Extremist
Suna Floret
Illustratie: Ida Bagus Nyoman Rai
“Als het aan mij ligt, dan ga ik ook strijden. Maar ik wil mijn vrouw en kinderen niet achterlaten. Ik ben de kostwinner.”
De gekte komt té dichtbij, het extremisme komt té dichtbij. Opeens lijkt het alsof ik met hem in Syrië sta en hij elk moment iets kan uitschreeuwen en om zich heen kan gaan schieten. Ik voel angst. Terwijl er gewoon een oude Nederlandse vriend tegenover me staat.
Bos hout voor de deur
Ik ken hem via via en jarenlang hebben we elkaar getroffen tijdens verjaardagen, etentjes, uitstapjes. Een boom van een vent, een nuchtere jongeman met humor. Eentje die “Zo, díe heeft een bos hout voor de deur!” riep als hij een vrouw zag met grote borsten. Maar hij heeft nu een baard, is getrouwd met een Marokkaanse, bekeerd tot de islam, heeft een Arabische naam en spreekt zelfs Arabisch.
Ik tref hem op het Centraal Station. Gelukkig groet hij me, maar als hij zijn verhaal doet, ben ik zo verbaasd, dat ik bijna aan iemand wil vragen of het ik het wel allemaal goed heb gehoord.
“Wat? Ben je nu opeens moslim? En steun je IS? O… oké.” Mijn reactie is terughoudend omdat ik letterlijk angst voel. Straks wordt hij boos als ik zeg dat ik denk dat hij gek is geworden. En dat is erg, die angst.
Extremistische geloofsgenoten
Gelukkig zegt het grootste deel van de samenleving hier ‘nee’ tegen. Moslimorganisatie CMO zei bijvoorbeeld al dat islamitische jongeren op social media de discussie moeten aangaan met extremistische geloofsgenoten. En ze wil dat ook de imams in de moskeeën hun afkeer tonen tegen de opkomende extremisme.
Maar waren dat niet dezelfde imams die altijd werden bekritiseerd omdat ze met hun preken de integratie in de weg staan? In de moskeeën werd er zó vaak over de ‘ongelovigen’ gesproken, dat de imams zelf een kloof hebben gecreëerd. En nu is dat te ver gegaan? ‘Sorry jongens, maar dit was niet de bedoeling. Je kunt wel boos zijn op de ongelovigen, maar niet zó boos?’
Mensen vermoorden
Er lopen nu mensen rond in Rotterdam die vinden dat ze mensen moeten gaan vermoorden, in naam van hun God. Als dat mogelijk is, dan is je samenleving echt ziek. Er moet snel iets gedaan worden.
Suna Floret heeft een wekelijkse column in het Algemeen Dagblad en af en toe klust ze bij voor Frontaal Naakt. Haar weblog is meer dan de moeite waard. Volg haar ook op Twitter.
RSS