De ene antisemiet is de andere niet

Peter Breedveld

Scène uit Branded to Kill (Seijun Suzuki, 1967)

Een substantieel deel van de pro-Palestijnse activisten is Joods. Ik weet dat omdat ik ze heb geïnterviewd, naar hun teach-ins heb geluisterd, ze al heel lang volg via de (sociale) media. Denk aan Jaap Hamburger en Erella Grassiani. Ik heb mensen, die bezwaar maken tegen protestacties en Palestijnse vlaggen vanwege angst en gekwetste gevoelens onder Joden, er steeds aan moeten herinneren dat er ook veel Joden in het pro-Palestijnse kamp zaten. Het bestaan van die Joden werd en word door de Vrienden van Israël categorisch ontkend, wat al een vorm van antisemitisme is.

Maar dat ze er zijn, en met veel ook, is iedereen na de Rode Lijn-demonstratie wel duidelijk geworden, omdat daar een grote groep demonstranten bij was die zich nadrukkelijk als Joden identificeerden, en vanwege een aantal bekende Nederlanders met een Joodse achtergrond, zoals Job Cohen. En dan zie je weer hoeveel antisemieten zich onder die Vrienden van Israël bevinden.

Banden met Hamas

Al weken voor die massale demonstratie (200.000 deelnemers!) scheet de Israël-lobby zeven kleuren stront en werd werkelijk alles uit de kast gehaald om de Rode Lijn te diskwalificeren. Annabel Nanninga brulde zonder enig bewijs dat de organisatie banden met Hamas had, Frits Barend huilde melodramatisch dat Joden in Nederland niet meer veilig zijn en over hun schouder moeten kijken. Elk domrechtse medium zette zijn redacteuren en columnisten in voor een waar offensief.

Tijdens de demonstratie werd er naarstig gezocht naar die ene gek met een antisemitisch bord en dat ene groepje onverlaten die Hamas steunen. Thomas van Groningen van het nazihitsprogramma Nieuws van de Dag verzon een “afterparty” waar de Hamas-aanval van 7 oktober 2023 zou worden gevierd. Daags na de demonstratie werd een Kristallnachtherdenking misbruikt door de voorzitter van het Cemtraal Joods Overleg, die een directe lijn trok van de Kristallnacht en de Holocaust naar de Rode Lijn. Het kan allemaal niet vies en vuil genoeg.

Goede Joden, slechte Joden

En dan waren er onvermijdelijk de poortwachters van het Jodendom, die menen te mogen bepalen welke Joden goed zijn en welke niet, namelijk Joden die meeliepen met de Rode Lijn-demonstratie. Die deze Joden uitschelden voor verraders, voor ‘auto-antisemieten’, voor Joodsche Raad, het kan niet op.

Niks nieuws onder de zon. In 2008 schreef ik al over zionistische Joden en niet-Joden die linkse en Israël-kritische Joden hun Joodsheid ontzegden:

’Hajo Meijer is mijn vriend? Job Cohen, ook lid van EAJG, is mijn vriend? Ik heb niets met ze gemeen. Wat is er zo joods aan Hedy D’Ancona of Harry de Winter? Jaap Hamburger kiest partij voor de vijanden van het joodse volk. Wat maakt deze man een jood?’

Een paar jaar eerder zat ik aan tafel met Jaap Hamburger toen een Joodse vrouw hem toebeet: “Als ik u zo hoor praten, dan bent u voor mijn gevoel helemaal geen Jood. Dan denk ik: Ga toch weg, word moslim”.

Joden excommuniceren

Niet lang geleden was ik op twee Joodse bijeenkomsten waar werd gepleit voor de excommunicatie van anti-zionistische Joden en waar anti-zionistische Joden werden vergeleken met Joden die in de Tweede Wereldoorlog voor de nazi’s hadden gevochten.

En we vergeten natuurlijk de ‘verachtelijke Joodjes‘ van Rob Jettens nieuwe politieke liefde Gidi Markuszower niet. Joden met kritiek op Israël, ‘verachtelijke Joodjes’, zou hij het liefst achterlaten in de Oost-Europees bos om daar dood te vriezen.

Altijd als een Jood iets kritisch over Israël zegt, laait het rabiate antisemitisme onder de Vrienden van Israël weer op. De ene antisemiet is de andere niet! Wierd Duk, en gojser dan dit melkbroodje krijg je ze niet, haalt zich zelf steeds naar voren als enige echte woordvoerder van de Nederlandse Joden en ik verdenk hem ervan dat hij graag de slechte Joden van de goede zou scheiden en laten afvoeren. Om antisemitisme te bestrijden.

Pogrommetje organiseren

Hoed u voor de filosomiet. Een Jood met wie het goed gaat, is hem een doorn in het oog. Joden zijn er voor de filosemiet om te worden vervolgd en gediscrimineerd. Als de filosemiet kon, zou hij of zij zelf stiekem een pogrommetje organiseren om er dan een verontwaardigd stukje over te schrijven.

Overigens kun je het als kritische linksmens nooit goed doen. Je mag geen Israëlische produkten uit de bezette gebieden boycotten want dat is “Koop niet bij Joden”, maar als de Rode Lijn-demonstranten op een terras van een Israëlisch restaurant gaan zitten voor een welverdiende versnapering, word ze verweten bij Joden te kopen en dus dom en/of hypocriet te zijn.

Liever een antisemiet

Wat ergens logisch is. Israël-critici die in een Israëlisch restaurant eten verstoren het domrechtse beeld van de antizionistische antisemiet. Erger dan een antisemiet vinden de Vrienden van Israël een Israël-criticus die géén antisemiet is. Zoals ze ook altijd woedend worden van een moslim die geen homo’s van hoge gebouwen af wil gooien.