‘Ik wijs alle geweld af’

Hassnae Bouazza

SP-Kamerlid Harry van Bommel houdt de gemoederen bezig na zijn optreden tijdens de demonstratie tegen het Israelische offensief, gisteren in Amsterdam. Hassnae voelde hem aan de tand.

Harry van Bommel, Elsevier kopt: ‘Woede na van Bommels oproep tot Intifada’.

“Ik heb niet opgeroepen tot de Intifada, ik heb geroepen “Intifada, intifada, Palestina vrij”. Intifada betekent verzet tegen een onaanvaardbare stituatie met als doel een vrij Palestina. En daarmee geef ik dus steun aan het protest van Palestijnen tegen de bezetting. Over de vorm van dat protest ga ik niet. Ik wijs gewelddadig verzet af. Dat heb ik ook gedaan in mijn toespraak bij de demonstratie. Ik vind de discussie over het woordje intifada minder interessant dan een discussie over de gewelddadigheden die op dit moment plaatshebben in Gaza. Dat zijn oorlogsmisdaden.”

Volgens velen is Israels offensief gerechtvaardigd, omdat Hamas als eerste raketbeschietingen heeft uitgevoerd. Zij vinden dan ook dat jij en de demonstranten eenzijdig zijn in het veroordelen van Israel.

“Dan hebben ze weinig kennis van de recente geschiedenis. Er was een bestand. Dat bestand was er op voorwaarde dat Israel de Gazastrook niet volledig zou afsluiten; dat heeft Israel op een aantal momenten wél gedaan, daardoor konden er geen voedsel en medicijnen naar het gebied. Op een gegeven moment heeft Israel zelfs de electriciteit afgesloten. Dat is in strijd met de Conventie van Genève. Je hebt de verantwoordelijkheid voor de mensen die je gevangen houdt. De Gazanen worden, als je de grenzen afsluit, gevangen gehouden. Israel heeft die verantwoordelijkheid niet genomen. Daarop is gewelddadig gereageerd en daarop is weer buitenproportioneel gewelddadig gereageerd door Israel. Een reactie die overigens al een half jaar in voorbereiding is en dus echt niet gebaseerd is op die raketten van Hamas. Ik vermoed dat de aankomende verkiezingen in Israel ook een belangrijke rol spelen.”

Volgens anderen heeft Israel als eerste het bestand geschonden, verwijzend naar aanvallen van Israel in november van afgelopen jaar.

“Dat klopt ook volgens Richard Falk, de speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten in Palestijns gebied. Hij rapporteerde in december dat Israël als eerste het bestand brak met een verrassingsaanval die verscheidene veronderstelde Palestijnse militanten in Gaza het leven kostte. Daar hoor ik nu niemand meer over.”

Je critici vragen zich waar je bent als Hamas raketten afvuurt op Israel.

“Ik heb sinds het begin dat ik in De Kamer kwam, tien jaar geleden, veel gepubliceerd en aan het debat deelgenomen over het Palestijns vraagstuk en ik heb in al die bijdragen, en dat is terug te vinden op de website van de SP, altijd het geweld van beide zijden veroordeeld.”

Veel mensen verbazen zich erover dat je je niet uitspreekt over Darfur, China, Congo en noem de andere brandhaarden maar op.

“We hebben een taakverdeling in de fractie. Mijn collega Ewout Irrgang spreekt zich uit over Afrika, Darfur, Somalië, Congo en Tsjaad. Ik spreek mij uit over China, want dat is dan weer mijn pakket. Ik heb de mensenrechten in China zeer regelmatig aan de orde gesteld. Het is dus flauwekul dat we als SP ons daar niet over uit zouden spreken. ”

Hoe is er binnen de SP gereageerd op je Intifada-uitspraak?

“De fractievoorzitter van de SP heeft in de media ook steeds het geweld aan beide zijden veroordeeld en Verhagen opgeroepen ook een veroordeling uit te roepen over Israel en verder ben ik gesteund bij het terugroepen van de Kamer. Mijn uitleg over het gebruik van het woord Intifada zoals je die nu van mij krijgt, heeft Agnes als zodanig onderschreven.”

Maak je je zorgen om de ophef die nu is ontstaan?

“Nee, ik maak me veel meer zorgen om de feitelijke situatie in Gaza. Ik ben ook blij met het protest dat er nu is in Israel zelf. Er was gisteren een demonstratie in Tel Aviv tegen het buitensporige geweld van Israel. Het besef begint langzaam door te dringen, in Nederland gelukkig ook, dat wat daar gebeurt, een escalatie van geweld is die alleen maar in nóg meer geweld kan eindigen. Dat is iets wat me veel meer zorgen baart.”

Denk je dan niet dat je politieke tegenstanders hiermee aan de haal zouden kunnen gaan?

“O jawel, maar bij ieder standpunt dat ik de laatste tien jaar heb ingenomen over Israel waarbij ik een veroordeling uitspreek óók, zeg ik er nadrukkelijk bij, aan het adres van de Palestijnen, heb ik er een vriend bij en een vijand bij. Dat is het normale beeld dat ontstaat op het moment dat je een standpunt inneemt met betrekking tot Israel. Ik heb steeds het geweld aan beide kanten veroordeeld.”

Op internet is er een hevige strijd gaande tussen pro-Palestina en pro-Israel mensen. Volg je dat?

“Ja, ja. Dat gaat hard tegen hard. Feit is wel dat veel van die bloggers helemaal niet geïnformeerd zijn en zonder enige kennis zich verschuilen achter een anoniem of zelfs een bestaande naam van iemand anders en zich op het Internet begeven. Dat is zeer betreurenswaardig: wat ooit als digitale snelweg begon is nu een open riool.”

Inderdaad. Je word ook voor antisemiet uitgemaakt, raakt dat je?

“Nee. Tien jaar geleden raakte het me wel, maar ik ben eraan gewend geraakt dat als je een standpunt inneemt dat kritisch is over Israel, dan krijg je het verwijt dat je antisemiet bent. Ik vind dat je ook kritisch moet kunnen zijn over het optreden van een bevriende staat, want dat is Israel en daar wil ik niets op afdingen. Op het moment dat Israel mensenrechten schendt, dan moet je dat kunnen zeggen. Ik heb daarom ook groot respect voor Van Agt.”

Betreur je de uitspraak nu de hele aandacht naar jou is verlegd?

“Nou, niet de hele aandacht is verlegd, er zijn mensen die proberen die aandacht daarnaar te verleggen om verder niet meer te hoeven discussieren over Gaza. Als dat als rode lap kan werken om het ook over Gaza te hebben, dan betreur ik het geenszins.”

Hassnae Bouazza (حسناء بوعزة) schrijft voor Vrij Nederland, OpZij, de website van het Vlaams-Nederlandse huis deBuren en de Arabische site van de Wereldomroep. Dat ze nog tijd heeft om in het geheim voorbereidingen te treffen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland, mag een wonder heten.