Als je schijt hebt aan de ander, heeft de ander ook schijt aan jou
Tayfun Balçik
Foto: Ryan McGinley
In de kranten en op sociale media wordt 2016 gezien als een verloren jaar. Hoewel wij, in het Westen, kunnen genieten van een relatief veilig en vreedzaam bestaan, is er inderdaad reden voor pessimisme.
Een voorbeeld hiervan zijn de reacties van enkele witte Nederlanders op een afgebrande moskee in Culemborg. Weerzinwekkend. Pure haat van de kinderen van Wilders. Sommige mensen vinden het een slecht idee om maatregelen te nemen tegen zaaiers van oorlogstaal. ‘Waarom vervolg je hun wel, maar niet de leiders in de politiek en media’, vragen zij af.
Consequenties
Het een hoeft het andere niet uit te sluiten. Als één van de 6500 aanklagers van Wilders ben ik voor het aanpakken van dit soort tuig. Hoe hoog of laag je status dan ook moge zijn, de publieke ruimte is niet bedoeld om verkracht te worden door haatfantasieën. Als de openbare orde in het geding is, dan moeten er consequenties volgen. Het feit dat dit jarenlang niet is gebeurd, heeft er juist toe geleid dat het van kwaad tot erger is gegaan. We leven nu in een straffeloze consensus waar alles maar gezegd moet worden. Ebru Umar is daar hét ultieme lelijke gezicht van. Maar goed. Hier wordt ook anders over gedacht. Ik sta in ieder geval open om overtuigd te worden.
Waar ik jullie, mijn lieve lezers, sowieso van wil overtuigen, is dat er andere dingen moeten gebeuren in 2017. Een verloren jaar zei ik zo-even over 2016. Exact. In 2016 hebben vele mensen hun dierbaren verloren aan aanslagen, oorlog en staatsgrepen. Vooralsnog hoofdzakelijk buiten het Westen.
Consequenties
Maar het is een misvatting om te denken dat we ons kunnen afsluiten voor die oorlogen. Wat daar gebeurt, heeft automatisch (globalisering) effect op Europa en Nederland. Zo zagen we vorig en dit jaar grote spanningen vanwege asielzoekers. Gemeenteraden werden bestormd en burgemeesters bedreigd.
Vervolgens de mislukte staatsgreep en de nationalistische gelijkschakeling van Turkije. Die leidde enerzijds tot onrust binnen Turks Nederland, en anderzijds tussen Turks en Wit Nederland. In het eerste geval is Turks nationalisme de boosdoener en in de laatste wit nationalisme of witheid. De verkiezingswinst van Trump en de mogelijke zege van Wilders, Le Pen en andere wit-nationalistische partijen zijn een teken aan de wand.
Eerlijke media
Mijn visie is simpel: als je schijt hebt aan de ander, dan heeft de ander ook schijt aan jou. We moeten ons als samenleving wapenen tegen verdeeldheid. Niets doen is geen optie meer. Meer betrokkenheid is nodig. Vanuit overheden, maar ook vanuit de samenleving. Het is tijd om te investeren in maatschappelijk verantwoorde en eerlijke media.
Vergis je niet, de haatzaaiers blijven niet stil zitten. Zij hebben hun eigen agenda, die ze nog meer dan ooit geinstitutionaliseerd willen krijgen. Dan kan je denken aan types als Thierry Baudet, Theo Hiddema en Erdal Balci. Je weet wel, mensen die vinden dat Nederland zo prachtig perfect is, en al het lelijke externaliseren.
Echte dialoog
Vergeet die gasten. In 2016 waren er ook positieve ontwikkelingen. Waar ik persoonlijk erg trots op ben zijn de Turks-Koerdische gesprekken die we bij The Hague Peace Projects met veel bloed, zweet en tranen op gang hebben gehouden.
Blaaskaken hebben het vaak over ‘verbinding’ en ‘verantwoordelijkheid nemen’. Maar zijn niet te bekennen als het te heet onder hun voeten wordt. Bij ons vindt echte dialoog plaats. Keihard elke eerste woensdag van de maand. En in de eerste maand van 2017, op 11 januari, verbinden wij ons aan de Armeense Holocaust. Ik nodig alle partijen uit, maar in het bijzonder DENK en Artikel 1, om deel te nemen. Waar ben je bang voor?
Tayfun Balçik is historicus, gespecialiseerd in de moderne geschiedenis van Turkije en die van Amsterdam-West. Hij heeft een Facebook-pagina.
RSS