Dansen in de moskee
Suna Floret
Voor het eerst ben ik het eens met een imam. Rotterdamse moskeegangers van de Essalam Moskee vinden het heel erg opmerkelijk dat er onlangs een dance-act met harde muziek voor meisjes plaatsvond in het gebedshuis. Sterker nog, de moskeegangers zijn er zó boos over, dat ze eisen dat de imam van de moskee moet aftreden.
‘Meisjes horen niet te dansen in een moskee. Als je dit als imam toelaat, dan ben je zelf nog erger dan die meisjes en laat je ze het slechte pad bewandelen.’ zegt iemand op een forum. Een ander schrijft; ‘Als deze meisjes al zo dansen in een moskee, wat komt er dan later van ze terecht?’
Walgelijke reacties
Imam Karrat vindt alle ophef overdreven en afschuwelijk. Eerst zouden de kinderen hun activiteiten buiten houden. Maar het was slecht weer dus werd er toestemming gevraagd aan de adjunct-directeur, Jacob van der Blom, om de activiteiten naar binnen te verplaatsen. De dansende meisjes werden gefilmd en op internet gezet.
Imam Karrat had ook heel makkelijk excuses kunnen aanbieden en zeggen dat dit nooit meer zou gebeuren. Al zegt hij zelf dat hij waarschijnlijk geen toestemming had gegeven voor de harde muziek, hij is tegen de walgelijke reacties.
En dat zijn ze ook, walgelijk. Alsof kinderen niet mogen dansen. Alsof meisjes niet mogen dansen. Ik snap dat je geen technofeest hoeft te houden in een moskee, maar om een paar kleine meisjes te kwalificeren als ‘erg’, ‘slecht’ en zelfs ‘sletjes’ omdat ze dansend aan het optreden zijn, dat gaat veel te ver. Ze zijn gewoon kind, maar dan in het huis van God.
Rare gedachten
Ik heb ooit een tijdje meegelopen op een islamitische basisschool. Gewoon, om te kijken hoe het eraan toe gaat. De meisjes moesten van de directie op bepaalde dingen letten. Als je je veters moet strikken en je buigt je rug, dan zorg je er voor dat je onderrug niet te zien is. Je moet daarom ten allen tijde een hemdje dragen.
Want o wee als je stukje rug te zien is, dan kunnen de jongetjes van acht jaar weleens hele rare gedachten krijgen. Sommige ouderen, die af en toe dus heel apart kunnen denken als ze een stukje lichaam zien, implementeren deze gedachten ook in de hoofden van onschuldige kinderen.
Die dansende meisjes lezen en horen nu overal hoe ‘slecht’ ze zich hebben gedragen. Des te spannender is het om over een paar jaar tot de ochtend te gaan dansen, lijkt mij.
Suna Floret heeft een wekelijkse column in het Algemeen Dagblad. ze staan op haar Facebookpagina. Volg haar ook op Twitter.
RSS