De prijs van het vluchten
Liesbeth Zonjee
Scène uit: ‘Vivre Nu, à la recherche du paradis perdu’.
In het begin hadden we vooral heel veel mannelijke vluchtelingen. begrijpelijk, veel waren gevlucht omdat ze anders het leger in gedwongen werden, of ze waren door hun ouders op het vliegtuig gezet. Jonge jongens, en een aantal iets oudere mannen.
We waren een keer op het eten uitgenodigd in een Somalisch huis, en het gesprek ging over trouwen, getrouwd zijn, en de verschillen tussen hier en daar.
Tot één van de iets oudere mannen iets vreemds zei over “the hole” en dat mocht niet groter zijn dan een pink.
Vrouwenbesnijdenis
Ik had nog nooit van vrouwenbesnijdenis gehoord zelfs. Ik heb mijn eten binnen weten te houden, terwijl hij uitweidde over het belang hiervan, maar ben zo snel als ik kon weggegaan.
Een pink. En daar rammen ze dan hun pik in. En dan moet er later een kind doorheen, en dan wordt het weer op een klein gaatje na dichtgenaaid. En dan weer rammen.
Later kwamen er ook vrouwen. De prijs van het vluchten was voor hen meestal veel hoger: niet alleen dollars, maar ook verkrachtingen. Vier grenswachten? Minstens vier keer rammen.
Een vrouw was al ver zwanger. Van “een verkrachter”. Een collega heeft een late abortus voor haar geregeld.
Eerst denk je, wat moeten die moeders hun dochters dan haten dat ze hen hetzelfde lot laten ondergaan, misschien wel hetzelfde botte scheermes. Maar het andere lot is dan outcast zijn, als hoer gezien te worden, nooit kunnen trouwen, een schande voor de familie. En welke uitweg heeft een ongeletterde, straatarme vrouw? In een oorlogsland?
Verkrachtingen
En dan kan ze toch nog vluchten, tegen die hoge prijs. En dan moet ze een aantal keren verhoord worden door de IND. Man of vrouw, dat maakt de IND niet uit. er is een tolk bij, man, vrouw, maakt niet uit.
Ze moet in details over de verkrachtingen, de martelingen, de slaag, het uitschelden, vertellen. Veel details, want dan weet een man van de IND dat ze niet liegt. Of ze ook besneden is. En hoe? Is alles eruit, of alleen een deel? Welk deel?
Ze wordt onderzocht, man, vrouw dokter, maakt niet uit.
Ze moet nog een keer alles vertellen. Alles opnieuw beleven. Alles wat iedere nacht al voorbij komt.
Ze huilt niet. Nooit.
Ze bidt.
Op een dag dat ook niet meer.
Ze verdwijnt.
Liesbeth Zonjee was lerares Nederlands aan anderstaligen en zet zich nu vrijwillig in voor asieldieren.
RSS