Balloos
Frans Smeets
Foto: Yoshiyuki Iwase
Ik vind dat mensen anoniem door het leven moeten kunnen gaan, in de publieke ruimte en op het Internet. Dat me dit door de voortschrijdende techniek en de overheid steeds moeilijker wordt gemaakt, is geen goede ontwikkeling.
Mensen die denken anoniem te schrijven of te reageren op Internet zijn door de overheid zo te achterhalen door simpelweg hun IP-adres aan een naam te koppelen. Bovendien worden de gegevens van bezoeken aan websites bewaard. Het heeft dan ook geen zin om anoniem op het Internet te opereren uit angst voor de overheid.
De anonimiteit van Internetscribenten is dus bedoeld als bescherming tegen andere Internet-scribenten. Geen probleem zolang het over koetjes en kalfjes gaat, maar bij verhitte discussies worden mensen door deze anonimici nogal eens gepakt op hun persoonlijke handelen en leven. De agressors blijven zelf veilig buiten schot, door zich te verschuilen achter nicknames. Iedereen moet verantwoording afleggen, behalve zijzelf.
Dit varieert van de anonieme redacteuren van Geenstijl, die een stelende junk of foutenmakende puber publiekelijk vernederen, tot de frontsoldaten van Domrechts (vroeger Domlinks) die menen feiten en geruchten over andermans privéleven te mogen misbruiken in dienst van hun eigen simplistische waanideeën. Het is gemakkelijk en goedkoop. Als hun eigen IP-adres op straat dreigt te komen, beginnen ze direct te piepen over omgangsvormen, privacy en verbroken Internetcodes.
Maar waar zijn al die stukjesschrijvers in godsnaam bang voor? Voor islamitische represailles? Zelfs Mohammed B. zou geen zin hebben de rest van zijn leven in de gevangenis te moeten zitten voor de moord op een stukjesschrijver van Het Vrije Volk. Zijn ze bang voor hun werkgever, dat die hen googelt en besluit dat moslimhatende, geweldprekende werknemers niet representatief voor het bedrijf zijn? Houd dan gewoon je bek, als je het lef niet hebt.
Of kan het zo zijn, dat hun eigen persoonlijke levenssfeer botst met hetgeen ze verkondigen? Bang voor een koekje van eigen deeg? Gevalletje rechts lullen en links vullen?
Ze lijken op de domlinkse Duyvendakjes in de jaren ‘80, die ook meenden in dienst van hun Grote Gelijk rekeningetjes te mogen vereffenen met andersdenkenden, veilig vanuit hun onaantastbare comités, verenigingen en stichtingen. Een laffe methode die door Domrechts is overgenomen en waarin de antifascismecomités zijn vervangen door de anonieme scribent zijn anonimiteit gebruikt als middel om mensen op hun persoonlijke levenssfeer en jeugdzondes af te rekenen.
En dat heeft niets te maken met het vrije woord, maar met het monddood maken van alles en iedereen die niet in hun Grote Gelijk past. Daarom val ik Domrechts aan. Niet eens vanwege de domrechtse standpunten, maar omdat ik geen zin heb om na twintig jaar domlinkse dictatuur in een domrechtse dictatuur te moeten leven.
Anderen veroordelen en in de rug trappen, terwijl jezelf niet geraakt kunt worden. Helden op sokken die niet met open vizier strijden, en zich ook nog als vrijheidsstrijders durven te zien. Hoe gestoord moet je zijn? Vrijheid leeft van de moed, niet van anonimiteit. Als je het debat aan wilt gaan, dan ga je er godverdomme ook maar voor staan. Het vrije woord heeft helemaal niets aan laffe kwezels die anoniem aan de zijkant staan te schreeuwen hoe slecht iedereen en alles is.
Of zoals mijn Irrie zou zeggen: “Hombres sin cojones”.
Frans Smeets is een mislukte kunstenaar die al jaren niet meer in een Schilderswijk of een andere kansenwijk is geweest. Frans vreet graag uit de staatsruif, en is gesubsidieerd aan het knutselen. En ja, deze coño houdt ervan om ‘lekker in z’n blote reet op zijn vierpersoonsstrand te liggen’.
RSS