‘SHO, SHO, SHO-AHnanas’

Peter Breedveld

Illustratie: Theo van den Boogaard, zaterdag 18 januari op het Winternachtenfestival

Ik ga het u niet laten vergeten, nee: afgelopen voorjaar werden Hassnae en ik in Trouw weggezet als antisemieten, op basis van een aantal uit de context gerukte citaten die niets anders waren dan karikaturen van de aanhoudende uitzinnige verdachtmakingen van een geestelijk gestoorde, racistische blogster op wier avances ik niet was ingegaan.

Hassnae kreeg na veel hannesen en heen en weer bellen en mailen een heel klein stukje onderaan een linkerpagina achterin de krant beschikbaar om zich tegen die schandelijke aantijgingen te verweren. Over dat stuk is enorm veel geouwehoerd, want dit was voor buitenstaanders niet te begrijpen, en dat alleen voor insiders interessant en blablabla.

Hypocrisie van de Franse elite

Merk op: Trouw bemoeit zich met een aangelegenheid die naar eigen zeggen niet voor buitenstaanders interessant is, zonder checken, zonder hoor en wederhoor, maar we mogen niet vertellen hoe het echt zit, want dat is voor buitenstaanders niet interessant.

Kort en goed: Trouw beschuldigt ons, nadrukkelijk uitgesproken tegenstanders van antisemitisme of welke andere vorm van racisme ook, van antisemitisme en verdedigen mogen we ons niet of nauwelijks. Een hele brievenstroom van verontwaardigde lezers die het voor ons opnamen, is zo de prullenbak ingegaan.

Wie schetst mijn verbazing als ik op de site van Trouw een stuk tegenkom waarin Dieudonné M’bala M’Bala wordt opgevoerd als een komiek die de hypocrisie van de Franse elite aan de kaak stelt?

Onderscheid tussen antisemitisme en racisme

De krant schrijft dat het Dieudonné ergert, dat er onderscheid gemaakt wordt tussen antisemitisme en racisme. ‘In zijn kinderliedje ‘Shoahnanas’ wil Dieudonné uitleggen “dat we ons niet moeten laten meeslepen in de waan dat het lijden van de ene groep groter is dan van de andere groep.’

‘Shoahnanas’, een kinderliedje. Hier volgt de tekst van dit schattige kinderliedje:

SHO-AH-nanas,
SHO, SHO, SHO-AHnanas,
non – il ne faut pas – l’ou-blier,
moyennant un – pe-tit billet.
SHOAH-nanas,
SHO, SHO, SHO-AHnanas,
Si – tu me touches – avec la – SHO-AH,
moi – je te touche – tes a-nanas
SHOAH-nanas,
SHO, SHO, SHO-AHnanas,
Si – tu me prends – par la shoah
moi – je te prends – par l’ananas

‘Als jij me raakt met de Shoah, raak ik jouw ananassen (…) als jij me pakt met de Shoah, pak ik jou bij je ananas.’

Dansen en tegelijk iets leren

Dieudonné heeft het liedje echt voor kinderen geschreven, legt hij uit in dit interview op de Iraanse televisie: “Shoahnanas is een manier voor kinderen om te dansen en tegelijkertijd iets te leren.” De bijbehorende videoclip, zegt Dieudonné, is puur bedoeld ter vermaak van de mensen. Bekijkt u die even. ‘Is die lampekap gemaakt van Jodenvel?’

Mwoehaha! Dat zal die elite leren! En kom, we nodigen een Holocaustontkenner uit in de show. Lachen en iets leren tegelijk!

Zionistische lobby

Het hierboven genoemde Iraanse interview komt in Trouw ook ter sprake:

‘”In Frankrijk is er maar een herdenking van een gebeurtenis die veel lijden heeft veroorzaakt; de Holocaust”, zei Dieudonné in een interview met het Iraanse PressTv in 2010. “Aan andere gebeurtenissen zoals de slavernij en de Algerijnse oorlog wordt volledig voorbij gegaan.” Dat wijdt de cabaretier aan de invloed van de zionistische lobby.’

Nou, aan de invloed van de Joden, om precies te zijn, dezelfde Joden die verantwoordelijk waren voor het verschepen van Afrikaanse slaven naar de Caraïben, zegt hij in datzelfde interview, maar dat laat Trouw weg. Net als de opmerkingen over Iran als laatste bastion tegen het zionisme en de katjes die tijgers worden en zich verzetten tegen het zionisme.

Vriendschap met Le Pen

Iran is volgens Dieudonné ook een oase van vrije meningsuiting. En inderdaad, met een antisemitische cartoonwedstrijd, zoals die in Iran regelmatig wordt georganiseerd, zal Dieudonné in Frankrijk niet snel wegkomen, dat wil ik wel geloven. En de grapjes over Joden die de gaskamer in moeten, vallen in Iran vast ook veel beter dan in Frankrijk.

Geen woord in Trouw over Dieudonné’s innige vriendschap met de antisemiet Jean-Marie Le Pen, die de peetvader van één van zijn kinderen is (ja, had u maar op moeten letten tijdens de Franse les op school). De voorkeur van zoveel Fransen om het door Dieudonné beroemd gemaakte gebaar de quenelle te maken voor synagoges en andere Joodse gebouwen (dank aan reageerder ‘Sneebal’), en voor borden en straatnamen met een verwijzing naar Joden, het gezicht soms verborgen achter een ananas (‘SHO, SHO, SHO-AHnanas’), niets lezen we erover in Trouw.

De ene antisemiet is de andere niet

Dieudonné is namelijk een échte antisemiet en zoals ik hier al opmerkte, daar hebben de antisemietenjagers in Nederland echt he-le-maal niks mee. Ik weet dat dit een beetje gek klinkt: de ene antisemiet is de andere niet.

De discussie over de quenelle wordt inmiddels in Nederland ook met verve gevoerd, GeenStijl voorop, want de redactie van dit moreel verheven blog heeft foto’s gezien van moslims die de quenelle maken. Sommige zelfs voor Auschwitz, en dat zou GeenStijl echt nóóit doen, Auschwitz ontheiligen. GeenStijl-Hauptmann Marck Burema beschuldigde van de week de linkse Joop.nl van antisemitisme, omdat die nog helemaal niets over de quenelle geschreven had. Gevalletje opzettelijk wegkijken, volgens Burema.

Typisch Hollandsche wending

Joop.nl sloeg de volgende dag terug met een foto van Jean-Marie Le Pen, die de quenelle deed. En Le Pen is een vriend van Burema’s idool Geert Wilders, die tegenwoordig gezellig optrekt met antisemieten, maar die een D66-mevrouw van antisemitisme beschuldigt omdat ze het gore lef had de schimmige geldstromen uit Israël, die de PVV zou krijgen, weer eens ter sprake te brengen.

En zo krijgt de zaak weer een typisch Hollandsche wending. Niemand is geïnteresseerd in het wijdverbreide antisemitisme dat in Frankrijk blijkbaar als een veenbrand voortwoekert, het gaat er alleen maar om elkaars vrienden en daarmee elkaar verdacht te maken. Een beschamende vertoning.

Naar elkaar wijzen

In werkelijkheid wordt de quenelle gemaakt door mensen uit alle lagen van de Franse bevolking, en door blank, zwart, getint en wat niet al. Kijk maar naar dit filmpje.

Maar hé, de wereld wordt vast veel beter als je naar elkáár gaat zitten wijzen, in plaats van na te denken over wat je nou echt kunt doen om deze opleving van daadwerkelijk antisemitisme de kop in te drukken.

En o ja, het wemelt hierboven van de sarcastische weergaves van de verwrongen denkbeelden van een antisemiet. Houdt u daar wel rekening mee?