Hassnae Bouazza

“Kom Siham, we gaan.” Het getrippel van blote voeten op de stenen vloer. Dan trekt Siham haar plastic, roze gekleurde watersandaaltjes aan en geeft haar moeder een hand. Als die de buitendeur opendoet, stijgt er een dikke, hete stofwolk op. Siham knijpt haar ogen dicht om geen stof in haar ogen te krijgen.
Het is midden op de dag, de mensen houden siësta, en dat maakt het de ideale tijd om naar de hamam te gaan.

Om er te komen, moeten ze in een rechte lijn de straat naar beneden uitlopen. Door de hitte kunnen ze de lucht bijna golvend zien bewegen. Aan het eind van de kiezelige straat, hoeven ze alleen nog maar de weg over te steken en dan zijn ze al bij de hamam, die erom bekend staat een natuurlijke heetwaterbron te hebben. Mensen komen van ver om zich te wassen met het dampende, en volgens sommigen geneeskrachtige water dat ondanks de enorm hoge temperatuur toch zeer aangenaam is. Het water zou goed zijn voor alle klachten die mensen maar kunnen verzinnen: reuma, rugklachten, spierpijn, chronische hoofdpijn. Het water van Hamam Baraka werkt als een wonder.

Siham vindt het er vooral heel erg heet. Ze komt er niet graag, maar dat durft ze tegen haar moeder niet te zeggen. De ronde badruimte bestaat uit de heetwaterbron met daarom heen waterkranen met koel en koud water. Verder staan er houten bankjes waar de mensen dan op zitten. De natte vloer is glad en je moet voorzichtig zijn om niet uit te glijden. Veel van de vrouwen en kinderen dragen daarom slippers. Voor de rest is iedereen naakt, alleen een paar lopen rond met hun slip nog aan. Voor de mensen die daar geen behoefte aan hebben, zijn er ook privébadruimtes maar daarvoor moet je meer betalen.

“Wat zie ik nou, Hayat? Tietjes!” Terwijl haar moeder haar haren wast, hoort Siham de nagalmende woorden van de andere bezoeksters. Een ouder meisje pronkt met haar kleine borsten. “Nu ben je dan een echte vrouw. Heb je al gebloed? Zeg, Saliha. Saliha! Heeft Hayat al gebloed?!”

Siham voelt haar hoofd rood worden, terwijl haar moeder haar haren spoelt met het water. Ze weet niet zeker of ze het zo warm heeft vanwege de hitte binnen, of vanwege de vrouwen die zo schaamteloos zijn. “Ze kennen geen gêne”, fluistert haar moeder haar troostend toe. “Let maar niet op hen.”

Siham vraagt zich af wat ze bedoelen met dat bloeden. Ze heeft vrouwen er wel vaker over horen spreken. Eén keer was dat bij de vrouwen op de binnenplaats van hun buren. Haar buurvrouw, twee van haar dochters, allebei getrouwd, en nog een paar vrouwen die ze niet kende, vulden de ruimte. De twee dochters zaten allebei wijdbeens op een klein, houten krukje, met tussen hun benen de wasteil waarin ze de kleren wasten. De buurvrouw was bezig met het pellen van groene bonen voor het middageten, weer een andere vrouw grilde de paprika’s. De drie anderen vrouwen dronken thee. Siham speelde buiten met wat kinderen toen ze even met haar buurmeisje, Ilham, naar binnen ging om wat water te drinken.

Eén van de vrouwen, die Siham niet kende, vertelde: “Nou, ik heb gehoord dat het bij Karima heel lang duurde voor haar man eindelijk bij haar naar binnen was gedrongen. Ze zijn úúúren bezig geweest. Ondertussen stond haar schoonmoeder in de deuropening te schreeuwen dat ze moesten opschieten: ‘Mijn zoon is een man en ik wil dat íedereen dat weet!’”

“Anas was eerst heel geduldig met me”, zo begon de ene dochter, maar na een tijdje kon hij zich niet meer beheersen en toen moest en zou hij me ontmaagden. Ik heb zóveel gebloed, dat we bijna naar de dokter waren gegaan. Niet normaal meer.”

“Hanan vertelde me dat haar man zó hard bij haar binnen was gegaan, dat toen hij hem erweer uittrok, het vliesje nog aan zijn ding zat.”

“Nee, echt waar?” riepen de vrouwen in koor. “Ja, hij heeft zijn ding afgeveegd met het doekje en toen zat het vliesje er ook op.”

“Die mannen, ze willen ons zo graag dat ze alle zelfbeheersing verliezen”, zei weer een andere vrouw.

“Siham, Ilham, wat doen jullie hier?” vroeg de buurvrouw haar. “Ga maar buiten spelen.” Siham wist dat, waar die vrouwen het over hadden, iets te maken had met dat daar beneden en dat vond ze maar niks. Toen ze later haar moeder vertelde wat ze had gehoord, gaf deze haar een zoen op haar voorhoofd en ze zei dat ze maar niet naar die vrouwen moest luisteren. Ze zeiden allemaal rare dingen die ze niet meenden.

Siham was gerustgesteld, maar nu, hier in de hamam, komen die herinneringen weer naar boven. Ze wil weten wat er met dat bloeden bedoeld wordt. En waarom de ene vrouw aan de borsten van dat meisje zit en de rest moet lachen. Dan giet haar moeder weer wat water over haar hoofd: haar haren vallen voor haar ogen, het water langs haar oor; ze vergeet iedereen om zich heen. Het water van Hamam Baraka verdrijft alle ongemakkelijke gedachten.

Hassnae Bouazza treft in het geheim voorbereidingen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland. Dit is het tweede deel van een serie over seks met moslims. Lees hier het eerste deel.