De ene hoerroeper is de andere niet
Peter Breedveld
Illustratie: Yuko Shimizu
In het televisieprogramma Van Liempt Live klaagt Mehmet Akkoç dat er in de media geen ruimte is voor Turkse Nederlanders die genuanceerder denken over Erdogan en de zaak Ebru Umar. Volgens Van Liempt is dat niet waar, en als bewijs passeren een aantal tweets de revue waarin Turkse Nederlanders Umar uitschelden voor hoer en dergelijke.
“Verschrikkelijk”, vindt Harry van Bommel. “Mensen wegzetten als onmensen, dat kan levens kosten.” Niemand aan tafel, Yoeri Albrecht zit er ook, laat er een misverstand over bestaan hoe verschrikkelijk en walgelijk en verontrustend ze die tweets vinden. “Mensen die zelf vrijheid willen, maar dat een ander niet gunnen.”
Akkoç lijkt niet in de gaten te hebben dat de genuanceerde Turkse Nederlanders waar hij over begon, hier even aan de hand van een paar tweets worden weggezet als een horde hoer-roepende fanatiekelingen. Met zijn, voor Nederlandse journalisten typische, actie bewijst Van Liempt het gelijk van Akkoç.
Hoer en kutwijf
Maar de ene hoerroeper is de andere niet. Ebru Umar is er zelf ook één, ze schold Ayaan Hirsi Ali begin vorig maand nog uit voor ‘hoer’ en ‘kutwijf’ (vlak voor haar arrestatie werd ikzelf, die niks over haar had gezegd, door haar uitgemaakt voor ‘laffe hond’), maar Van Bommel, Albrecht en Van Liempt vinden haar een voorbeeld voor de Nederturken, die haar vanwege haar scherpe en geweldig geschreven stukjes zelfs dankbaar zouden moeten zijn.
Ja, lieve mensen, je mag als Nederturk best hoer roepen, als je maar eerst even een stempeltje van goedkeuring haalt bij Harry van Bommel.
Akkoç vindt dat Umar haar aanzienlijke talent (daarover is ook iedereen aan tafel het eens, dat Umar een groot redenaar is met een indrukwekkend schrijftalent) moet gebruiken om te “verbinden.” Dat is weer zo’n hardnekkig misverstand aan de kant van de multiculti-advocaten, dat vrijheid van meningsuiting er alleen is om nuttige dingen mee te doen, en niet voor te schelden. Michel Leezenberg zegt het ook weer in een verder zeer interessant interview: ‘Wat heeft schelden in godsnaam met de vrijheid van meningsuiting te maken?’
Gezeik over schelden
Nou, simpel: de schelder geeft in niet mis te verstane woorden zijn mening over iets of iemand. Als dat geen vrijheid van meningsuiting is, wat dan eigenlijk wel? Leezenberg stelt ook dat de schelders op Erdogan hem juist in de kaart spelen.
Dat is een gevaarlijke redenering, want rebellen spelen hun onderdrukkers altijd in de kaart. Hun rebelse gedrag rechtvaardigt strengere wetten, een avondklok, de noodtoestand, het fusilleren van onschuldige burgers, het opsluiten van journalisten. Als iedereen altijd naar de Michel Leezenbergs had geluisterd, was er geen Franse Revolutie geweest, of een Amerikaanse, dan waren we nog steeds een provincie van Spanje geweest.
Zeg ik daarmee dat Ebru Umar een vrijheidsstrijder is? Nee, gewoon dat je betere argumenten moet verzinnen en eens moet ophouden met dat gezeik over schelden.
Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.
RSS