De ene dode is de andere niet
Marco de Baar
Illustratie: Milo Manara
Een maand of vier geleden overleed Jaap Mollema, beter bekend als Prof. drs. van Frikschoten. ‘Frik’ runde het blog Amsterdam Post dat, bij mijn weten, off-line is.
Op Amsterdam Post liet Mollema geen onduidelijkheid bestaan over zijn ideeën. Hij schreef bijvoorbeeld (let op: alleen geschikt voor mensen met een sterke maag!):
‘Ik vrees met grote vreze dat Breivik gewoon gelijk had: Er is geen normaal debat meer mogelijk. Waar de Duitsers hier al halverwege de kust waren opgerukt schoten we ook terug. Ook dat waren vaak nog kinderen. Het was vreselijk maar noodzakelijk.’
Populistisch en xenofoob
Ook had Mollema net de dag voor zijn dood zijn eigen politieke partij gelanceerd. Zijn maiden-speech liet aan duidelijkheid evenmin iets te wensen over. De partij zou zich keren tegen de vermeend linkse, domme en incompetente elite die het de vermeende hardwerkende Nederlander maar onnodig moeilijk maakt. Een tekstboekvoorbeeld van populisme.
Toen op Twitter het nieuws rondging dat Mollema was verongelukt, vroeg twitteraar @Watutsi wie hij precies was. Ik antwoordde, puur feitelijk, dat het om Jaap Mollema ging, een populistische en xenofobe blogger.
En toen brak de pleuris uit. Mensen waarmee ik nog nooit contact had gehad, zoals Robert van den Engel, Jan Bennink, Bert Brussen, Geert Geel, ‘Yahamama’ en nog vele anderen mengden zich in de discussie en beschuldigden me van allerhande grofheden. Ik zou bijvoorbeeld op het graf van Mollema ‘pissen’ en ‘dansen’. Dat is een nogal avontuurlijke beschrijving van mijn tweet, zeker als je, wat ik over Mollema schreef, vergelijkt met wat Mollema zelf schreef over Breiviks slachtoffers.
Werkgever betrekken
Interessanter werd het toen Bert Brussen ontdekte dat ik deeltijd hoogleraar ben aan de Technische Universiteit in Eindhoven. Hij besloot de TU in zijn tweets te betrekken en kondigde aan een brief te schrijven aan het college van bestuur. Een heleboel mensen praatten hem klakkeloos na. De TU Eindhoven was zelfs even trending topic op Twitter.
De bedoeling is duidelijk: Door de TU – die echt geen fluit te maken heeft met mijn tweets – in deze discussie te betrekken en zo te beschadigen, moest ik met een ricochetschot worden geraakt. Brussen probeerde, bewust en vooropgezet, om me via mijn werkgever terecht te wijzen.
Dat is opmerkelijk, want ik werk bij Differ, een instituut van de Stichting voor Fundamenteel Onderzoek der Materie (FOM). FOM heeft een contract met de TU Eindhoven. De reacties van Bert Brussen en zijn vrienden waren dus letterlijk en figuurlijk volledig misplaatst. Overigens is die brief aan de TU er, bij mijn weten, nooit gekomen. Brussen is blijkbaar slim genoeg om in te zien dat zo’n brief kans- en zinloos is.
Mandela en Zwarte Piet
Maar voor het opzwepen van de meute, door te suggereren dat hij wat belangrijks te pakken heeft, heeft hij wel een paar minuutjes over.
Het vrije woord en zelfs het recht op beledigen, waarvoor Brussen zich vaak sterk maakt, is blijkbaar een selectief recht. Gisteren kwamen tweets langs naar aanleiding van het overlijden van Nelson Mandela, van dezelfde club mensen die over de rooie ging omdat ik Jaap Mollema een populist had genoemd, en die Mandela uitschelden voor Zwarte Piet. of zich anderszins respectloos uitlaten. De Telegraaf deed mee en ook GeenStijl wijdde er een redactioneel hoogvliegertje aan.
Hebt u de verontwaardigde reacties van Brussen, Bennink, Van den Engel, Geel en al die anderen gezien?
Ik ook niet.
Voor de duidelijkheid: Marco de Baar (lees zijn blog) schreef dit stuk – zoals al zijn stukken – op persoonlijke titel.
RSS