Tante Has
Hassnae Bouazza
Het is interessant om de reacties te zien op mijn artikel over het antisemitisme tijdens protestdemonstraties tegen het Israelische offensief, hier en in de Volkskrant. Pro-Israelmensen zagen er de bevestiging van hun gelijk in, pro-Palestinamensen vonden het punt onbelangrijk en schaarden me in het pro-Israelkamp en moslims vielen me aan – ook mensen in mijn directe omgeving – omdat ze het zagen als een aanval op henzelf, terwijl ze zich nog nooit schuldig hadden gemaakt aan welke vorm van haat dan ook.
Kennelijk werkt het zo: als je pro-Israel bent, mag je geen kritiek geven of accepteren op Israel, en een ieder die dat wel doet, is antisemiet. Als je tegen de aanvallen op Gaza bent, mag je geen kritiek hebben op betogers hier in Nederland, want dan ben je een afvallige, een verrader, een carrièrejager.
Ik ben gistermiddag op zeker moment maar opgehouden de reacties op de Volkskrantsite te lezen. Zoals ik overigens veel andere sites niet meer lees, vanwege de naargeestigheid die er heerst. Kankeren lijkt de favoriete bezigheid te zijn van de meeste reageerders op Internetfora. Ik sluit me ervoor af. Wat niet weet, dat niet deert, denk ik nu maar.
De kwaadaardigheid van mensen is ook ronduit schokkend: types die beweren dat ik hier op FN van alles over Joden zou schrijven en op de Volkskrant met dubbele [sic] tong zou praten. Een vriendin, die overigens uitgesproken pro-Israel is, mailde me dat ze het zo ongelooflijk vond dat mensen zich in allerlei bochten wringen om mijn stem ongeldig te verklaren omdat ik geen Nederlandse naam heb en geen hoofddoek draag.
Een reageerder hier op deze site, Leo, noemt me ‘Tante Has’, een verwijzing naar de onder militante zwarten populaire belediging Uncle Tom (dociele huisneger), maar ik ben verre van dat. Ik heb onverkort de Israelische aanvallen veroordeeld. Verder heb ik een paar keer gewezen op het stuk van Avi Shlaim in The Guardian, waarin hij dit conflict uiteen zette, daarmee dus ook mijn standpunt weergevend.
Het is dus niet zozeer dat ik mijn oren laat hangen naar mijn blanke meesters, maar dat ik voorzichtig ben met wat ik zeg en hoe ik het zeg, want voor je het weet ben je een Holocaustontkenner. Het is heel simpel, je bent moslim of Marokkaan en in de ogen van velen dus een antisemiet. Nee dus, ik ben geen antisemiet, nooit geweest ook, maar dat verandert niets aan het feit dat ik walg van de beelden uit Gaza, die ik zie. Van het menselijk leed dat daar maar voortduurt en waarover de Nederlandse regering – hoe beschamend – steggelt of het nu wel of niet buitensporig of disproportioneel is.
De menselijkheid ís geslachtofferd en dat vind ik verschrikkelijk. Het maakt me alleen niet blind voor fout gedrag van anderen uit mijn eigen gemeenschap.
Overigens zijn moslims zeker de enigen niet bij wie de emoties de overhand nemen. Laten we niet vergeten dat er is opgeroepen om Gaza te nuken en dat er op bepaalde sites wellustig werd gereageerd op de vele doden die er vielen aan Palestijnse kant. Die mensen, die verschillen helemaal niks van de scanderende jongens. Ze zijn net zo weerzinwekkend.
Een andere reageerder op deze site, iemand met de zeer toepasselijke nick ‘S. Makeloos’, beweerde hier gisteren dat Peter een Palestijnenvriend is, dat is toch briljant. Als mensen een hekel aan je hebben, maakt het niet uit wat je zegt: ze beweren gewoon dat je iets heel anders bedoelt, want er moet wel wat te haten blijven, nietwaar.
Bah.
Hassnae Bouazza (حسناء بوعزة) schrijft voor Vrij Nederland, De Volkskrant, de website van het Vlaams-Nederlandse huis deBuren en de Arabische site van de Wereldomroep. Dat ze nog tijd heeft om in het geheim voorbereidingen te treffen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland, mag een wonder heten.
RSS