Lustobject
Ingrid van Schijndel
Illustratie: Werner Klemke
Het kon niet uitblijven, maar het was vorige week, op de valreep richting einde van de wereld, dat de feminist in mij haar wederopstanding beleefde.
Op mijn Twitter-timeline, gevuld door wat ik dacht weldenkende vrouwen: vrouwen met eigen bedrijfjes, vrouwen die zich verdiepen in eco-fashion, vrouwen die zich bezighouden met emancipatie en met “de betere wereld” als zodanig, ging het nog maar over één ding: De Victoria’s Secret Fashion Show. Ik mocht deze als geëmancipeerde vrouw niet missen.
Sexy, Geil en Stout
De Geëmancipeerde Vrouw is anno 2012, of nou ja, laten we zeggen, net nog voor het einde van de wereld, vooral Sexy, Geil en Stout. Of, aan de ander zijde van het spectrum, gehoofddoekt.
Nu houd ik Marlies Dekker en Heleen van Rooyen al jaren persoonlijk verantwoordelijk voor het VerStouten van voorheen weldenkende vrouwen, de porno-business voor het scheren van de schaamstreek, de fashion-industrie voor anorexia en analfabeten voor de burka. Maar precies kon ik er de vinger niet opleggen.
Enkele Talk About Sex-debatten en een heuse Schaamhaarshow verder, rommelt het nog altijd wat in mijn onderbuik. Jonge zelfbewuste meiden bezworen me dat het “het beste wat ze ooit voor zichzelf gedaan hadden” was, die borstvergroting, zoveel gewonnen aan zelfvertrouwen! En dat scheren, come on, waar heb je het over, schaamhaar is gewoon vies, dat kán echt niet meer. Mijn Irakese vriendin voelt zich gewoon naakt zonder haar hoofddoek, ze zou niet anders willen, het is haar gevoel voor zelfrespect.
Vrouwenbesnijdenis
Scheren of niet hoort bij modebeeld, het is onschuldig. Een hoofddoek gaat over je identiteit. Het gaat erom dat je doet waar je je lekker bij voelt. Ja. Uiteraard.
Ik voelde me een beetje monddood, zoiets als niets zeggen over vrouwenbesnijdenis, want als dat nou eenmaal hun cultuur is, en vrouwen liever bij de gemeenschap horen dan verstoten te worden, wie ben ik dan om daarover iets te zeggen?
En toen kwam de klap, wat zeg ik, de mokerhamer in m’n gezicht.
De grootste feminist van Nederland anno 2012 blijkt een Man.
Bimboïsering van de vrouw
Christiaan Weijts, schrijft in zijn column in NRC Handelsblad een zinnetje, nee, dé zin, die mijn rommelende onderbuik verklaart. Na het genadeloos aanwijzen van de bimboïsering van de vrouw in Nederland, de verkeerde afslag die het feminisme nam richting geil en sexy – ik neem het Marlies en Heleen nog altijd kwalijk – zegt hij (naar aanleiding van Victoria’s Secret Fashion Show):
‘Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ergens een groep mannen heel hard in hun vuistjes staat te lachen. CEO’s en marketingsstrategen strijken de poen op voor die flinterdunne lapjes stof, en spelen het intussen klaar om vrouwen zich geëmancipeerd te laten voelen door er als sloeries bij te lopen.’
Voila, mijn diarree.
Laten wij eens echt stout zijn
Ja, ja. We gaan weer over seks praten. Aanstonds. Op het Women Inc-festival. ‘LetsBeOpen! about sex!‘.
Laten wij, vrouwen die wel beter weten, daar eens echt stout zijn.
Stout als in echt brutaal. En genadeloos onze maskers afleggen. Inzien dat we nog altijd, wat de mode ook is, kaal of burka, stoer, sexy of zakelijk, toch vooral aantrekkelijk willen zijn naar gelang de mores van de omgeving. En dan een stapje verder doen.
Statement aan de wereld
Het is 20 december, bijna half elf in de avond als ik dit schrijf. Als morgen de wereld eindigt, dan is hier mijn statement aan de wereld:
Women were the most beautiful creatures on planet earth as we knew it. Therefore I’m a Feminist!
(O ja, en als het morgen niet gedaan is met de planeet word ik fan van Christiaan Weijts)
Uw Pipster
Hasta Pronto!
Ingrid van Schijndel is dramaturg en oprichter van Gewaagde Zaken, toko voor dichters, denkers en parfumeurs, boksers, dansers en trapezista’s.
RSS