Pedo
Hassnae Bouazza
Illustratie: Kent Steine
Een jaar of twaalf moet ik zijn geweest. Ik ging naar de kleine kruidenier waar ik vaker kwam voor inkopen. De man kletste wat, ging achter me staan en begon mijn beide armen te strelen.
Ik stond daar als vastgenageld aan de grond: ik wist niet wat ik moest doen, voelde me opgelaten, onzeker, met zijn adem in mijn nek. “Hoe gaat het nou, hè?” Ik knikte wat schuchter en was opgelucht toen er een andere klant de winkel inkwam. De kruidener liet me los en legde zich toe op zijn werk. Ik voelde me betrapt met mijn rode blosjes, alsof ik het was die die kruidenier had betast.
Niet kwalijk genoeg voor vervolging
Ik heb het er nooit met iemand over gehad. Het was even onaangenaam, maar het hield ook snel weer op en het is nooit méér geweest dan een herinnering, niet iets dat me mijn hele leven achtervolgd heeft.
Hieraan moest ik na jaren weer denken toen ik op televisie een slager vernederd zag worden vanwege een hitsige whatsapp die hij had gestuurd naar zijn minderjarige medewerkster. Een verslaggever viel hem aan alsof hij de jongedame had verkracht. Maar het ging om een berichtje via de telefoon, dat ook de politie niet kwalijk genoeg vond om tot vervolging over te gaan.
Erger dan moord
Daarmee had het klaar moeten zijn, maar in deze tijd van mediawraak is nooit iets klaar. En dus moest de slager ten overstaan van het hele land weggezet worden als pedo, een van de zwaarste beschuldigingen die je ten deel kunnen vallen. Mensen zijn zo seksueel geobsedeerd dat seksueel misbruik tegenwoordig zwaarder lijkt te wegen dan moord.
Iets wat voorheen afgedaan werd met een snauw, kille blik of reprimande, wordt nu uitvergroot tot traumatiserende proporties. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de reacties van volwassenen op misbruik of vermeend misbruik een incident juist veel erger maken.
Afschuwelijk traumatisch
Zelfs als de slachtoffers er zelf nonchalant mee omgaan (er wordt nogal eens aan voorbij gegaan dat ook kinderen seksuele wezens zijn) is er altijd wel een volwassene in de buurt die hen ervan doordringt hoe afschuwelijk traumatisch hun ervaring moet zijn. Alsof je er niet ongeschonden en onbezorgd van af mág komen.
En ik vraag me af in wiens belang al die heisa nou is, dat van het kind of van de volwassene.
Lees Hassnae Bouazza’s nieuwe website, Aicha Qandisha. Voor alles dat de zinnen prikkelt. O, en koop haar boek, Arabieren Kijken.
RSS