Adriaan van Dis slaat de plank weer eens mis

Peter Breedveld

“Deug ik even”, zegt Adriaan van Dis in zijn vorige week uitgesproken Loe de Jonglezing. En fuck ja, wat een Deuger is Van Dis. Verpletterend in orde is-ie, met zijn bruine halfzussen en zijn Indo-vader, waardoor hij weet wat discriminatie is, en zijn Joodse ex en zijn Joodse vrienden en hun vrijdagavondse kippensoepkring waar hij, uitverkorene, bij mocht aanzitten en zijn zwarte vrienden die hij erop attendeerde dat hún helden Malcom X en Louis Farrakhan antisemieten waren en zijn fenomenale vermogen om boven alle partijen te staan en het Redelijke Midden te kiezen en zich te verplaatsen in de ander.

Natuurlijk is het ironisch bedoeld, dat compliment aan zichzelf. Maar het is Reviaanse ironie. Van Dis meent het, dat-ie deugt. Hij meent ook dat-ie van het Redelijke Midden is en geen hiërarchie aanbrengt in het historische wereldleed. Hoofdschuddend luistert hij naar de allochtone leerlingen, sorry, de leerlingen met een migratieachtergrond, die proberen op te bieden tegen het leed van de Holocaust met het leed dat hún voorouders is aangedaan, de slavernij, de koloniale onderdrukking. Die er naar hun mening altijd worden uitgepikt door de politie. Alsof tal van onderzoeken niet aantonen dat ze er altijd worden uitgepikt door de politie, en door de politie worden mishandeld en doodgeschoten en doodvermorzeld. En door rechters zwaardere straffen krijgen opgelegd of worden gestraft voor misdrijven waarvoor hun witte leeftijdsgenoten vrijuit gaan.

Leedconcurrentie

“Concurrentie tussen slachtoffergroepen”, noemt Van Dis dat. Hij doet daar niet aan. Voor hem staat immers vast dat antisemitisme het grootste onrecht is en de Holocaust de Moeder Aller Misdaden Tegen De Menselijkheid. Uitgebreid staat hij stil bij de slachting door Hamas op 7 oktober 2023, de antisemitische massamoord op Bondi Beach, de recente aanslagen op een Joodse school in Amsterdam en een synagoge in Rotterdam, waarvan nog niet eens vaststaat wie daar achter zitten. Aan de talrijke Israëlische massamoorden op de Palestijnen, al sinds voor de stichting van de Israëlische staat, Anders Breivik, Brenton Tarrant, de vele schietpartijen en aanslagen op moskeeën over de hele wereld, het constante westerse gebombardeer in Arabische en Perzische landen besteedt hij hooguit lippendienst. Toen hij voor het eerst een Palestijns vluchtelingenkamp in Syrië bezocht, waar dus vluchtelingen zaten voor de genocidale terreur van de door hem bewonderde staat Israël, was hij verontwaardigd over het feit dat de Arabische buurlanden niets voor die vluchtelingen deden. (Lees: Dat ze het Palestijnenprobleem niet voor Israël oplossen door ze keurig allemaal op te nemen en er Syriërs, Jordaniërs, Egyptenaren van te maken. Ze op te lossen in de Arabische massa die Israël omringt en – het zit in elk witte Nederlandse brein ingebakken – het land voortdurend bedreigt.)

Hoeveel what-the-fucks passen er in één Frontaal Naakt-stukje? En ik ben nog maar net begonnen.

Er is een genocide gaande door Israël op de Palestijnen, en Van Dis denkt dat hij grappig is door 250.000 Rode Lijn-demonstraties weg te zetten als sukkels die “met een pollepel op een pan slaan om solidariteit met de Gazanen te uiten”, maar die niet demonstreren voor hun Joodse landgenoten. Wil hij nou echt die twee vuurwerkaanslagen op een school en een synagoge, bij het krieken van de dag, met twee grote roetvlekken als enige schade, vergelijken met het vermoorden van honderdduizend Palestijnse baby’s, kinderen, vrouwen en mannen?

Islamitische vrienden

Joden worden volgens Van Dis collectief verantwoordelijk gehouden ‘voor wat een door vijanden bestookte staat doet en nalaat’. Merk op hoe in zijn universum Hamas zijn misdaden tegen de menselijkheid ongeprovoceerd pleegt, gewoon puur uit antisemitisme, maar Israëls terreur tegen de Palestijnen is verexcuseerd omdat het land door vijanden wordt bestookt. ‘Zou ik een in Nederland publicerende islamitische schrijver aanspreken op Hamas of de aanslag op Bondi Beach? Hou toch op’, aldus Van Dis.

Hij heeft dat misschien nooit gedaan, politiekcorrecte brave borst die hij is, maar de rest van Nederland wel. Is hij echt zo godvergeten blind dat hij in de afgelopen 25 jaar niet heeft opgemerkt dat elke moslim ter verantwoording wordt geroepen voor elke terroristische daad die door andere moslims wordt gepleegd? Dat er aan de hoofddoeken van Nederlandse moslimvrouwen wordt getrokken om wat de mollahs in Iran met moslimvrouwen doen? Dat moslims sinds 9/11 nergens meer een leven hebben? Dat er van ze wordt geëist afstand te nemen van wat elke willekeurige imam in elke willekeurige moskee in elk willekeurig land volgens Carel Brendel heeft geroepen? Heeft hij zijn bruine, zwarte en islamitische vrienden ooit gevraagd hoe het is om te worden uitgescholden voor moslimhoer, kankermoslim, mosliminsekt dat verdelgd moet worden, stinkhoer, islamitisch untermensch enzovoort enzovoort enzovoort?

Heeft-ie niet gedaan, want het boeit hem niet. Van Dis rekent moslims en bruine en zwarte mensen alleen maar tot zijn vrienden om ermee te kunnen deugpronken. Als het erop aankomt, als ze hem erop wijzen dat 500 jaar onderdrukt, uitgebuit en uitgemoord worden ook voorwaar geen kattepis is, gaat ie lopen wijsneuzen dat hun helden vuile antisemieten zijn.

Terwijl zijn eigen westerse beschaving is gebaseerd op Verlichtingsdenkers die niet alleen rabiate Jodenhaters waren, maar zwarte Afrikanen ook beschouwden als halve apen die natuurlijk geen aanspraak konden maken op mensenrechten. Inheemse Amerikanen beschouwden ze als wilden die geen grond konden bezitten en dus mochten worden uitgeroeid, zodat beschaafde witte mannen hun beschaving van onderdrukking, uitbuiting, slavernij en genocide op die grond konden stichten.

Malcolm X heeft zich gedistantiëerd van zijn antisemitische uitspraken, Van Dis is blijven steken in zijn Kibboetstijd in de jaren zeventig, toen hij zich boos maakte dat Arabische buurlanden niet gewoon die vervelende Palestijnen in huis namen.

Arabieren haten

De hele bingokaart van de domrechtse Israëllobby blaft Van Dis vol. Elke drogreden en jijbak en whataboutism die door Ronny Naftaniel cum suis is uitgewoond, brengt hij ook nog eens in stelling. Lafjes verschuilt hij zich achter David Baddiel, volgens wie jonge linkse activisten fanatiek op Israël focussen. “Noord-Koreanen, Oekraïners, Oeigoeren, Tibetanen, Rohingya en niet-Arabische minderheden in Soedan figureren niet op hun lijst van heilige verontwaardiging.”

Van Dis/Badiel zijn niet de eersten en ze zullen ook bij lange na de laatsten niet zijn die voetstoots aannemen dat wie steun betuigt aan de Palestijnen, niet geïnteresseerd is in het leed van andere volken. Solidair zijn met Palestijnen is immers niks anders dan antisemitisme.

Het verschil met al het andere leed is dit: Je wordt in Nederland verplicht Israël toe te juichen als er weer een baby uiteen wordt gereten, een Palestijnse familie wordt geatomiseerd of een Palestijnse wijk wordt weggevaagd, op straffe van verwijten van antisemitisme en Jodenhaat, stokslagen door de politie, uitsluiting, ontslag, schandpaling, vervolging en demonisering van je hele gemeenschap. Je moet het eens zijn met je regering die Israël aanmoedigt, voorziet van de benodigde wapens en munitie, informatie, honden. Je moet Arabieren haten en als je zelf een Arabier bent, afstand doen van de andere Arabieren. Je moet moslims haten en als je zelf moslim bent, afstand doen van andere moslims.

Wie voor Oeigoeren of Tibetanen demonstreert, wordt geen strobreed in de weg gelegd. Wie zich boos maakt over Soedan, krijgt alleen maar bijval. Mollahs haten is staatsgesubisideerd, asielzoekerscentra bombarderen betekent prime-time begrip en empathie, maar huilen om een onthoofd Palestijns kind betekent dat je een vieze vuile antisemiet bent.

Geïnstitutionaliseerde islamofobie

Waarom is er geen Rode Lijn-demonstratie voor Joodse Nederlanders? Omdat aanslagen op hún gebouwen niet worden aangemoedigd door onze regering. Integendeel, iedere keer als er een Jood van zijn fiets valt buitelt de hele politiek over elkaar om met overslaande stem te gillen dat je dat er nou van krijgt als je kritiek op Israël toestaat en demonstraties tegen de genocide in Gaza niet uit elkaar slaat. Voor massale verontwaardiging over antisemitisme hoef je niks te doen. Dat is elke Nederlander met de paplepel ingegoten. Massale verontwaardiging over islamitisch antisemitisme, that is. Als een witte zich eraan schuldig maakt, zwijgt iedereen of is het een grapje, of satire, of juist een veroordeling van antisemitisme. Over het antisemitisme van Annabel Nanninga horen we Van Dis niet, of over dat van Joost Eerdmans. Als Gidi Markuszower zegt dat verachtelijke Joodjes in een Pools bos moeten worden achtergelaten om daar dood te vriezen, kijkt iedereen net even de andere kant op. Maar een moslim die iets lelijks zegt over Israël? Twee weken noodstoestand en schuimbekkende opiniekakkers in de babbelshows.

Terwijl racisme en islamofobie zijn geïnstitutionaliseerd in Nederland. In de Tweede Kamer worden Hitleriaanse speeches afgestoken over hyena’s en ongedierte uit achterlijke zandbaklanden, vervolgens worden er wetten ontworpen om dat ongedierte het land uit te krijgen. Een Arabisch, Iraans, Afghaans, islamistisch leven is niks waard voor een Nederlander. Denkt Van Dis niet dat er zo makkelijk wordt beschikt over de levens van tienduizenden mensen in “achterlijke zandbaklanden” omdat ze al honderden jaren worden ontmenselijkt in de christelijke wereld?

Aan het einde van zijn lezing begint Van Dis te zalven over de verbreding van het verhaal rond de Dodenherdenking, zodat ook de verhalen van de nazaten van slaven en de inheemse bevolking van gekolonialiseerde landen een plek krijgen. Maar het zijn holle woorden na het stuitende racisme in alles wat daarvoor kwam. Aan het begin klaagde Van Dis nog dat de Dodenherdenking wordt ontjoodst door al die aandacht voor het breken van de belofte “nie Wieder”. Talent voor het zich verplaatsen in de ander heeft Van Dis totaal niet, hij draait gewoon het verkrampt pro-Israëlische vertoog af dat iedere witte Boomer heeft geïnternaliseerd.

Sterker nog, Van Dis eigent zichzelf al het door hem besproken leed van anderen toe. Carl Friedman die schrijft over haar “tralievader” maakt hem aan het huilen, want hij had ook een tralievader, die in de Japanse concentratiekampen had gezeten. Die tralievader was een Indo, dus hij weet wat discriminatie is.

Met andermans leed pronken

Over die Indo-vader dit: Volgens Marion Bloem, in haar boek Indo, was die vader gewoon wit, maar in Nederlands-Indië geboren. Van Dis doet dus alsof hij een man van kleur is, zoals hij zich vaker voordoet als iets dat hij niet is, om zich andermans leed te kunnen toeëigenen, net als hij in die hele Loe de Jong-lezing herhaaldelijk doet om zichzelf centraal te stellen. Zoals ook Carl Friedman deed, die niet Joods maar katholiek bleek te zijn.

Een poseur is-ie. Een acteur. Jarenlang deed hij alsof hij een multiculturele deuger was, die het opnam voor de onderdrukten en gediscrimineerden, nu zegt hij dat de jongeren die tegen Israël protesteren hem dwars zitten omdat, hou u vast, ze hem doen denken aan de jongeren die tegen de oorlog in Vietnam demonstreerden.

En bij deze laatste what-the-fuck laat ik het voor nu even.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun me dan met een financiële bijdrage. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke (maar echt) site van Nederland. Rekeningnummer NL24 ASNB 8832 6749 39 (N.P. Breedveld, ASBN Rijswijk), BIC ASNB NL21.