We zijn allemaal even erg

Hassnae Bouazza

Foto: Ryan McGinley

Gelovigen die met elkaar wedijveren wie het beste geloof heeft. Ik vind dat net zo iets als jongetjes die fantaseren wie er zou winnen in een gevecht: Superman of de Hulk. Het is pijnlijk gênant en je hebt er niks aan. Geloof is, nou ja, een geloof. Dus je kunt als zelfverklaard vroom mens een intellectuele poging wagen en allerlei aantoonbare onzin bij elkaar debiteren, zoals Asher ben Avraham doet, maar het maakt weinig indruk.

Ben Avraham beweert dat het religieus terrorisme geen voedingsbodem heeft in het jodendom, omdat ‘de joodse religieuze cultuur sterk gevormd is door tekstkritiek, religieuze discussie, respect voor het leven en ontbreken van bekeringsdrift ten aanzien van andere volkeren en religies. Door al deze factoren zijn de gewelddadige aspecten van het Heilige Boek zodanig verzacht.’

Mooi hoor, het geloof dat de basis vormt van een land, haar tomeloze expansiedrift, decennialange, bloedige bezetting en aspirant verdrijving van een volk, en wiens rabbijnen oproepen niet-Joden te mijden en ook niets aan hen te verhuren, dat kent geen gewelddadige aspecten.

Ik weet niet hoe Ben Avraham het gewelddadige protest van orthodoxe joden noemt tegen een parkeergarage die op de sabbat zou openen. En met de bekeringsdrift en dwang zit het ook wel goed: mensen die zich niet aan de sabbath houden, kunnen zich beter niet vertonen in de orthodoxe wijken waar de heilige dag wel gerespecteerd wordt. Als je als niet-Jood wilt trouwen met een Jood, moet je je in veel gevallen bekeren tot het jodendom. Net zoals bij moslims, overigens.

Ben Avraham beweert verder: ‘Gewelddadige elementen van de leer (zoals de doodstraf, lijfstraffen of wraaknemingen) werden door de rabbijnen aan zoveel voorwaarden gekoppeld dat ze vrijwel niet meer konden worden toegepast. Het eerbiedigen en redden van het menselijk leven gaat voor de rabbijnen boven het kiezen voor de dood.’

Het getuigde inderdaad van zeer veel eerbied toen opperrabijn Ovadia Yosef alle tegenstanders van Israel de pest toewenste en verklaarde dat de enige rol van niet-Joden het dienen van Joden is. Het was een fraai staaltje wellevendheid toen Avi Ronzki, opperrabijn bij het Israelische leger, de soldaten verbood genade te tonen aan de Palestijnen en hen ‘slecht en vervloekt’ noemde.

Het stellen van voorwaarden aan de doodstraf geldt bovendien ook in de islamitische leer. De voorwaarden die worden gesteld aan steniging zouden onhaalbaar moeten zijn, maar daar hebben despoten en wraakzuchtige gelovigen lak aan.

Nog een citaat van Ben Avraham: ‘een joods spreekwoord luidt: ‘Twee joden, drie meningen. Het jodendom kent van oudsher een traditie van permanente discussie over de interpretatie van de regels van de Tora.’

Alsof het christendom en de islam die traditie niet kennen. Binnen de islam geldt dat de onenigheid tussen schriftgeleerden een zegen is en dat mensen zelf hun koers moeten varen. Dan is er het vers waarin de geloofsvrijheid centraal staat en er is het gebod dat stelt dat er geen dwang mag zijn in religie. De voorgeschreven dwang om niet-moslims te bekeren is een mythe waar critici van de islam wellustig aan vasthouden.

Toegegeven, genoeg moslims leven al die regels niet na. En het klopt ook dat moslims zich schuldig maken aan terrorisme. Echter, stellen dat het grote merendeel van het terrorisme van de afgelopen decennia door moslims is gepleegd, is aantoonbaar niet waar. Onderzoek door Duke University en de University of North Carolina in Chapel Hill toont op basis van FBI-gegevens dat 96 procent van het terrorisme wordt gepleegd door andere groeperingen dan moslims.

Sowieso is het opvallend hoe snel mensen de aanslagen door onder andere de ETA, IRA en Tamil Tijgers vergeten zijn. En dan laat ik het religieus geïnspireerde leiderschap van Bush en Blair, met de honderdduizenden slachtoffers in Irak en Afghanistan, nog achterwege.

De drie monotheïstische religies hebben elkaar gewoon niets te verwijten. Ze zijn geworteld in dezelfde traditie en kennen alle drie gewelddadige teksten in de heilige boeken, een gewelddadige geschiedenis en realiteit en ze kennen ook allemaal kierewiete leiders die absurde uitspraken doen.

Het domste wat je dan als eenvoudige gelovige kunt doen, is meegaan met die zinloze concurrentiestrijd en roepen dat hunnie erger zijn. We zijn allemaal even erg. Stop je energie liever in de bestrijding van de radicale, intolerante elementen binnen je eigen groep. Maak hen eens belachelijk voor de verandering. Daar hebben we allemaal wat aan.

Eerder vandaag gepubliceerd op de Volkskrant-site. Hassnae Bouazza (حسناء بوعزة) schrijft voor Vrij Nederland, De Volkskrant, NRC Handelsblad, Elle en de Arabische site van de Wereldomroep. In 2009 was ze te bewonderen in Vrouw & Paard, tegenwoordig is ze regelmatig te horen in Vrijdagmiddag Live. Afgelopen kerst won ze bijna De Nationale Wetenschapsquiz. Dat ze nog tijd heeft om in het geheim voorbereidingen te treffen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland, mag een wonder heten. Volg haar op Twitter.