Kleurtje
Thamar
Illustratie: Walter Sickert
“Jij houdt wel van een kleurtje hè?” vroeg hij aan me. Deze opmerking zette mij aan het denken. Ik kan hier hele lulverhalen over ophangen. Van misschien tot nee tot uiteindelijk een ja. Het klopt dat ik nog nooit een witte piemel heb gezien. Ik weet nou niet of het ontzettend veel gemis met zich meebrengt, maar het is nou eenmaal zo gelopen.
Het is niet zo dat ik nog nooit een blank vriendje heb gehad. Ik heb er twee gehad, maar daar heb ik nooit seks mee gehad. Dat kwam er niet van op één of andere manier. Oké, het kon er wel van komen, maar ik wilde het niet. Het had er mee te maken dat het gewoon “zoenvriendjes” waren. Ken je die? Van die mannetjes waarmee je eigenlijk alleen maar heel heftig mee staat te zoenen. Hij wil wel meer van je. Alleen, jij vindt het prima zo. Nou, zulke gasten waren dat. Als ik ga beschrijven hoe ze eruit zagen, zal je jezelf ook een breuk lachen, dus dat doen we maar niet.
Ik sloeg door de vraag aan het tellen. Of nou ja, tellen. Ik weet precies hoeveel mannen ik heb gehad, hoe goed ze waren en of ik ze nog een keer zou willen doen. Ook ik heb mijn little blackbook, met vinkjes, kruisjes en smiley-faces. Ik ging nadenken. Knakworst is donker met heerlijke, héérlijke dreads. Zucht.. zo zonde. Richard is ook niet volledig Nederlands. Half. Alleen als ik de vooroordelen moet geloven over grote dicks, was Richard een echte, doorgewinterde, donkere man. Dit doet me denken, dat ik Richard toch maar weer eens een belletje moet geven. Dan heb je mijn ex-geliefde – ook geen Hollandse blonde trots. Net zo als Darryl, evenmin een Zeeuwse boer. Ik kan dus niets anders dan beamen dat ik van een kleurtje houd. Alle anderen, die jullie nog niet hebben ontmoet, zijn eveneens wereldburgers.
Het heeft niets met het feit te maken dat ik blanke mannen niet leuk vind. I mean, er lopen er een shitload rond waarvan ik denk.. yum! Alleen mijn aandacht wordt gewoon sneller getrokken naar mannen met een kleurtje. Dus. Ruige look. Bad boy. Stoer. Hoe je het ook wilt noemen. Bij donkere mannen is dit toch veel sexier dan als blanke mannen dit doen.
Dit is trouwens puur een kwestie van smaak, daar niet van. Als jij denkt dat ik volledig getikt ben geworden… heb je vast gelijk, maar daar is niets meer aan te doen. Tattoos, gouden tanden, oversized kleding, dreadlocks, lange krullen, gemillimeterd koppie. Ja, het laatste kan ik steeds meer waarderen. Het kan met Darryl zijn kortgeschoren koppie te maken hebben. Je gaat er vanzelf van houden. Of in ieder geval aan wennen. Het is niet zo dat ik alleen maar op donkere mannen val. Dit is het gewoon. Al zou ik er wat aan wíllen doen, het is gewoon een kwestie van smaak.
Hoe graag ik het ook zou willen verklaren. Ik kan het niet, ook al zou ik het willen. Het heeft misschien te maken met het feit dat ik al tijden in het “urban-cultuurtje” rondwandel. Dat zou kunnen. Het kan zijn dat ik een hiphop-head ben. Het kan. Ik hou van dansen op verschillende urban-stijlen. Ik weet het niet. Maar het is er ingegroeid. Dat is één ding wat zeker is. Plus, ik weet ook dat de mannen waar ik op val, wel houden van een beetje vlees hier en daar. Ik hoef me nooit onzeker te voelen als zij bij me zijn. Donkere mannen staan bekend om hun voorliefde voor een pondje of twee meer.
Ach, wat het ook is. Ik kan de vraag met een volmondig ‘ja’ beantwoorden. Ik hou van een kleurtje. Het is wat het is. I’m a woman of the world.
Thamar is een vrouw alleen in Rotterdam, ‘die geniet van al het moois wat de straten, terrassen, clubs en cafés te bieden hebben’. Hedonist dus, vrijmoedig, onverschrokken, die hoort gewoon bij de grote Frontaal Naakt-familie. Een warm welkom voor Thamar! Check zeker ook haar blog.
RSS