Darwin

Frans Smeets

Illustratie: Merkley???

Het is Darwinjaar en dat zal niemand ontgaan zijn. Het bijbelse scheppingsverhaal heeft nog niets aan kracht verloren, terwijl we dachten dat dit gedachtegoed toch marginaal zou worden. Het is een misverstand in seculair denkend Europa geweest, dat de religie aan de verliezende kant was na de ontkerkelijking vanaf de jaren ‘70. De seculaire samenleving in Europa is maar een klein eilandje in een zee van religies en tovenaars. En ook de Europese samenleving is in de basis helemaal niet seculair, maar in en in gelovig.

De christenen hebben een slimme zet gedaan. Omdat het letterlijke scheppingsverhaal qua geloofwaardigheid toch vrij moeilijk aan de man te brengen was, hebben onze gristenvrienden als een soort breekijzer bij ongelovigen de term ‘creationisme’ uit de hoed getoverd, om zo wetenschap en evolutie ter discussie te stellen.

Het creationisme laat veel meer ruimte voor invulling en is veel krachtiger om verwarring te zaaien en de wetenschap te ondermijnen dan het scheppingsverhaal. Voor deze christenen is het creationisme echter geen religie, filosofie of gedachte, maar slechts een instrument naar het uiteindelijke doel: “De bijbelse interpretatie voor iedereen.”

We zijn, net als bij alle heikele thema’s, met open ogen in hun val getrapt. De discussie gaat weer over de tegenstelling tussen hun waarheid tegenover de rest (Darwin), waarbij ze zich met de confiscatie van het creationisme wederom het alleenrecht op de waarheid hebben toegeëigend, door alles met een zwart-wit tegenstelling te simplificeren.

En dat is een bijzonder intelligente zet, want èchte Darwinisten bestaan nauwelijks. Zelfs Darwin geloofde in een scheppende kracht en zag zijn eigen evolutietheorie niet als strijdig met zijn eigen geloof. Ook de meeste wetenschappers weten het creationisme uitstekend te combineren met hun eigen vak. De tegenstelling tussen darwinisme en creationisme die ons door onze christenbroeders is opgelegd, bestaat helemaal niet. Het Darwinisme is zo gruwelijk, dat zelfs biologen, fysici en mathematici niet de ultieme consequentie van de evolutietheorie willen aanvaarden.

We zijn in het Darwinisme moreel niets meer dan alle andere organismen op deze aardkloot. We zijn gelijk aan de hond die we uitlaten, het productiedier dat we martelen, de vis die ons op ons bord aanstaart, de mug die we argeloos pletten, het virus dat ons ziek maakt, de bloemkool die we eten en de bacterie die onze stront vreet. En dat is een ondraaglijke en onleefbare gedachte die maar weinigen aankunnen en waarvan de prijs te hoog is. Hoeveel we ook komen te weten over de evolutie van wereld en de specie mens, de wereld blijft intens religieus. We kunnen niet anders dan creationist zijn.

De aanhangers van het Darwinisme zijn hypocriet. Terwijl ze Darwin gebruiken als wapen en verklaringsgrond tegenover het vreemde scheppingsverhaal in de bijbel, kronkelen ze zelf in de meest bizarre spelonken van hun hersenpan om vooral niet de prijs voor het Darwinisme te moeten betalen. De meeste Darwinisten zijn Darwinist, omdat ze niet in het scheppingsverhaal van de klassieke religies geloven. Vervolgens hangen ze zweverig allerlei ietsismen of andere kaaskopreligies aan.

Zelfs de overtuigde humanisten en atheïsten zijn uiteindelijk bezig met het rangschikken van organismen of met menselijke eigenschappen als het verstand en het bewustzijn, dat moet verklaren, waarom de specie mens zo goddelijk speciaal is (lees: ‘het recht op suprematie heeft’). Alsof niet elke specie een batterij aan unieke eigenschappen heeft. Je zou net zo gemakkelijk allerlei ‘rationele’ verklaringen voor de inferioriteit van de mens kunnen aandragen.

Het enige recht op suprematie binnen het Darwinisme schuilt in het feit, dat de specie mens door toeval en evolutie in staat is gebleken andere species te gebruiken, onderdrukken en te vernietigen. Darwinisme kent geen moraliteit.

Daarom zijn ook de meeste Darwingelovigen in hun eigen leven keiharde creationisten. Sprookjeszoekers van de ergste soort, omdat de gevolgen van hun eigen gedachtegoed ondraaglijk zijn, laat staan, dat ze deze in hun eigen sociale -of privéleven willen implementeren. Als we ergens afstand van genomen hebben, dan is het wel het Darwinisme.

We zijn tenslotte geen beesten!

Frans Smeets verdenkt de atheïsten ervan op hun sterfbed toch stiekem een weesgegroetje te bidden.