De ideale vrouw

Dewanand

Illustratie uit Dave Coopers Overbite.

In de media wordt elke dag opnieuw een zwaar geseksualiseerd beeld gepresenteerd van de ideale vrouw. De verleidelijke, sexy gevormde en superslanke vrouw staat dan altijd model voor de perfecte vrouw, geheel aangepast aan de verlangens en fantasieën van de koopkrachtige mannelijke middenklasse.

In feite wordt het vrouwzijn dan geheel verknipt tot een glimmend gedrukt plaatje, waaraan slechts drie procent van de meisjes kan voldoen. De media beseffen vaak niet dat zij het zelfbeeld van veel jonge meisjes zwaar aantasten en zorgen voor veel liefdesproblemen. Het volk wordt namelijk geïndoctrineerd door de propaganda van de kranten, tijdschriften en audiovisuele media en dit leidt bij sommigen tot een ziekelijk verlangen naar de ideale vrouw, die helaas slechts in de fantasieën van geraffineerde verkoopmanagers bestaat. De hoge verkoop- en kijkcijfers bewijzen echter dat er bij de overgrote meerderheid van de bevolking behoefte is aan deze gevisualiseerde fantasieën, wat niet verwonderlijk is.

Juist door ons vermogen om te fantaseren zijn wij in staat om te groeien en gezond te blijven. Een alleenstaande man die elke avond wilde fantasieën heeft over de ideale vrouw blijft hierdoor gezond en heeft minder behoefte om te vluchten voor de harde eenzame realiteit. De fantasie bevredigt immers zijn behoeften en redt hem elke avond uit de leegte van een koud bed.

Het is voor een doorgewinterde schrijver niet moeilijk om een paar honderd eisen neer te pennen waaraan de ideale vrouw moet voldoen. In elke cultuur, religie of traditie heeft men immers vele argumenten verzonnen om vrouwzijn zo aangenaam mogelijk te maken voor de mannen en de (dorps)gemeenschap. Dit toont aan dat men reeds duizenden jaren geleden wist dat vrouwen heel moeilijke wezens zijn en dat het beter is om dit vreemde geslacht stevig onder de duim te houden, in het belang van het voortbestaan van de eigen gemeenschap.

In de fantasie van veel mannen beschikt de ideale vrouw over mals, jong, sappig, nauw en romig vlees, met een haast paradijselijke smaak. Het is zelfs zo dat de meeste mannelijke religieuze fantasieën hierop zijn gebaseerd, wat niet verwonderlijk is, omdat mannen heel simpel denken over vrouwzijn. Feitelijk is de vrouw, als totaal wezen, te ingewikkeld voor de man en daarom reduceert hij haar tot een ideale eindtoestand, voorzien van allerlei simplificaties en eeuwigdurende lekkernijen.

Het is heel raar dat heel veel culturen en zelfs onze hele Westerse beschaving op deze reductie gebaseerd is en er zelfs in geslaagd is om de gesimplificeerde vrouw als massaproduct te produceren en te verhandelen. Ik durf hierom zelfs te stellen dat de handel in vrouwen eigenlijk al gelegaliseerd is in de Westerse wereld, want er wordt immers grof geld verdiend door de verkoop van de geïdealiseerde vrouwelijke dummy’s, die meestal als mooie, hersenloze objecten worden geportretteerd.

In theorie kan zelfs gesteld worden dat de overgrote meerderheid van de mannen liever kiest voor liefde met een zelf gekochte geïdealiseerde vrouw, want die is immers zelf gecreëerd. De echte reële vrouw van vlees, bloed en botten schijnt voor veel mannen ongeschikt te zijn voor echte liefde en wordt minder bemind dan haar virtueel gecreëerde versie. Het is heel gek dat veel mannen liefde bedrijven met een door henzelf gefantaseerde spookvrouw, maar niet de wettige mogelijkheid hebben om met haar te trouwen. Als dit laatste mogelijk was, dan zouden alle mannen nu wellicht getrouwd zijn, alle vrouwen ongehuwd, en dan was het huwelijk met een reële vrouw met uitgespekt vlees definitief afgeschaft. Hoe zou de mannenwereld er dan uitzien? Ook hierover kan nog duizenden jaren gefantaseerd worden.

Stichting Hindulife spant een kortgeding aan tegen Hindoeschrijver en onderzoeker Dewanand wegens een publicatie op zijn website Kritisch Podium Dewanand. Daarin vraagt Dewanand zich af of de subsidies die Hindulife ontvangt, niet onterecht zijn wegens het discriminatoire karakter van de organisatie. De rechtszitting is op 25 mei 2007 om 11 uur in het hoofdgerechtsgebouw te Den Haag.