Peter Breedveld

Illustratie: William Mortensen

Ik ben behoorlijk uit mijn humeur geraakt van Raymond van den Boogaards stuk over opinieblogs in NRC Handelsblad, gisteren. Ik heb nooit een pluim van NRC verwacht – zelf ben ik tenslotte ook nooit aardig geweest over NRC en de weerzin van de NRC-redactie tegen Internet is welbekend – maar laat de kritiek tenminste inhoudelijk zijn. Van den Boogaard geeft er geen enkele blijk van dat-ie ook maar één stuk op Frontaal Naakt heeft gelezen. Hij heeft alleen naar de plaatjes gekeken.

In het stuk worden vijf blogs besproken, Van den Boogaard besteedt ongeveer 150 woorden aan elk blog. Mijn honderdvijftig woorden gaan op aan het oplepelen van de tweet-ellende van twee weken geleden, een opmerking over de illustraties op FN, een totaal uit de lucht gegrepen bewering over mijn publiek en de constatering dat FN politiek moeilijk te omschrijven is, of het moet ‘humorloze vrijzinnigheid’ zijn.

Dat Van den Boogaard niet kan lachen om FN, kan me niet schelen – Het was me lang geleden al duidelijk dat ik een ander gevoel voor humor heb dan de heertjes van NRC Handelsblad. Maar is het echt teveel gevraagd om in een bespreking van Frontaal Naakt ook echt Frontaal Naakt te bespreken? Worden boeken tegenwoordig bij NRC Handelsblad op dezelfde manier besproken? Poosje naar het omslag turen, een nieuwsartikeltje over de schrijver lezen, natte vinger in de lucht en tikken maar!

Hoe weet Van den Boogaard eigenlijk dat mijn bijdragen aan FN ‘in wijdere kring ongemerkt voorbijgaan’? De site trekt bij lange na niet het aantal bezoekers van GeenStijl of NRC.nl, maar er is toch een respectabel aantal van tussen de drie- en vierduizend unieke dagelijkse bezoekers .

En zie de ‘blurbs‘ in de kolom rechts van dit stukje. Daar staan een paar klinkende namen tussen als Femke Halsema, Lousewies van der Laan en hé, daar hebben we NRC-columnist Anil Ramdas! Onder mijn Twitter-volgers bevinden zich nogal wat politici en (vooral Hilversumse, valt me op) redacteuren. Revu heeft FN besproken, Elsevier weekblad heeft FN besproken, HP/De Tijd besteedt wel eens aandacht aan me.

Dagblad De Pers was er jaren geleden ook al heel vroeg bij. NRC Handelsblad wist me in 2007 nog wél ‘politiek te omschrijven’: ‘extreem-rechts’!

En ik mag dan de kar trekken, FN is niet alleen Peter Breedveld. Het is vooral een collectief van schrijvers, waaronder Oudheidkundige Jona Lendering, de niet geheel onbekende Hassnae Bouazza, een steeds vaker geziene gast in televisie- en radioprogramma’s, en publiciste in onder andere NRC Handelsblad.

Schrijver A.H.J. Dautzenberg, wiens literaire debuut afgelopen zomer door NRC de hemel werd ingeprezen, heeft hier een aantal verhalen voorgepubliceerd. Daar ben ik hartstikke trots op. Ik ben ook apetrots op de bijdragen van jonge allochtone talenten als Suna Floret en Ahu Sahin. Ik ben gewoon trots op iedereen hier.

Wie een paar recente stukken op FN leest, ziet dat de bijdragen gevarieerd zijn en de schrijvers van een zeer divers pluimage, maar de politieke omschrijving zou niet moeilijk moeten zijn: wij zijn liberale pleitbezorgers van de multiculturele samenleving met een allergie voor zowel linkse als rechtse dogma’s. Daarnaast belijden we voortdurend onze liefde voor kunst, literatuur en tal van andere goede dingen des levens.

Hassnae heeft hier een stuk gepubliceerd over de verdraaiingen van koranpassages door Arabist Hans Jansen, waar geen enkele redactie in was geïnteresseerd – die plaatsten liever de stukken van Hans Jansen.

En ik durf te wedden dat ik publiek trek dat NRC maar wat graag zou willen: jonge allochtone hoogopgeleiden. Zoveel zelfvertrouwen heb ik nog wel: deze ‘extreem-rechtse’ site weet toch maar mooi jonge moslims aan te spreken, simpelweg door ze serieus te nemen en ze te benaderen als elke andere jonge Nederlander. Heb ik NRC nog nooit zien doen.

Mag ik de NRC-redactie de suggestie van de hand doen om, als er een stuk moet worden geschreven over het Internet en over blogs, daar voortaan iemand op te zetten die is geïnteresseerd in het onderwerp en die er ook een beetje verstand van heeft? Dat Van den Boogaard het een groot mysterie vindt wie er achter de naam ‘Duns Ouray’ zit, spreekt boekdelen. Een paar muisklikken en je weet het. Maar goed, dan moet je wat werk verrichten en dat is ook weer zo wat.

En o ja, de plaatjes op FN hebben wel degelijk een ‘inhoudelijk verband met het geschrevene’.

Peter Breedveld gaat nu FN-cartoonisten Bandirah, Argibald, Hallie Lama en Hassnae ervan proberen te overtuigen dat ze zich niks van NRC moeten aantrekken, dat ze wel degelijk heel veel humor hebben. U vermaakt zich intussen met de reacties op één van Van den Boogaards andere slachtoffers, Retecool en met ‘Opa NRC spreekt’ op Sargasso, dat onbegrijpelijkerwijs de dans ontsprong, wat ook weer aantoont dat Van den Boogaard echt niet weet waar hij het over heeft.