Eindejaarslijstjes: CD’s
Peter Breedveld

Ik waarschuw maar vast: de nieuwe Tom Waits staat er niet in. Heel mooi album, daar niet van, maar ten opzichte van zijn vorige CD heeft hij muzikaal weer een stapje terug gedaan. Tot grote vreugde van Frits Abrahams, las ik, want die trok Real Gone niet. Kleinzielige, conservatieve sukkel, die Abrahams.
Wat me ook stoort is die vanzelfsprekende verering van Tom Waits in wat ik maar gemakzuchtig VPRO-kringen noem. Eigenlijk mag ik de meeste andere Tom Waits-liefhebbers niet. Net zoals ik, hartstochtelijke viseter, een hekel heb aan andere viseters. Van die zelfvoldane, humorloze snobs zijn dat vaak. Gretverdemme.
1) Tool: 10.000 Days. Ik heb eigenlijk geen ruk verstand van muziek, dus iets intelligents schrijven over Tool kan ik niet. Het is snoeihard, dramatisch, sinister, opzwepend, de sfeer is broeierig geheimzinnig, er zitten waanzinnige ritmes in, er zijn veel verrassende wendingen, de drumpartijen zijn orgastisch, de zanger heeft een charismatische stem. Dit is voor mij met afstand de meest opwindende CD van 2006. Ik ren dagelijks een kilometer of 12 en als ik daarbij naar Tool luister raak ik in een soort trance. Het is gewoon lekker.
2) Juana Molina: Son. Dit is het tegenovergestelde van Tool: lome, zomerse, zinnenprikkelende muziek. Dromerig, nostalgisch, behaagziek. Ruikt naar pas gemaaid gras, honing en seringenzeep. Juana Molina, die uit Argentinië komt, is de beste singer/songwriter van dit moment. Een mix van folk, ambient, kinderliedjes en gewoon pop.
3) Nick Cave and Warren Ellis: The Proposition Soundtrack. De soundtrack van mijn favoriete film van afgelopen jaar. Stemmig, dromerig, onheilspellend, verhalend. When, said the moon to the stars in the sky/Soon, said the wind that followed the moon/Who, said the cloud that started to cry/Me, said the rider, dry as a bone.
4) Fishbone: Still stuck on your throat. Nuttasaurusmeg Fossil Fuelin’ Music van één van mijn favoriete bands aller tijden. Fishbone is altijd feest, met een hyperactieve mix van funk, jazz, ska, metal, reggae, showband, vaudeville, you name it, it’s in there. Het ging een tijdje wat minder met de band, nadat de oorspronkelijke leadgitarist zich bij een sekte aansloot, één van de andere bandleden hem met behulp van een stungun daar vandaan probeerde te ontvoeren en werd gearresteerd. Nou ja, niet leuk allemaal (maar ergens wel heel ontroerend, dat die man al die moeite doet om zijn maatje te redden uit de klauwen van een sekte). Slechts twee van de oorspronkelijke bandleden zijn overgebleven, onder hen zanger Angelo Moore en ach, dat is wel de smaakmaker van Fishbone.
Still stuck on your throat is een enorm sterke comeback met instant-klassiekers als Party with Saddam (We will see the end / if we party till our colours blend, party till Saddam’s your friend / never drop a bomb again; een mens moet dromen nietwaar) en Forever Moore, een hartverscheurende ode aan Moores dochtertje Cheyenne Star, dat hij zo mist als hij op reis moet met de band: If on the other side of the world / When I think about you my little girl / In the daytime when I walk, walk these narrow streets / About this time, I know you’re asleep / In the evening, into the night / I just wanna be with sister Cheyenne.
Gouwe ouwe van Fishbone.
5) Joan as policewoman: Real Life. Eén van de aangename muzikale verrassingen van dit jaar, deze Daphne Bunskoek-look-a-like uit New York. Ze is een beschermelinge van Lou Reed, een soort demi-god in mijn ogen, maar ik hoor toch vooral heel veel van haar ex-vriend, de betreurde Jeff Buckley, terug in haar muziek en dat is goed, want Buckleys Grace is één van de mooiste dingen die er op aarde bestaan. Joan zingt zwoele, stemmige liedjes. Ik vind het nummer Christobel één van de mooiste, want dat gaat over onbeantwoorde liefde:
When the moment arrives
You know I will be waiting
Kicking into survival
The seas of life divide
It might seem to appear
That I am dead already
I left it all on the ground
At your feet
Yes
Christobel
Why won’t you just fall in love
With me?
Klik hier voor een mooie Hans Teeuwen-vertolking van Theo van Gogh, van de Recreatie-CD.
5 januari 2007 — Algemeen
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.





RSS