Frontaal
Naakt
11 februari 2009

Clone a Willy

Shayne McCreadie

collins19 (218k image)
Illustratie: Jacob Collins

Op de eerste dag dat het weer dooide, had ik een rendez-vous met een goede vriend, J., die ’s avonds naar Frankrijk zou terugkeren. Ik dronk een Prosecco, J. een speciaal biertje. We keuvelden. J. had op weg naar het station iets gekocht waar hij zich stiekem een beetje voor schaamde en overhandigde mij een Mysterieus Pakket. Een opgerolde plastic zak met daarin een koker. Ik kneep erin, schudde er wat mee, wierp een wantrouwende blik zijn kant op en opende de tas.

En plein public trok ik een grote verpakking Clone a Willy tevoorschijn. Nu zag ik pas dat het zakje van de Gays and gadgets afkomstig was. Do-It-Yourself Vibrating Dildo Kit, Rubber Material. Just add water.

“Je gaat je eigen lul in rubber gieten….”

– “Inderdaad, ik was aanvankelijk enigszins teleurgesteld want de hele winkel catert naar mijn idee alleen voor lesbische vrouwen, maar ik kon deze niet laten liggen.”

Ik keek naar het prijskaartje. Veertig euro. “Je hebt veertig euro betaald voor iets wat je al hebt?”

– “Ja, maar ik heb nog nooit de onderkant van mijn geslacht gezien.”

Ik overwoog het een moment. “O, die onderkant. Dat is lastig inderdaad.” Visioenen van mijn oude handarbeidlessen dansten door mijn hoofd. Al had ik een snikkel, ik zou ‘m verdomd slecht na kunnen maken. Het oogt als monnikenwerk. Mits bijgestaan door een koorknaapje.

Welk een creatieve wending zou het seksleven hiermee nemen. Ik stelde me voor hoe zijn vriendin M. geconcentreerd, tong uit mond en gewapend met spatel, de vloeibare rubber strak zou strijken. En J. die liggend op bed aanwijzingen gaf, zijn hoofd vijfenveertig graden gebogen om de boel mee te kunnen pikken. Hierna zouden ze samen de kookwekker instellen en TV kijken terwijl het zaakje stond te drogen. En dan?

Ik verzocht J. om het product na voltooiing een parmantige plek boven op de piano te geven. Wanneer er bezoek was, zou zijn alternatieve presse-papier, dat dan uiteraard naast de buste van Bach stond te pronken, aangehaald worden om het ijs te breken.

“Je moet je niet vergissen in de filosofische aspecten van een zelfgemaakte dildo.” Verwachtingsvol keek ik hem aan. “Wat betekent het als ik een replica van mijn eigen piemel in mijn aars steek?”

Ik knikte beleefd, onderdrukte een grimas. Mijn inbeeldingsvermogen werd keihard afgeswaffeld.

Tijd om van onderwerp te veranderen. Ik vertelde dat R. best met me wilde trouwen, mits ik de belofte van de mariachi-band kon waarmaken en onze gasten uitsluitend als Elvis verkleed verschenen. Inclusief de ambtenaar. Ik vond het haalbaar.

“Dit kado zou het uitstekend doen op bruiloften. De potentie die het biedt. Als ik het geld had zou ik het aan al mijn vrienden geven.”

– “Bruiloften?”

“Alle gasten gieten hun penis in rubber en dan moeten hun partners de juiste eruit kiezen.”

Opeens vond ik het jammer dat ik geen jongens op mijn vrijgezellenfeestje mocht uitnodigen.

Clone your own Willy is het absolute tegenovergestelde van een gat in de markt. Ergens ter wereld lopen er twee gasten rond, die deze idioterie hebben ontworpen. Een van de twee zei: “Dat koopt toch niemand.” En de ander zei: “Jawel, er is altijd wel een of andere mafketel voor te strikken!”

En ik heb de eer om die een of andere mafketel persoonlijk te kennen.

Shayne M. McCreadie (1980) imiteert op geweldige wijze de Liervogel die Shayne McCreadie imiteert. Dit oraal Droste-effect is haar grootste talent. De term ‘oraal Droste-effect’ is haar beste uitvinding. Zij droomt van een gearrangeerd huwelijk met Sir David Attenborough. Meer op haar weblog.


Reacties gesloten. Mail de redactie.

« home