Tayfun Balçik

Op 19 februari keek ik minutenlang naar de voorpagina van Het Parool. Naast het kopje ‘Explosieve jongeren niet te stoppen’ zie je vier afbeeldingen van een jonge ‘getinte’ man die van linksboven naar rechtsonder ‘radicaliseert’: eerst een gladde jongen, bij de volgende afbeelding heeft-ie al een sikje, daarna een ‘Enait-muts’ met een lange baard om uiteindelijk helemaal bedekt in het zwart te eindigen met mes in de hand, die hij naar ons wijst. Precies zoals in die IS-filmpjes.

Ik keek ernaar en versteende. Wat er om me heen gebeurde, was niet meer interessant. De context vervaagde. Precies zoals in de stukjes van Hassan Bahara over moslimterreur in De Groene Amsterdammer. Bij Hassan is moslimterreur geen proces, maar een gegeven dat je slechts beschrijft voor een onverzadigbaar wit publiek. That’s it.

Boel terroriseren

Wat moest ik nou van die voorpagina vinden? Ik wilde van alles vinden, maar mijn hersenen werkten niet echt mee. Dus ik vond er niks van. Helemaal niks. Maar toch bleef ik kijken. Het liet me niet los.

Op een gegeven moment maakte ik contact met mijn eigen baard. Eindelijk kwam dat logge brein in beweging. Hé! Ik zit zelf ergens in de fase tussen afbeelding 3 en 4. Dus over een tijdje bestaat de mogelijkheid dat ik met een mes in de hand de boel ga terroriseren. Van het een kwam het ander en het spookte dialectische signalen in mijn hoofd: alsof ik met een gladgeschoren kop in een Russische Mig niet kan terroriseren. Assad. Assad. Assad. Dünya’yi dize getiren Esad.

Aanslag op Charlie Hebdo

Maar goed. Het is dagelijkse kost als je een abonnement neemt bij een Hollands blad. Dus waarom maak je je er zo druk over. Get over it. MAAAAAAAAAAAAAR, het blijft gaar. Het blijft idioot. Het blijft onrechtvaardig.

Wouter Bos was tevreden dat hij na de aanslagen bij Charlie Hebdo veel minder gemaar hoorde dan na de moord op Theo van Gogh. Ja, sommigen van ons doen dat speciaal voor jou, Wouter. Zij willen graag dat jij tevreden bent. Ook al zijn ze zelf zo ontevreden als de pest, het is belangrijk dat Wouter Bos tevreden is.

Om terug te keren naar die voorpagina, niet zo lang geleden zou ik in woede kunnen uitbarsten, maar nu keek ik alleen. Stilletjes. Wat zag ik? Ik zag een arme Youssef of een arme Tarik. Het was geen Sigmund die de Parool-lezer met een mes bedreigde. Ik keek naar mezelf. Ik bedreigde mezelf met een mes. Hoe dan?

Fuck die shit

‘En heb je gelezen wat er staat? Hoeveel jongeren zullen er uiteindelijk radicaliseren, denk je?’, werd ik wakker gemaakt.‘Ik weet niet’ zei ik zacht en een beetje gedesoriënteerd. Ik was op heterdaad betrapt. ‘Oh Tayfun, ik ken zoveel mensen die totaal niet geïnteresseerd zijn in IS. Het houdt ze gewoon niet bezig. Dus die zelfmarteling hoeft helemaal niet.’

Ik werd weer stil. Er werd gepist op mijn territorium. Zeg wat! Snel, voordat het te laat is. Al die dingen die je hebt zitten lezen, moeten nu hun waarde bewijzen. Edward Said, Noam Chomsky , Howard Zinn. Laat me alstublieft niet alleen! In een zin vatte ik al hun schrijfselen samen: ‘Het houdt Het Parool toch bezig?’, zei ik licht geirriteerd. Nu was het stil aan de overkant.

Natuurlijk, ik ken ook veel mensen die het totaal niet boeit. Ik vroeg een vriend een keer wat hij ervan vond dat Barzani een bezoekje bracht aan Diyarbakir, waar hij Erdogan zou ontmoeten. Zijn antwoord: ‘Ja, mijn vader keek er gisteren naar en toen ik het ook in de ochtend op NU.nl zag, dacht ik FUCK DIE SHIT. FUCK POLITIEK!

Brood verdienen met ‘allochtonenzaken’

Ja, die mensen heb je ook. Die mensen zijn met totaal andere dingen bezig. Hun auto, hun kinderen, noem maar op. MAAAAAR, dat doet niks af aan het feit dat er ook veel mensen zijn die dag in dag uit hun brood verdienen met ‘allochtonenzaken’. Laten we de Volkskrant van 20 februari erbij pakken:

Arnon Grunberg: zwarte vmbo’s (1) Kees Broere: Boko Haram (6/7) Rob Vreeken: Libie is voor IS sleutel tot de wereld (9) Janny Groen: Rechtzaak over Syriegangers, jihadi’s (10/11) Sander van Walsum: Hoe veiliger het land, hoe banger zijn burgers. Advertentie Maarten: ‘Terrorisme is het wapen van de machtelozen’ Willem van Ewijk: Duizenden scholieren mogen gratis ‘Anne’ zien, IS, moslimdiscriminatie 12) Sterre Lindhout: Deense islamcritici laten zich niet kisten (13) Bart Dirks: ‘Je kan niet zeggen rot op, je moet ze helpen’ (14) Arnout Brouwers: de eeuwige vrede, maar nu even niet (19) Hans Vuisje: Overheid bescherm Joden blijvend (20) Myra Keizer: Miljoenen moslims verafschuwen het geweld (20) Elma Drayer: ‘de bange lezeressen van Opzij (22) Susanne Geuze en Frank Ruiter: de keuzen van Anousha Nzume (V16/V17) Rudolf Julius en Sake van der Wall: Voorzichtige hoop op Arabische Lente (V24)

Tot burgemeester geschopt

Waarom mogen Arnon, Kees, Rob, Janny, Sander, Maarten, Willem, Sterre, Bart, Arnout, Hans, Myra, Elma, Susanne, Frank, Rudolf en Sake wel en Tayfun niet?

A) Omdat ik toevallig een Turk ben? 
B) Omdat ik toevallig een moslim ben? 
C) Omdat ik toevallig een soenniet ben?

Nee, dat heeft er niks mee te maken knul. Kijk maar naar Aboutaleb, die heeft het als moslim zelfs tot burgemeester geschopt. Dus jij moet gewoon beter je best doen en je afkomst niet de schuld geven van je falen.

Aboutaleb? Ach, rot toch op man.

Positieve tekst

O shit, weer een negatieve afsluiting bij zo’n positieve tekst. Nee, dit gaat niet zo. Ik pak even een boek uit de kast. Ah, deze van John McManners uit 1981 is echt interessant: Death and The Enlightenment. Changing Attitudes to Death among Christians and Unbelievers in Eighteenth-century France.

De eerste zin is fenomenaal: ‘One cannot look directly at the sun or at death,’ said La Rochefoucald. The historian of death is not writing about an event which can be assessed from the reminiscences of those who have experienced it. We never have reports from the inside; we are always external observers.’

Fijne dag allemaal!

Tayfun Balçik is historicus, gespecialiseerd in de moderne geschiedenis van Turkije en die van Amsterdam-West. Hij heeft een Facebook-pagina.