Ongelovige Thomas
Thomas Erdtsieck
Illustratie: Mihály Zichy
Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen op deze aardbol nog steeds geloven in een almachtige god, die alles gecreëerd heeft en de boel dagelijks bestiert. Of in meerdere goden, ieder met een eigen taak. Hoe is het mogelijk dat mensen zich laten leiden door een geschrift, dat door aardse vertegenwoordigers van zo’n god samengesteld is. En dat men serieus denkt dat een zelfbenoemde profeet als doorgeefluik voor zo’n god mag fungeren. Zij laten zich allerlei eetgewoontes en riten opdringen en gaan gebukt onder schuldgevoelens als ze steekjes laten vallen.
Iemand die een beetje nadenkt, moet toch acuut van zijn geloof vallen. Mij overkwam dit al rond mijn veertiende, ik zal hierna uitleggen op welke gronden. Sindsdien heb ik kerken alleen nog maar van binnen gezien op huwelijken, begrafenissen en als toerist. Niet eens met tegenzin, want ik hou van de geur, de geheimzinnige sfeer en de stilte. Het is een heerlijke plek om even tot jezelf te komen. Maar meer ook niet.
Dit waren indertijd de belangrijkste overwegingen waarom ik echt niet meer kon geloven:
De homo sapiens is ongeveer 200.000 jaar oud. De monotheïstische religies zijn hooguit 4000 jaar oud, het meergodendom misschien nog zo’n 1000 ouder. Wat heeft een Alwezen bewogen om de rationeel denkende mens 195.000 jaar te laten doormodderen zonder zijn besturing? Niet erg logisch toch?
Over de hele wereld worden, inclusief afsplitsingen, vele honderden religies beleden. Is het logisch dat een Alwezen deze geloofsverwarring zou creëren? En als dan toch één geloof het ware zou zijn, welk is dat dan? En wat gebeurt er vervolgens met al die honderden miljoenen dwaalgelovigen? Loopt het slecht met ze af? Waar is deze kinderachtige zoektocht voor nodig, in een mensenleven dat toch al zo kort is?
Hoe kan het zijn dat een Alwezen zijn ‘leerboeken’ zo wollig en vaak tegenstrijdig heeft gesteld, dat het voor meerdere uitleg vatbaar is? Dit is toch niet efficiënt als je wilt dat men je leer volgt?
En wat voor lol heeft een Alwezen erin om hele volksstammen tegen elkaar op te zetten en elkaar te laten uitmoorden? En nog vaak in Zijn naam bovendien. Zoiets is toch nauwelijks constructief te noemen?
Tenslotte: waarom heeft een Alwezen zo’n krankzinnig uitgebreide planten- en dierenwereld geschapen – tot aan eencelligen toe? Een beetje goddelijke architect had een veel overzichtelijker bouwplan ontworpen en zeker geen soorten gecreëerd die hij later weer zou laten uitsterven. Een nutteloze exercitie lijkt me.
Toen ik in dezelfde periode van de evolutieleer hoorde, was mijn laatste twijfel snel verdampt. Vandaag de dag ga ik uit van een kosmische basisenergie, die altijd bestaan heeft en die zich in een niet te bevatten krachtenspel uit. Moeilijk voor te stellen voor ons, die in ons denken aan tijd en ruimte gebonden zijn. Daarbinnen acht ik diverse essentieniveaus mogelijk. Zoals een mier ons in onze omvang en essentie niet kan waarnemen, en niet kon weten dat die schaduw die hem doodde, een schoen was, zo zijn er vast dimensies die voor ons mensen weer niet waarneembaar zijn. In zoiets kan ik me vinden. Maar niet in mannen met baarden met benauwde regeltjes, die ontleend zijn aan ons eigen beperkte denken.
Thomas Erdtsieck gelooft niet – of wacht, toch wel: Thomas gelooft in homeopathie!
RSS