Puinzooi
Peter Breedveld
Illustratie: Zinaida Serebriakova
‘Nederland dreigt onbestuurbaar te worden’, panikeerde dagblad Spits op de ochtend na de gemeenteraadsverkiezingen. Het was de eerste krant die ik die dag onder ogen kreeg en ik zou de bewering nog vele, vele malen horen en lezen. ‘Totale versplintering!’ ‘Wanorde!’ Die arme Joost Niemöller is ook weer helemaal in verwarring. Volgens hem gaat het een ‘hele grote puinzooi’ in Nederland worden. ’Ik mis Pim!’ huilt hij.
Ja, Pim Fortuyn, díe heeft Nederland indertijd een stel rasbestuurders geschonken, zeg. Herman Heinsbroek en Eduard Bomhoff hielden de wanorde en versplintering wel buiten de deur. ‘Een man met visie’, was Fortuyn volgens Niemöller. Ik zie de Goddelijke Kale nóg driftig met zijn arm zwaaien op televisie: “Als het aan mij ligt, komt er geen islamíet het land meer in, meneer!” Wat een visie.
Er komt natuurlijk geen ‘grote puinzooi’ en Nederland wordt ook niet ‘onbestuurbaar’. Hebben al die Den Haag-watchers misschien niet zitten opletten tijdens de lessen Maatschappijleer? We hebben wetten, we hebben politie, we hebben rechters en de Belastingdienst heeft echt de bezielende leiding van een Wim Kok of Jan Peter Balkenende niet nodig om de mensen het vel over de oren te halen. Het leven gaat gewoon door, ook al wil Wouter niet meer met Jan Peter spelen en heeft iedereen een hekel aan Gekke Geertje.
Werd Nederland nou echt zo goed bestuurd, de afgelopen jaren? Ik waag het te betwijfelen. De twee of drie afgelopen kabinetten hebben zich vooral hardgemaakt voor een offensief tegen de vrije meningsuiting (cartoonist opgepakt, politicus voor de rechter gesleept – al had het Openbaar Ministerie daar helemaal geen zin in) en een verbod op alles wat onze bestuurders vies en frivool vinden. Zo geweldig heeft Wouter Bos ons niet door de Kredietcrisis geloodst en de Nederlandse bemoeienissen met Amerika’s gerotzooi in het Midden-Oosten hebben ons vooral vijanden en een modderfiguur opgeleverd.
Nee, ik verheug me erg op een paar maanden bestuursloosheid. Even geen verbod op soixante-neuf of hoofddoekjes. Even geen nieuwe manieren om de burger tot in zijn slaapkamer toe te bespioneren. Even geen onderwijshervormingen die de burger nog dommer en ongeletterder maken dan-ie nu al is. Even geen nieuwe bureaucratie om het hardwerkende mensen, die wél iets kunnen, extra moeilijk te maken.
Met een beetje geluk en wijsheid realiseren we ons na een tijdje zonder Kabinet Balkenende, Wilders of Halsema dat we die vergadertijgers helemaal niet nodig hebben. Ga maar na: Albert Heijn heeft meer voor de integratie gedaan dan Vogelaar en Van der Laan bij elkaar, en onze koopkracht is bij de supermarktketens, Ikea en H&M in betere handen dan in die van het ministerie van Financiën.
En gif dumpen in Afrika kunnen we zonder GroenLinkswethouders ook wel.
Peter Breedveld gelooft niet langer in democratie – de dictatuur van het grauw – en is voortaan meritocraat.
RSS