Terugblik + update

Peter Breedveld

Illustratie: Gil Elvgren

Op 1 januari voorspelde ik dat 2012 een kutjaar zou worden, en ik had geen ongelijk. Ik heb de mate, waarin het in Nederland verder fout zou gaan, zelfs onderschat.

Dat 2012 het jaar van Bert Brussen zou worden, bijvoorbeeld. Heb ik onderschat. 2012 werd niet het jaar van Bert Brussen, 2012 werd het jaar van de Bert Brussens. Behalve Brussen zelf werden de media beheerst door domme, hysterische schreeuwlelijkerds van hetzelfde kaliber. Jan Bennink, bijvoorbeeld, die van de Volkskrant een podium krijgt voor zijn dronken cafépraatjes. En Joost Niemöller, die alle actualiteitsprogramma’s afliep om te beweren dat het in Nederland taboe is om over de ‘immigrantenproblematiek’ te praten.

Principes zijn voor losers

Bert Brussens website DeJaap.nl, hangplek voor GroenLinks- en D66 stemmende Marokkanenhaters, krijgt zelfs een miljoen van Veronica om er een Internationale Stürmer van te maken. Het eerste slachtoffer is al gevallen in de persoon van rechtbankverslaggever Chris Klomp, die vorige maand nog predikte dat wij zelf allemaal medeverantwoordelijk zijn voor de treitercultuur in Nederland omdat we massaal GeenStijl bezoeken, en die luttele weken later Joop.nl verliet om voor Übertreiteraar Bert Brussen te gaan werken. Principes zijn immers voor losers.

Racisme is nu een burgerplicht

Dat racisme salonfähig zou worden, dat heb ik ook onderschat. Racisme is niet salonfähig geworden in 2012. Racisme is nu een burgerplicht. Racisme, omdat het moet. We móeten ons bezighouden met de etnische achtergrond van dieven en geweldplegers, we móeten het hebben over de genetische aanleg van Marokkanen om in aanraking te komen met de politie. Wie dat ‘racisme’ noemt, wordt door antidiscriminatiebureau’s en door Femke Halsema op z’n vingers getikt.

Ik zei dat Nederland verder zou afglijden naar de status van Derde Wereldland. Dat was een hyperbool, maar zie daar: afgelopen zaterdag betoogde een conservatieve meneer in Trouw dat we maar moesten wennen aan zwervers op straat. Hij zei dat we het ons niet langer kunnen veroorloven om de zwakkeren der samenleving op te vangen.

Ik vind dat opmerkelijk, al die Nederlanders met hun bolle koppen en personenauto’s die steeds meer op vrachtwagens beginnen te lijken, en die het niet meer kunnen opbrengen om voor junkies, daklozen, armen en chronisch zieken te zorgen. Toen Nederlanders nog niet massaal aan overgewicht leden en in tweedehands Opeltjes reden, was dat geen enkel probleem.

Nooit buigen voor intimidatie

Maar er waren ook goede ontwikkelingen. Dat de onaantastbare status van Zwarte Piet dit jaar aan het wankelen zou worden gebracht, dat was een complete verrassing voor mij. Het draagvlak voor de afschaffing van dit racistische fenomeen is enorm gegroeid, en de vrienden van Zwarte Piet zijn in het defensief gedreven. Dat is goed.

Ook op het persoonlijke vlak was het niet allemaal ellende, het afgelopen jaar. Hoewel de nawerkingen van de laffe poging tot karaktermoord op mijn persoontje, begin 2011 door de Telegraaf Media Groep, nog steeds voelbaar zijn, lijken De Telegraaf en de Roze Khmer het thans verstandiger te vinden om me maar compleet te negeren. Ik ben het afgelopen jaar in elk geval door ze met rust gelaten en dat was niet wat ik had verwacht.

Toch blijf ik op mijn qui-vive en zet ik me schrap voor een nieuwe poging mij het zwijgen op te leggen. Maar ik zal nooit, nooit buigen voor intimidatie. Al lukt het De Telegraaf me uit mijn huis te laten zetten en moet ik onder een brug slapen, Frontaal Naakt blijft bestaan zolang ik leef.

Arabieren Kijken

En Hassnae heeft dit jaar een contract met een uitgever getekend voor twee boeken. Het eerste, Arabieren Kijken, verschijnt in januari en het is een kei van een boek waarin Hassnae er met verve in slaagt een paar butsen aan te brengen in het heersende beeld van de Arabische wereld. Dat doet ze al heel lang, onder andere hier op Frontaal Naakt, en dat heeft haar de allesverzengende haat van Domrechts opgeleverd, dus dit boek zal ook wel weer het één en ander losmaken. En dat moet ook, want het is een belangrijk boek en het leest als een trein, bovendien. Behalve informatief is het ook een uitermate sexy boek.

Het hoogtepunt van 2012 waren, zoals elk jaar weer, de vrienden van Frontaal Naakt. Lieve vrienden, ik wil jullie bedanken voor jullie aandacht en steun, voor de reacties en de discussies, en sommigen van jullie, die ik niet ken, wil ik bedanken voor jullie gulle financiële donaties.

Gelukkig Nieuwjaar!

Ik wens iedereen een feestelijke jaarwisseling, wees voorzichtig met drank en vuurwerk, en wees er het komende jaar weer bij. In tegenstelling tot wat kwade tongen beweren, gebeurt het écht belangrijke op deze website. Zegt het voort!

UPDATE: Toen ik net mijn top 10 van meest gelezen stukken op deze site in het afgelopen jaar opstelde, zag ik hoe onvolledig mijn terugblik hierboven is. Nu kun je natuurlijk nooit alle belangrijke hoogte- en dieptepunten van een heel jaar in één stukje samenvatten, maar beslist niet onvermeld mag blijven de zelfmoord van Anil Ramdas, door Hassnae in dit stuk liefdevol herdacht. Een absoluut dieptepunt, en net toen ik Ramdas een beetje leerde kennen, en dacht dat we het samen eigenlijk best goed konden vinden.

Daartegenover was één van de hilarische hoogtepunten van 2012 wel de smadelijke afgang van Rutger Castricum, die piepte en jankte in radeloze paniek omdat een potige hoogleraar zijn opdringerige gezuig niet pikte. Een enorme klap voor de Nederlandse hufterjournalistiek, die juist bezig was erkenning te oogsten bij allerlei intellectuloze dwaallichten. Van Castricum is sindsdien nog maar weinig vernomen, zijn plaats lijkt te zijn ingenomen door de infantiele negerhater Tom Staal, wiens dikke plaat voor zijn studentikoze hoofd het komende jaar een paar flinke barsten zal oplopen, als-ie zo doorgaat.

Steun Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.