Virtuele knokploeg

Peter Breedveld

Illustratie: School van Fontainebleau

Regelmatig wordt mij gevraagd waarom ik me toch zo druk maak om GeenStijl. ‘Niemand neemt die site toch serieus?’ twitterde onlangs nog een leraar. That’s where you’re wrong. Omdat ik geen zin heb om steeds weer opnieuw uit te leggen wat mijn probleem met GeenStijl is, zet ik het hieronder nog een keer op rij, zodat ik voortaan kan volstaan met een link naar dit stuk. Dit is een werk in uitvoering, en zal voortdurend worden aangevuld en gecorrigeerd. In de reactieruimte hieronder hebben lezers de mogelijkheid om zelf aanvullingen en correcties te plaatsen.

GeenStijl is een virtuele knokploeg, erop uit om iedereen met een mening of levenswijze, die de mannen en vrouw van GeenStijl niet aanstaat, door middel van intimidatie en laster het zwijgen op te leggen. Dat ondervond de voorzitter van de antirokersclub Stivoro, wier kinderen werden bedreigd en die politiebescherming nodig had nadat GeenStijl haar adresgegevens had gepubliceerd, dat ondervindt de Amsterdamse politicus Fatima Elatik, die de grofste bedreigingen voor haar kiezen krijgt na elk hetzerige stukje dat GeenStijl over haar publiceert. Ook de jongerenvereniging Asri ontving ernstige bedreigingen omdat haar mening GeenStijl niet beviel.

Daarnaast ben ik zelf ervaringskundige. Nadat ik op Twitter een cynische grap over PVV’ers had gemaakt, publiceerde de hoofdredacteur van GeenStijl, Marck Burema alias Pritt Stift, mijn werkadres, waarna ik vele honderden bedreigingen mocht ontvangen en nog altijd regelmatig word bedreigd. De bedoeling was overduidelijk om mij ontslagen te krijgen. Ik vind dat nogal wat, dat je probeert iemands leven kapot te maken omdat je het niet met hem eens bent.

Burema, die zich uitput in nazi-analogieën als iemand bij de baas van zijn vriendjes of vriendinnetjes gaat klagen over hun Twitter-gedrag, probeert mij nog steeds het zwijgen op te leggen door me te beschuldigen van ‘jodenhaat’ en er daarbij op te hameren dat mijn werkadres gewoon op het Internet te vinden is.

Er zijn mensen die zeggen dat GeenStijl niet verantwoordelijk is voor de bedreigingen die worden geuit door haar lezers. Dat is GeenStijl wel degelijk. De eerste keer dat duizenden lezers tekeer gaan tegen een slachtoffer van GeenStijl, kun je nog zeggen dat je dat niet had voorzien. Maar als het daarna nog eens gebeurt en daarna weer en daarna weer en daarna weer, werkt die smoes niet meer. GeenStijl zet haar anonieme lezers doelbewust in om mensen kapot te maken. Vooral Marck Burema is daar vrij ondubbelzinnig over.

Pure intimidatie, met grote, traumatiserende gevolgen voor de slachtoffers. GeenStijl maakt er ook geen geheim van dat het haar te doen is om het kaltstellen van andersdenkenden. Toen ze stennis maakte omdat Hanneke Groenteman een foto uit de Volkskrant had gecopypaste op haar weblog (GeenStijl jat zelf voortdurend foto’s van allerlei websites) verklaarde ze dat dit Groentemans straf was voor het ’hebben van allerhande vage meningen over vanalles en nog wat’.

Niet alleen mensen met een andere mening moeten kapot, GeenStijl nagelt ook iedereen aan de virtuele schandpaal die niet dezelfde kapotgekooktespruitjesmoraal heeft als Burema. Als een religieuze politie jaagt de redactie op vreemdgangers, buitenseksers, oudere vrouwen die het met jongere mannen doen en stellen die hun seksleven een beetje proberen op te peppen door te experimenteren. Een bekend voorbeeld is de keeper van ADO Den Haag die door GeenStijl te kijk werd gezet en wiens leven in de maanden daarna een hel werd.

GeenStijl ziet er ook geen been in om gestolen intieme filmpjes en foto’s van bekende en onbekende Nederlanders te publiceren, zoals die van Manon Thomas. Af en toe worden mensen ten onrechte beticht van overspel, maar daar heeft de redactie nooit schuldgevoelens over.

Zowat iedereen maakt zich druk om de inbreuk op onze privacy door de overheid, en terecht, maar over het directe gevaar van die privacy, dat GeenStijl vormt, lijkt niemand zich te bekommeren. Terwijl GeenStijl tot in onze slaapkamers doordringt om te controleren en te oordelen over wat wij daar uitvoeren. En mét GeenStijl oordelen honderdduizenden bezoekers van die site mee over jouw seksuele voorkeuren, jouw buitenechtelijke affaire en de manier waarop je je slaapkamer hebt ingericht.

En dan zijn er nog het virulente racisme en de rabiate xenofobie van GeenStijl. Decennialang lag Nederland onder een klamme, verstikkende deken van politieke correctheid, waarbij je al als ‘racist’ in het beklaagdenbankje stond wanneer er bij jou in de straat een Marokkaan van z’n fiets was gevallen. Na de moord op Pim Fortuyn werd die politieke correctheid vervangen door een dwangmatige behoefte om problemen met allochtonen te ‘benoemen’, en met name GeenStijl heeft daarbij de toon gezet. En terwijl de vorige hoofdredacteur, Dominique Weesie, de allochtonenknuffelaars nog vooral een spiegel voorhield, is de jacht op allochtonen geopend sinds Marck Burema de scepter zwaait, en daarbij wordt met hagel geschoten.

Burema zelf lijkt de godganse dag bezig te zijn het Internet af te kammen naar Arabieren en moslims die zich vergrijpen aan ‘roomblanke vrouwen’, Egyptenaren die niet van ‘roomblanke tietjes’ kunnen afblijven, enzovoort. Redacteur Bert Brussen heeft de aanduiding ‘Rifapen’ voor Marokkanen geïntroduceerd en Surinaamse en Antilliaanse Nederlanders die protesteren tegen het racisme van Zwarte Piet, worden uitgescholden voor Zwarte Piet. GeenStijl brengt niets dan groteske, grimmige karikaturen van Arabieren die sterk doen denken aan de manier waarop joden werden afgeschilderd in Der Stürmer.

Wie daartegen in opstand komt, zoals onlangs Hassnae Bouazza, wordt door GeenStijl uitgescholden en aan de schandpaal genageld, waarna het racistische gescheld en de bedreigingen de mailbox weer binnenstromen.

Dat niemand de site serieus neemt, is een onhoudbare stelling. GeenStijl trekt negen miljoen bezoeken per maand en ongeveer 750.000 unieke bezoekers en heeft een maandelijkse omzet van 250.000 euro aan advertentie-inkomsten (bron: Hollandse Hufters). Daar is het aan de site gelieerde videoplatform Dumpert (zes miljoen pageviews, 150.000 euro omzet) niet eens bij meegerekend.

Dat is erg machtig. Dat GeenStijl serieus wordt genomen, blijkt ook uit het feit dat mensen daadwerkelijk in de problemen komen als ze door GeenStijl worden beschuldigd. Ik heb het nu niet over de bedreigingen, die zijn erg genoeg, maar over het feit dat als GeenStijl schrijft dat je iets fouts hebt gedaan, jij moet zien te bewijzen dat die beschuldiging vals is. Dit weet ik onder andere uit eigen ervaring.

Intussen nemen andere media, en ik heb het niet alleen over Spits en De Telegraaf, maar ook over Het Parool, Trouw en Elsevier, de berichtgeving over jou zonder hoor- en wederhoor over. Je reputatie wordt hierdoor bijna onherstelbaar beschadigd. “Maar het stond in Trouw! Dat is toch een hele fatsoenlijke, betrouwbare krant?” Nou nee, dus. Trouw schrijft ook gewoon GeenStijl over.

GeenStijl heeft sowieso een corrumperende invloed op de vaderlandse journalistiek. Ik schreef al dat GeenStijl de toon heeft gezet bij het ‘benoemen’ van allochtonenproblemen. Gevestigde media hebben die toon, geschrokken door de concurrentie op Internet en vast voornemens de boot niet nog eens te missen, grif overgenomen. In schrilheid en hetzerigheid probeert een kwaliteitskrant als de Volkskrant GeenStijl naar de kroon te steken met berichtgeving over allochtonen die feitelijk nogal eens onjuist is en waarbij de onderbuik de boventoon voert. Zelfs NRC Handelsblad heeft allang geleden zijn cool verloren.

Daarom is GeenStijl een onmiddellijk gevaar voor de persvrijheid, de vrijheid van meningsuiting en daarmee voor de democratie in Nederland. Maar een nóg groter gevaar dan GeenStijl wordt gevormd door de mensen die de praktijken van deze club aanzien, hun schouders erover ophalen en mij vragen waarom ik me zo druk maak. Nog gevaarlijker zijn de nationale en internationale bedrijven die op GeenStijl adverteren, alsof het een normale nieuwssite is met duiding en opinies. Gevaarlijker zijn de journalisten bij NRC Handelsblad, de Volkskrant, Vrij Nederland, de NOS en noem maar op, die de aanpak van GeenStijl ‘verfrissend’ en ‘vernieuwend’ vinden.

GeenStijl is pure terreur en moet worden gestopt. En dáár maak ik me druk om.

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!) via Paypal of stort op rekeningnummer 39 34 44 961 (Rabobank Rijswijk) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.