Hassnae Bouazza

Achterover gezakt op de bank, met een lege maag en de afstandsbediening naast me, was ik aan het mijmeren of ik een Egyptische of een Syrische soap onder de loep zou nemen, tot de keuze voor me gemaakt werd. Het wordt geen soap, en wel hierom: al vanaf het begin wil ik schrijven over het haar, of liever de pruik, van de Egyptische komiek Samir Ghanem. Maar ja, zomaar zonder aanleiding over Samir G.’s haar beginnen, is vreemd, ook al is het nog zo’n fantastisch exemplaar.

Samir Ghanem is namelijk kaal. Dat is hij al jaren, maar hoe meer de jaren vorderen, des te weliger wordt zijn pruik. En nu heeft hij een pruik met een kuif die tot aan zijn wenkbrauwen reikt. Hoe kan ik daar nu niet over schrijven? Opeens was hij daar op het scherm. Gekleed in een zwart overhemd met rode bloemen en glittertjes bleek hij dit jaar een candid camera-programma te presenteren. Naast de vele soaps hebben veel zenders ook zo’n programma tijdens de ramadan, want laten we het vooral vrolijk houden tijdens deze maand, het vasten is al chagrijnig-makend genoeg.

(Daarover gesproken: ’s avonds heb je programma’s waarin ze mensen die uitgaan, vragen wat ze van de ramadan vinden: alleen maar loftuitingen en o, wat een vreugde die ramadan. Moet je diezelfde vraag eens overdag aan hen stellen; dan krijg je een grom. In Marokko is het standaard antwoord als je iets zegt of vraagt wat niet goed valt – vooral de eerste vastendag, want die is het zwaarst -: ‘Kom op man, ik ben aan het vasten.’ Ja man, doe even normaal.’ )

Terug naar Samir G. en alle verborgen camera’s. (Jeetje, wat lenen die moslimse namen zich toch goed voor afkortingen. Ze lijken wel geboren voor de mug shot) Daaro in Arabië doen ze niet aan onschuldige pesterijtjes, nee, ze stoppen pas als ze iemand helemaal gek hebben gemaakt. Ik kan me
een briljante aflevering herinneren die plaatsvond in Dubai: mensen namen bij de tandarts plaats in de stoel, en die kwam vervolgens aan met een met bloed besmeurde zaag om hen te behandelen. Niet eerder heb ik liggende mensen zo snel zien opspringen en zo wild in paniek zien raken.

Een andere grap: vermomd als een soort Tokkie-gezin schiet een acteur met vrouw en kinderen pijltjes op het raam van een chocolaterie. De eigenares vraagt eerst een paar keer vriendelijk of ze daarmee willen ophouden. Vader doet dat niet, en gaat door tot de woede opbolt. Medewerkers van de winkel bemoeien zich ermee, en als uiteindelijk een jongen de man onderhanden wil nemen, houdt de eigenares hem tegen: dat wil ze namelijk zelf doen. Pas als het helemaal uit de hand dreigt te lopen en de eerste klappen dreigen te gaan vallen, wordt er meegedeeld dat het een verborgen-camera-grap was. Altijd zie je dan dezelfde reactie: woede die omslaat in verbazing die omslaat in een lach, en dat in een paar seconden.

ledere aflevering wordt ook een bekend iemand erbij gelapt. Zo kreeg een presentatrice uit Koeweit tijdens een interview te zien hoe ze mensen op straat vroegen wat die van haar vonden: unaniem werd ze afgekraakt. Je zag haar op haar lip bijten om maar niet te huilen. Vervolgens werd een bekende dichter geinterviewd die haar ook nog eens ging fileren. Het kostte haar nog meer moeite om haar tranen in te houden, maar ze slaagde erin en besloot op diplomatieke, doch emotionele wijze dichters woorden te weerleggen, om vervolgens te horen te krijgen dat het een grap was. Haar reactie? ‘Ik dacht al, dat kan toch niet dat iedereen zo negatief is over me. Ik weet dat ik geliefd ben.’ Kijk, en alleen al om die reactie zou ik haar in de waan hebben gelaten en haar niet verteld hebben dat het een grap was.

Niet grappig? Nu ja, je weet hoe dat werkt; je had erbij moeten zijn, navertellen valt altijd tegen. Maar voor een deel klopt het: niet alle grappen zijn geslaagd. De inspiratie raakt een beetje op, maar het blijft leuk, want hoe dan ook: Samir G.’s haar blijft de allerbeste grap ooit.

Hassnae Bouazza treft in het geheim voorbereidingen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland. In het radioprogramma Goedemorgen Nederland werd ze afgelopen maandag geïnterviewd over ramadansoaps. Bovenstaande column werd eerder gepubliceerd in Vrij Nederland.