Zwarte Jezus
Suna Floret
Illustration: Carl Larsson
De metro in Rotterdam is, zoals vaker gezegd, een avontuur. Als je op station Zuidplein instapt en je wilt naar het centrum, is het alsof je bij de rit een extra theatervoorstelling krijgt. Er gebeurt altijd wel iets.
Misschien was het vanwege Pinksteren en de felle zon, maar vorige week zondag maakte ik weer iets mee wat alleen in Rotterdam kan gebeuren. Ik stapte in bij Zuidplein. Toen we aankwamen bij station Maashaven, zag ik een man alleen op de metro wachten die hardop stond te praten. Hij maakt er weidse handgebaren bij en keek links en rechts om zich heen.
De Antilliaanse man stapte al pratend in. Ik zag dat hij alleen maar gouden tanden had en bijna net zoveel kettingen als B.A. van The A-Team. Zijn broek hing op zijn knieën en een grote zonnebril bedekte de helft van zijn gezicht.
Hij schreeuwde: Ik ben de zwarte Jezus, mensen! Ik weet het, jullie hebben lang op me gewacht, maar ik ben eindelijk terug op aarde! Kijk me aan, IK ben Jezus! De wereld gaat nu veel beter worden! Luister naar mij, IK ben Jezus! Geloof in mij!
Ik reisde alleen, dus keek ik een beetje om me heen naar de reacties van de andere reizigers, maar kon mijn lachen maar moeilijk inhouden. Achter mij zat een ouder Nederlands stel en dat keek een beetje met grote ogen naar de man. De man fluisterde naar zijn vrouw; Schat, als híj Jezus is, dan word ik moslim. Dan weet je dat. En opnieuw wist ik niet hoe ik mijn aandrang om keihard te lachen, moest onderdrukken.
Terwijl hij zijn broek omhoog hees en het zweet van zijn voorhoofd veegde, stapte hij bij de volgende halte, nog steeds predikend met een wijzende vinger, uit. Jullie lachen wel, mensen. Maar dit was een belangrijk moment! Jezus is terug en ik ben het!
Misschien had hij wel gelijk en was dit dé belangrijkste toespraak ooit, maar daar bleek niemand van uit te gaan. Zou ook wel triest zijn, want een volgeling van hem wilde zich al na tien seconden bekeren tot een ander geloof.
Ik pakte meteen mijn telefoon om het historische moment op Facebook (waar anders?) te delen. En de vrouw achter mij durfde eindelijk op haar man te reageren; Het is wat, hé. Je maakt altijd wat mee, joh, hier in de metro. Verstond jij wat hij allemaal zei?
Journalist Suna Floret (29) heeft een wekelijkse column in het Algemeen Dagblad en af en toe klust ze bij voor Frontaal Naakt. Haar weblog is meer dan de moeite waard. Volg haar ook op Twitter.
RSS