden.

Nou ja, zèg! Daar hebben wij ‘eigenzinnige westerse journalisten’ natuurlijk best wel moeite mee. Dus dan gaan we door het paleis van de Japanse keizer lopen banjeren want wie maakt ons wat, toch? En dan komen er allemaal kleine boze mannetjes op ons af, die ons in gebroken Engels toeschreeuwen: ‘You go away!”

Zit in de cultuur van die mannetjes, hè. Ze kunnen geen praktische oplossingen bedenken als zich iets onverwachts voordoet. Fouten toegeven, kunnen ze ook niet. Bang voor gezichtsverlies.

Lompe boeren

Via de uitstekende Azië-correspondent Wouter van Cleef kwam ik bij dit jammerverhaal van een NOS-journalist die het, je gelooft het niet, maar raar vindt dat een staatsbezoek in Japan van tevoren wordt vastgelegd in draaiboeken. Je mag ook niet eens zomaar met allerlei apparatuur het keizerlijke paleis binnen. Je moet op een gastenlijst staan en ook van tevoren melden dat je camera’s meeneemt! Dat is volgens de journalist een ‘foutje’, maar dat willen de Japanners niet toegeven, want ja, gezichtsverlies.

Wat een gênant gezeik, wat laten de Hollanders zich weer kennen als lompe boeren (“Je mag niet schelden!” – o, flikker toch op). En als racisten, met hun ‘mannetjes’ en ‘het zit in de cultuur’. Alsof je in Nederland zomaar het koninklijk paleis kunt binnenstormen met je tas vol apparatuur. Alsof bij het laatste bezoek van Obama aan Nederland niet de hele Randstad ontoegankelijk werd voor zelfs de bewoners.

En alsof er in de hele vaderlandse geschiedenis ook maar één Nederlander bestaat die een fout toegegeven heeft.

Racistische reflexen

Ik moest denken aan de Dodenherdenking op de Dam, in 2010, met de Damschreeuwer die een stampede veroorzaakte, waarbij gewonden vielen. Het was het journaille dat in de nasleep ervan als eerste stond te blèren om vrijheidsbeperkende maatregelen. En hoe was het in godsnaam mogelijk geweest dat bij die Dodenherdenking een man met een koffer was toegelaten!

Ja, lieve lezers, de ene draaiboekencultuur is de andere niet.

Nederlanders verwachten altijd dat overal de rode loper voor ze wordt uitgerold, omdat ze Nederlander zijn. Gebeurt dat niet, dan vervallen ze in hun ingebakken racistische reflexen. Dan komen de vooroorlogse karikaturen weer te voorschijn. De agressieve mannetjes die bevelen schreeuwen in gebroken Engels. Die niet kunnen omgaan met ‘eigenzinnige’ westerlingen. Omdat ze allemaal keurig in de maat lopen hè, die mannetjes. Niemand denkt voor zichzelf daar in dat spleetogenland, zoals in Nederland. Die rijstvreters kunnen ook niet improviseren. zoals wij. En oei, oei, dat gezichtsverlies hè.

Slachtoffers van de Jappenkampen

Nederlanders. Als je in hun land bent, moet je je aan hen aanpassen. Als zij in jouw land zijn, moet je je ook aan hen aanpassen.

Als het over Japan gaat, komen steevast dezelfde clichés weer ter tafel: totaal andere cultuur daar, hè. Ze verbergen hun gevoelens achter die mysterieuze glimlach. Vrijheid, dat concept zégt ze niet eens iets. “Japan is een ontzettend racistisch land, wist je dat?”

Nederland heeft enorm huisgehouden in Azië, net als alle andere westerse mogendheden. Genocide, onderdrukking, uitbuiting, onuitsprekelijke wreedheden. Nooit een ondubbelzinnig ‘sorry’ voor uitgesproken. Nooit een helder nuestra culpa. Een overlevende van één van de ergste Nederlandse oorlogsmisdaden in Indonesië, Saih Bin Sakam, werd bot weggestuurd toen hij koningin Beatrix wilde spreken (zit niet in de cultuur hè, fouten toegeven!) Maar als het om Japan gaat, moet er altijd gedramd worden over de slachtoffers van de Jappenkampen. Over de oorlogsmisdaden van de Japanners.

Koloniaal verleden

Het gaat bij dit staatsbezoek weer niet anders. De Japanners hebben alles uit de kast getrokken voor een gastvrij onthaal, de Nederlanders zouden zich bijzonder vereerd moeten voelen. Maar nee, we moeten het toch even over dat dubieuze koloniale verleden hebben, waar we in ons eigen land angstvallig onze kop over houden.

Ja, lieve lezers, het ene koloniale verleden is het andere niet.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, de enige site die antisemitismebestrijding serieus neemt, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.