Vijftien jaar Argos
Traudl de Jonge
Illustratie: Michel Kok
Wie wel eens naar Radio 1 luistert, weet dat de VPRO elke week het ‘journalistiek onderzoeksprogramma’ Argos op de ether loslaat. En dat al vijftien jaar lang. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: een treurig jubileum! Alstublieft.
Zelfs liefhebbers van politiekcorrecte propaganda kunnen er niet omheen: Argos is de ultralinkse speeltuin van ouwe Nijmeegse hippies. Noem een kwestie die er toe doet, of Argos besteedt er géén aandacht aan. Zomaar wat voorbeelden:
-Het antidemocratische gedachtegoed van de Socialistische Partij en Jan Marijnissen – Argos weet van niks.
-Aanslagen met kneed- en brandbommen op bedrijven dan wel personen door de wereldverbeteraars van RARA en AFA – Argos wordt er niet warm of koud van.
-Twintig liquidaties in het criminele circuit – Argos vindt het de moeite niet waard.
-Het agressieve, moordzuchtige karakter van milieuactivisten – Argos is het ontgaan.
-Kiezersbedrog door de PvdA – Argos zwijgt in alle talen.
-Het gevaar van islamitisch geïnspireerde terreur – Argos hoor je er niet over.
Waar je het via omroepgelden gesubsidieerde Argos wel voortdurend over hoort mekkeren, zijn kwesties als de Nederlandse militaire betrokkenheid bij Srebrenica, Irak en Afghanistan. Louter en alleen met de bedoeling eer en reputatie van het Nederlandse leger te bezoedelen. De linkse medemensen van Argos hebben namelijk een gloeiende hekel aan militairen in het algemeen en Nederlandse soldaten in het bijzonder.
Nederlandse militairen die ouderwetsch Talibantoes voor hun kop schieten, is progressieve types een doorn in het oog. Bij Argos hebben ze liever dat er gebraden scharrelkippen, biologische appelmoes, limonade zonder prik, handgeknoopte boerka’s en tubes milieuvriendelijke baardverf worden uitgedeeld aan de Taliban.
Denk daar maar eens aan, als het aanslagbiljet weer in de bus rolt. De omroepbijdrage wordt sinds enige jaren geïnd door de Belastingdienst, U merkt er dus niets van dat u Argos sponsort.
Historicus Traudl de Jonge (Heiligerlee, 24 oktober 1973) is als onderzoeker verbonden aan het Stutterheim Del Ferro Instituut te Amsterdam. Aan de Zuid-Afrikaanse universiteit van Witwatersrand promoveerde zij in 1999 op het proefschrift Eyewash and deceit, an introductory study of Maoism and the communist quest for a paradise.
RSS