Home » Archief » Ons hart is verschrompeld want we vergaten Roboski


[28.12.2019]

Ons hart is verschrompeld want we vergaten Roboski

Fréderike Geerdink


Scène uit Survive Style 5+

‘Çok şükür’, zei de kleine Mahmut toen ik hem vroeg hoe het met hem ging. ‘We zijn gezegend.’ Nou ja, zo klein is hij inmiddels niet meer, hij is al dertien. Hij was vijf toen ik hem voor het eerst ontmoette, een paar maanden nadat hij zijn vader, Osman Kaplan, verloor in het bombardement van Roboski. Ik heb nog steeds de foto van Mahmut die ik die dag maakte: hij was samen met een vriendje op de oude, kapotte houten deur van de woonkamer geklommen en zwiepte heen en weer. Hij had geen idee wat er was gebeurd.

Op 28 December 2011, laat op de avond, bombardeerde de Turkse luchtmacht een groep burgers die net over de grens in Irak pakken met sigaretten, thee en vatten olie op hun muilezels hadden gebonden. Ze stonden op het punt Turkije weer in te lopen toen het bombardement begon. Niet veel later waren vierendertig van de handelaren, waarvan er negentien minderjarig waren, dood. Osman Kaplan was getrouwd met Pakize en vader van vijf kinderen, van wie Mahmut de jongste was. Het enige wat dat ik ooit van Osman zag, was een foto. Hij was aan het werk in de kleine tuin waar de familie wat groente verbouwde. Met een schop in zijn hand keek hij naar boven de camera in.

Turkije uitgeknikkerd

Vandaag wordt het bombardement van Roboski voor de achtste keer herdacht. Ik was aanwezig bij de herdenkingen in 2012, 2013 en 2014 – vier maanden voor de herdenking van 2015 werd ik Turkije uitgeknikkerd vanwege mijn journalistiek over de Koerden. Dat jaar was mijn boek over het bloedbad verschenen in het Turks en Engels – het jaar ervoor in het Nederlands. De eerste woorden daarin waren een tekst die ik zo vaak had gehoord terwijl ik het bombardement onderzocht: ‘Roboski’yi unutursak kalbımız kurusun’, of: ‘Moge ons hart verschrompelen als wij Roboski vergeten.’

Het bombardement kreeg veel media-aandacht in de eerste jaren. Dat kwam door de manier waarop de Turkse staat ermee omging – de slachtoffers neerzetten als terroristenhulpjes, wat ze niet waren want ze probeerden gewoon hun dagelijks brood te verdienen in de grensgebieden in het zuidoosten van Turkije, waar nauwelijks werk is – en vanwege de juridische blamage die erop volgde. De ene rechtszaak volgde de andere, maar het waren de families van de slachtoffers die werden vervolgd in plaats van de schuldigen die, zoals de Turkse traditie voorschrijft, buiten schot bleven of promotie kregen.

Nieuw onderzoek

Dit jaar was er geen nieuws. Oké, Ferhat Encü werd vrijgelaten uit de gevangenis, een telg uit de Encü-familie die veel leden verloor in het bloedbad. Hij werd in 2015 gekozen tot parlementslid voor de HDP, de linkse partij die voortkomt uit de Koerdische politieke beweging. Zijn vrijlating was alleen nauwelijks nieuws want het AKP-gedomineerde parlement had hem wegens ‘terrorisme’ van zijn parlementaire stoel geschopt dus hij was nu gewoon een burger. Net zoals zijn jongere broer Veli, die een maand voor Ferhat vrijkwam in het cachot werd gesmeten en nog altijd vastzit. Veli bracht elke donderdag samen met andere familieleden een bezoek aan de begraafplaats in het dorp om te herdenken en om een verklaring voor te lezen en de video en foto’s ervan te verspreiden via social media. De families gaan nog steeds elke donderdag, vertelde Mahmut me. Er is niemand meer die het weet.

Ook de vragen over Roboski die de HDP dit jaar in het parlement stelde, leverden nauwelijks krantenkoppen op. De vragen kwamen, net als voorgaande jaren, neer op één verzoek: open een nieuw onderzoek. De HDP-parlementariër voor Şırnak, de provincie waar het drama gebeurde, Nuran Imir, mailde me de vragen en voegde toe: ‘Zoals elk jaar hebben de regering en de oppositie ons verzoek afgewezen.’

Koerdische media

Ferhat Encü vertelt me, in direct messages op Twitter, dat een nieuwe juridische zaak de interesse weer kan doen opleven, maar advocaat Kerem Altıparmak, die de families bijstaat, zegt dat er op dat front vooralsnog niets te melden valt. Ferhat Encü: ‘De dorpelingen voelen zich vergeten en hopeloos.’ Zijn er journalisten in het dorp geweest dit jaar om te vernemen hoe het met de famileis gaat? Om ze te vragen hoe het is om vergeten te zijn, acht jaar na de misdaad? ‘Onze journalisten zijn er geweest’, antwoordt Encü, verwijzend naar de verslaggevers van Koerdische media. ‘Niemand van buiten, voor zover ik weet.’

Moge ons hart verschrompelen.

Maar toch – hoe zouden we ooit kunnen vergeten? Als er één betrokkene is die er alles aan doet om te zorgen dat we nooit vergeten, is het de staat zelf. Want de staat creëert keer op keer een nieuw Roboski. Nog maar recent voerde Turkije een aanval uit op Tel Rifaat in het noorden van Syrië, met als resultaat tien Koerdische doden, waaronder acht kinderen. Daar lagen ze, in een rij op de grond in dekens gewikkeld en omringd door wanhopige familieleden. Wie kon de reflectie van de foto’s uit Roboski niet zien in die beelden?

Levend verbranden

De vergelijking houdt daar niet op. Tel Rifaat zal niet grondig en onafhankelijk worden onderzocht, net als Roboski. Er komt geen proces tegen de daders en de slachtoffers krijgen geen compensatie.

HDP-parlementariër Nuran Imir mailt me dat ze Roboski voortdurend ziet. Ze schrijft: ‘Het eerste dat in ons opkomt als we naar de AKP-regering kijken, is Roboski. Erdogan heeft ooit gezegd dat Roboski niet zal verdwijnen in de donkere gangen van Ankara, maar wat zien we nu? Een regering die ernaar streeft het bloedbad in die donkere gangen in de vergetelheid te dwingen.’

Imir ziet Roboski in Tel Rifaat, maar ook elders: ‘De vernietiging van Şırnak en de tientallen doden daar, zijn Roboski. Het lichaam van Hacı Lokman Birlik dat door de straten van Şırnak wordt gesleept, vastgebonden achter een pantserwagen van de staat, is Roboski. De mensen die levend verbrandden in de kelders van Cizre zijn een voortzetting van Roboski. De moorden in Sur, de manier waarop Nusaybin kapot is gemaakt, zijn Roboski.’

Ze verwijst naar de oorlog die woedde in verschillende steden in het zuidoosten van Turkije in 2015 en 2016 tussen het Turkse leger en jongerengroepen verbonden aan de PKK. Daarin kwamen niet alleen strijders om maar werden ook veel burgers gedood. Eén van hen, Hacı Lokman Birlik, werd achter een legervoertuig door de nachtelijke straten van de stad gesleept. Delen van de historische Koerdische steden Sur (een historische hart van Diyarbakir, de grootste stad in het zuidoosten), Nusaybin en Cizre werden met de grond gelijk gemaakt.

Vernietiging en pijn

Je zou kunnen zeggen dat alles wat er na 28 December 2011 is gebeurd, ons het zicht op Roboski heeft vertroebeld. Zo veel vernietiging, zo veel pijn – Roboski lijkt deel van het verleden geworden. Maar zo lang er geen gerechtigheid is, leven de pijn en de herinnering voort. Er zijn bijna geen overlevenden meer van de massamoorden op Alevitische Koerden in de provincie Dersim in 1937 en 1938 en het is deel van Turkijes verleden, maar zo lang de staat niet erkent wat er is gebeurd en waarom, blijft het deel van het Turkije van nu.

Onze harten zijn niet verschrompeld. Onze harten zijn in Roboski.

Fréderike Geerdink is journalist. Als Turkije-kenner en Koerdistan-correspondent leert ze veel over Nederland. Steun haar met een financiële bijdrage op Patron.

Fréderike Geerdink, 28.12.2019 @ 10:35

[Home]
 

1 Reactie

op 28 12 2019 at 10:36 schreef Peter:

Reageren? Leesfrontaalnaakt@gmail.com.

 


Home

Archief

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

Meest gelezen in Januari

O Een inhoudelijk gesprek met Thierry Baudet

O Een totaalverbod op honden is gerechtvaardigder dan een vuurwerkverbod

O ‘Ik wou dat ik echt iemand had die om me geeft’

O Zelfs jonge kinderen zijn niet veilig voor extreemrechtse bokito’s Marjolein Faber en Wierd Duk

O De vlammende hakken van Ebissé Rouw

O Frank van der Linde, een etterbak with a cause

O De ‘Excuusjoden’-haat van Esther Voet en Bart Schut

O Zihni Özdil is zelf een fascist en hier is waarom

O Nee, Fidan Ekiz, de vrije meningsuiting is niet in gevaar omdat de kijkers jou niet lusten

O Ionica’s favoriete boeken van 2019

 

Meest gelezen in het afgelopen decennium

O YouPorn

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O Hoi, Jesse Klaver, ik heb geen zin om te boeten voor jouw papatijd

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Het totale en angstwekkende gebrek aan integriteit van de #Metoo-meute

O Ik word vervolgd wegens belediging van een seriebelediger

O Ga je nu Wierd Duk ontslaan, Telegraaf?

O Ik ga naar Japan verhuizen

O Smachten en soppen met Thierry Baudet

O Opbokken met je racistische kinderfeestje

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.” (Carel Brendel)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’ (Hafid Bouazza) ‘Complimenten voor Frontaal Naakt.

‘Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’ (Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS