Borstkanker overwinnen
Anita Brus
De Linda publiceerde op Faceboek foto’s van de Finse Elina Halttunen, die volgens het blad laten zien dat ‘je ook met één borst kunt stralen op het strand’. Zij ontwierp badkleding voor vrouwen met één borst en ik moet toegeven dat het er stralend uitziet. Maar om nu meteen respect te roepen?
Je komt het woord vaak tegen op internet. Respect voor iedereen die wat durft. Een litteken laten zien bijvoorbeeld. Of een tampon uit je vagina trekken en dit fotograferen zoals Heleen van Royen zich ‘selfiede’ (hoewel dat, geloof ik, nou juist weer geen respect oplevert).
Borstkanker overwinnen
De extravagante badpakken met gaten die blootleggen waar ooit een borst zat, verdienen respect volgens de Linda-lezeressen (en een enkele lezer). Of eigenlijk de vrouwen in die badpakken die hun borstkanker hebben ‘overwonnen’ en laten zien wat je volgens een van de vele reacties niet hoort te laten zien. De Finse ontwerpster wordt door Linda geïntroduceerd als een vrouw die borstkanker heeft ‘overleefd’ en niet zozeer ‘overwonnen’ (Linda lijkt wijzer geworden).
De reacties op de foto’s staan echter behalve bol van respect ook bol van ‘borstkanker overwonnen’. Hoe vaak moet nog uitgelegd worden dat hier niets te overwinnen valt, dames? Borstkanker is botte pech die je treft en vervolgens ondergaat. Je kunt het lusteloos ondergaan, bij de pakken neerzittend of juist ‘stoer’ (nog zo’n woord) en de moed er in houdend, ook al lijkt de weg uitzichtloos en is de chemo nog zo afschuwelijk.
Potentiëel gezwel
Misschien verdient het respect als je gewoon doorleeft en de moed erin houdt. En wie weet voelt dat als iets ‘overwinnen’. Maar om dat nu alsmaar te roepen? Meestal zijn het ook niet de vrouwen met borstkanker die het zo noemen. Die weten wel beter. Ze zijn blij als ze weer een chemo verder zijn en kijken uit naar het einde van de therapie. Als dat alles achter je ligt weet je dat je iets hebt doorstaan, al dan niet kotsend en wat er verder allemaal nog met je gebeurt tijdens zo’n behandeling.
Na de borstamputatie en de chemo weet je dat het nog lang zal duren voordat je kunt zeggen dat je ‘schoon’ bent. Alweer zo’n woord! Schoon ben je namelijk nooit met kanker. De uitzaaiïngen kunnen zich al in een heel vroeg stadium verspreiden via het bloed of de lymfeklieren. De chemo bestrijdt die vroege uitzaaiïngen, maar een garantie dat alles weg is, heb je niet. Dit maakt dat je nog tijden onzeker blijft over je lichaam dat toch niet zo betrouwbaar is gebleken als je altijd dacht. Elk pijntje is niet meer zomaar een pijntje, maar een potentiëel gezwel! Voordat je dat idee los kunt laten, ben je jaren verder.
Illusie hoog houden
Dus hoezo overwinnen, hoezo stoer, hoezo respect? Wat misschien even een overwinning lijkt, kan zomaar omslaan in een nederlaag. En wees dan nog maar eens stoer in je borstloze badpak. Niemand heeft het dan meer over respect.
Dat is een woord dat het goed doet in de media en dat kraaien wij dan met zijn allen na om de illusie hoog te houden dat wij het leven zelf in de hand hebben.
Anita Brus is docent in de Spaanse taal/literatuur/kunst en schrijft over tango in het tijdschrift La Cadena. Zij publiceert ook teksten in het Spaans en in het Nederlands op haar eigen weblog. Lees het verbijsterende relaas over haar domrechtse date. Volg haar op Twitter.
RSS