Kuddedieren
Majda Ouhajji
Illustratie: Kate Huntington
Het is in Nederland not done om uit de pas te lopen. De meeste mensen doen daarom ook exact wat de anderen om hen heen doen. Anders zijn? Bah, doe eens heel snel normaal! Daarom kijkt iedereen ook altijd dezelfde tv-programma’s, want stel je voor dat je de volgende dag niet kunt meepraten op het werk.
Maar het aller-, allerergst is als er een kampioenschap voetballen is. Voetbal maakt van de Nederlandse voetbalfan een kuddedier. Weg met het individualisme en leve het collectivistische schapengedrag! Iedereen moet gewoon ‘gezellig’ meedoen en o wee als je het waagt daarvan af te wijken. Je moet en zal voetbal kijken, of je ervan houdt of niet. De dictatoriale meerderheid bepaalt. Nederlanders nuchter? Laat me niet lachen.
Ik ben daar dus allergisch voor. Mij boeit voetbal niet, maar van mij mogen jullie het lekker kijken. Ik hoef ook niet mee te kijken, omdat de sfeer zo leuk is. Ik zie namelijk de lol er niet van om als neanderthalers in de kroeg naar een tv-scherm brullen, bier te zuipen en vervolgens dronken de stad tot gort te slaan, maar hé, als jullie dat willen: ga je gang. En dat allemaal om 22 duur betaalde mannen over een grasveld te zien hollen met een bal.
Daarnaast is het voor mij best handig. Ik kan het IQ van mensen op straat aflezen aan de hoeveelheid oranje die ze dragen. Maar dan zijn er dus mensen die vinden dat je gewoon mee moet kijken. Omdat iedereen het doet en dat schijnt dan gezellig te zijn. (de verplichte gezelligheid die men tijdens de kerst nog verafschuwt) Nee, bedankt. Heel veel mensen zijn helaas niet zo sterk als ik en zwichten voor die druk. Doe het niet, bied weerstand!
Een maand lang worden we overspoeld door de kleur oranje door de huizen van de buren, dronken mensen op straat, lege winkelstraten en winkels die eerder sluiten, zodat de werknemers de wedstrijd kunnen zien. Nederland is overgenomen door de EK-hysterie en dan zijn er mensen die vinden dat je daar niet over mag zeuren.
Het doet mij denken aan de godsdienstwaanzinnigen die de Ramadan ieder jaar weer oplevert. Moslims tuimelen over elkaar heen om te laten zien hoe vroom ze wel niet zijn, opgejut door elkaar. De druk die er wordt gelegd om mee te doen. Daar krijg ik ook de kriebels van. Het liefst wil ik dan meteen het vasten verbreken. Ik schaamde mij er vroeger voor om te eten tijdens mijn menstruatie, omdat mensen dat vreemd vinden. De blikken die je alleen al krijgt als je op het station een broodje koopt! Nu doe ik dat expres zichtbaar. Fuck de groepsdruk. Ik weiger mij aan te passen aan de rest, omdat het hen niet bevalt wat ik doe.
(Bij voorbaat, voor die enkele idioten die het verpesten voor alle Nederlanders: oprotten naar mijn eigen land wordt moeilijk, daar ben ik al. Nee, mijn mening is niet anders als het om het Marokkaanse elftal gaat. En mijn dikke middelvinger voor alle andere racistische bagger die jullie weten te verzinnen.)
Majda Ouhajji houdt van lange strandwandelingen bij zonsondergang, boeken lezen bij het haardvuur en mannen die durven te janken.
RSS