De Turkse paradox
Stan de Jong
Illustratie uit Dave Coopers Overbite.
Hoewel ik ook voordelen zie, ben ik toch tegen toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Waarom? Omdat Turkije dan niet langer de mensenrechten mag schenden!
Turkije is een gespleten land. Aan de ene kant is de bevolking door-en-door islamitisch; aan de andere kant voert de overheid een strikte scheiding van kerk en staat in het vaandel, ooit opgelegd door Atatürk. Om de islamitische horden en de sharia buiten de deur te houden, is Turkije een halve dictatuur die overeind wordt gehouden door een militair regime dat het met de mensenrechten niet zo nauw neemt.
Voor toetreding tot de Europese Unie moet Turkije van de brave en naieve EU-ambtenaren de westerse’ normen doorvoeren op het gebied van democratie en mensenrechten. Dat betekent dus dat de buffer die er nu bestaat om de fundamentalistische islam tegen te houden overboord wordt gezet. Met als logisch gevolg dat du moment dat Turkije voldoet aan de criteria van de EU de islamitische horden vrij spel hebben en het een kwestie van tijd is voordat Turkije een islamland vergelijkbaar met Iran is geworden. Wellcome aboard!
Ziedaar de Turkse paradox.
En dus ben ik tegen toetreding van Turkije tot de EU. Benieuwd of dit nog midddels een referendum aan mij wordt voorgelegd. Maar dat zal wel niet.
Stan de Jong (1963) publiceerde De Deventer moordzaak de omstreden veroordeling van Ernest L. (uitgeverij Balans) en Prettig weekend ondanks alles (uitgeverij Xtra). Momenteel werkt hij als onderzoeksjournalist bij Nieuwe Revu.
RSS