Cojones

Peter Breedveld

Terwijl het heel Nederland dun door de broek loopt als een moslim ook eens een keer iets wil zeggen, schrik ik me vooral het leplazerus van het feit dat een burgemeester kennelijk zonder veel omhaal iemand kan laten opnemen in een psychiatrische inrichting. Is dat niet wat veel macht voor één man? Zijn we zulke angsthazen geworden dat we ons zo gretig overgeven aan de genade van partijpolitici?

Dat de concertverstoorder volstrekt ongevaarlijk is, zie je in één oogopslag. Hij spreekt beheerst, gedraagt zich beschaafd, is keurig gekleed en gekapt en heeft iemand al opgemerkt wat een devilishly handsome chap hij is? Niet your average Rage-boy, wil ik maar zeggen.

Oké, het is een béétje excentriek om te verklaren dat je Jezus Christus bent, maar volgens mij bedoelde hij dat metaforisch. “Hoe je het noemen wilt”, zei hij er achteraan. Ik denk dat hij gewoon bedoelde dat hij van God de opdracht heeft om de islam te verbreiden, zoals elke moslim.

Ik denk niet dat hij gedwongen zou zijn opgenomen als hij een christelijke Jezus-freak was geweest. Nee, hij is moslim en dan zet iedereen het meteen op een gillen. Ook de Holmangroep blijft dan nooit lang afzijdig. Nu was het de grote Theodor Holman zelf die in de concertverstoorder de man herkende die Marcel Duyvestijn had bedreigd, wat natuurlijk weer gretig werd nagekakeld door de domrechtse rakkers van Elsevier.

Hoe zat dat ook alweer met die bedreiging? Er was een man naar Duyvestijn toegelopen die hem had gewaarschuwd voor de toorn van de ‘Allerhoogste’. Duyvestijn, die een paar jaar geleden op het verkeerde paard had gewed door zich als voorvechter voor de multiculturele samenleving te presenteren, kon nauwelijks zijn tranen van geluk bedwingen. Bedreigd door een moslim! Nu zou hij vast ook eindelijk voor vol worden aangezien door zijn nieuwe islamofobe vrienden.

Ik, evenwel, kan met de beste wil van de wereld geen bedreiging zien in een gelovige die waarschuwt dat je uiteindelijk rekenschap hebt af te geven aan God. Waarschijnlijk komt dat doordat ik als kind naar christelijke scholen ging, waar de lieve juffen en meesters elke morgen waarschuwden voor de toorn van de Allerhoogste. Waarschijnlijk ook komt het doordat ik ben voorzien van een ruggegraat en twee cojones, iets dat Duyvestijn moeilijk van zichzelf kan zeggen. Een ruggegraat en cojones, daar heb je als windvaantje alleen maar last van.

Duyvestijn vormt tegenwoordig een dynamisch duo met zijn side-kick Thijs Kleinpaste, het schijnt dat Duyvestijn hem soms liefkozend ‘mini-me’ noemt. Deze twee pantoffeldiertjes werden vanmorgen vreselijk boos omdat ik hardnekkig blijf ontkennen dat Duyvestijn is bedreigd. Kleinpaste noemt me een ‘naoorlogse verzetsheld’, wat ik een curieuze kwalificatie vind. Duyvestijn verwijt me niets te hebben gecheckt voordat ik tot mijn oordeel kwam.

Wat valt er nog te checken dan? Duyvestijn beschreef in een column dat een man naar hem toekwam om hem te waarschuwen voor de gevolgen van het beledigen van God. Op basis van die beschrijving oordeel ik dat Duyvestijn een hysterische bangebroek is. Als die man iets gedaan heeft dat de kwalificatie ‘bedreiging’ wel rechtvaardigt, bijvoorbeeld een pistool tegen zijn hoofd gezet, of gezegd dat-ie Duyvestijn gaat doodmaken, dan hadden we dat wel in Duyvestijns stukje gelezen, lijkt me. Dat gaat-ie niet pas vertellen als ik hem opbel.

Duyvestijn beweert nu dat hij aanvankelijk om de man moest lachen, ‘maar de politie deed dat niet’. Maar als Duyvestijn om die man moest lachen, waarom schrijft Holman dan dat hij tegen de man zei: ‘U bedreigt mij nu. Wilt u daarmee ophouden?’ En hoe komt de politie dan in dit verhaal terecht? Liep die toevallig langs of was die gewaarschuwd door Duyvestijn, hoewel die de ‘bedreiging’ helemaal niet serieus nam?

Er is een reden dat ik me hier druk om maak en die is dat Duyvestijn met zijn aandachtstrekkerij alleen maar meer olie op het vuur van de islamofobie gooit, terwijl hij niet eens oprecht is. Duyvestijn wil graag beroemd worden en hij weet dat je met gelovigen lekker kunt scoren in de media. Daar hoort natuurlijk wel een bedreiging bij en daarvoor wordt dan een arme islamitische drommel misbruikt, en met hem alle moslims van Nederland, die toch al steeds op hun tenen moeten lopen om te bewijzen dat ze niet zo zijn als Osama Bin Laden, als Mohammed Bouyeri, de Meiden van Halal, Jneid Fawaz of de concertverstoorder.

Bovendien zorgt Duyvestijn er met z’n hysterie voor dat de concertverstoorder, die geen enkele misdaad heeft begaan, het alleen maar moeilijker krijgt. Hij zit nu al voor onbepaalde tijd opgesloten zonder enige vorm van recht.

Daar verzet ik me tegen, ja. En we leven inderdaad in de periode ná de Tweede Wereldoorlog, godzijdank, en dus maakt me dat een naoorlogse verzetsheld, precies zoals Kleinpaste zegt. Een held, jazeker, want de meesten van u durven niet wat ik wel durf, en dat is met open vizier tegen de stroom van de nationale gekte inzwemmen, ondanks de ellende die ik daarmee over mijzelf en mijn naasten heb afgeroepen.

Een held, een echte held, en Thijs Kleinpaste kan z’n potje op, wat mij betreft. Totdat-ie eindelijk zindelijk is.

Peter Breedveld heeft zich erbij neergelegd dat de erkenning waarschijnlijk pas na z’n dood zal komen, zoals bij zoveel groten der aarde.