Home » Archief » De professor en de stationschef


[01.11.2006]

De professor en de stationschef

Dave Sim

Mag0013 (140k image)

Steve Emerson: “Onlangs was er een belangrijke ontmoeting tussen twintig democratische (cursivering door mijzelf) senatoren en vertegenwoordigers van militante islamitische groeperingen. Het was gewoon pervers. Moslimleiders wentelen zich momenteel in hun slachtofferschap en huilen over racisme. Niemand die eiste dat ze, om mee te mogen praten, islamitisch terrorisme af zouden zweren.”

Dit is volgens mij een hardnekkig probleem in de westerse democratieën. Het Ierse Republikeinse Leger (IRA) zit op hetzelfde niveau van belachelijkheid, wat ‘onderhandelingen’ betreft. Het lijkt mij fundamenteel dat het afzweren van geweld slechts als een eerste kleine babystap in de richting van de onderhandelingstafel moet worden gezien. Uiteindelijke toegang tot de onderhandelingstafel zou moeten afhangen van een zuivering van de eigen gelederen van iedereen die weigert geweld af te zweren en waarvan bekend is dat ze gewelddaden hebben gepleegd – of anders moet de IRA de eigen gelederen láten zuiveren met volledige instemming. Dus: de IRA zou de speciale eenheden van Hare Majesteit een lijst met namen en adressen moeten geven en dan uit de weg gaan. Daarna kunnen zij, die geweld hebben afgezworen, aan tafel gaan zitten en beginnen te onderhandelen.

Een column van George Jonas, getiteld ‘Een les van professor en de stationschef’ lijkt me in dit verband zeer relevant:

‘Het verhaal van de Turkse stationschef is me verteld door de Hongaarse dichter George Faludy, een icoon, nu in de negentig. Hij heeft het weer van Rustem Vambery, de bekende advocaat en diplomaat, toen ze aan het eind van de Tweede Wereldoorlog allebei in New York woonden. Het speelt zich lang geleden af en gaat over Vambery’s vader Arminius, de negentiende-eeuwse oriëntalist. Professor Arminius Vambery was ernstig kreupel en liep op krukken. Dat weerhield hem er niet van een bekende ontdekkingsreiziger te worden en de schrijver van diverse belangrijke boeken over Centraal Azië. In die tijd waren er nog geen privévliegtuigen, maar VIPs reisden vaak in privé-treincoupés.

Toen hij eens, op uitnodiging van de sultan, per trein door Turkije reisde, had hij dus zijn eigen coupé aan de trein gekoppeld. Toen de trein stopte bij een klein station in Anatolië, aan de Aziatische kant van de Marmarazee, kwam er een Turkse stationschef de coupé binnen. Met een sluwe blik nam hij Vambery op, maakte een plichtmatige buiging en informeerde de professor toen dat de coupé tot zijn spijt moest worden losgekoppeld van de trein.

Vambery had een vriend bij zich. Ze keken elkaar aan. “Waarom?”, vroeg Vambery.

“Regels, effendi”, meesmuilde de chef. “We moeten uw coupé op een zijspoor zetten. Tegen een kleine vergoeding kan er echter een uitzondering worden gemaakt.”

En terwijl hij dat zei, hield hij kalm zijn hand op voor een bakshish (smeergeld).

De stationschef was een enorme beer. Zijn reusachtige handpalm was een mooi doelwit. Vambery sloeg er onmiddellijk op met zijn kruk. Daarna worstelde hij zich overeind en sloeg de Turk herhaaldelijk met al zijn kracht.

De stationschef – die de professor in tweeën had kunnen breken – probeerde de klappen niet eens af te weren. “Effendi, ik wist niet… vergeeft u mij… ik realiseerde me niet…”, mompelde hij, diep buigend en achteruit lopend. “In uw geval gelden de regels natuurlijk niet.”

“Zag je soms niet hoe groot die vent was?” vroeg Vambery’s vriend trillend, nadat de kniebuigende reus uit de coupé was vertrokken. “Was je niet bang hem te slaan?”

“Natuurlijk was ik bang”, antwoordde Vambery. “Maar dit is de Oriënt. Hem niet slaan vond ik nog veel beangstigender”.’

De conclusie die Jonas uit deze anekdote trekt, was vlak na de aanslagen zeer relevant en dat is ze nog steeds, al ging het hem toen specifiek om het belachelijke idee (dat toen her en der werd geopperd) om de Amerikaanse luchtaanvallen op de Taliban op te schorten tijdens de heilige Ramadan:

Vambery’s inschatting van wat gevaarlijker is, standvastigheid of verzoeningspolitiek, is van toepassing op veel delen van de wereld, niet alleen het Nabije- en het Midden-Oosten. Alleen is het daar meer dan alleen een richtlijn. Het is er één van de leidende principes die westerlingen – vooral Amerikanen – maar moeilijk kunnen bevatten. Wat tot Amerikanen nauwelijks doordringt is dat gebaren van grootmoedigheid niet als zodanig worden gezien in oosterse culturen. Ze hebben juist het tegengestelde effect.

De wanhopige vraag die Amerikanen, en westerlingen in het algemeen, sinds 9/11 stellen is: ‘Waarom haten ze ons toch zo?’ Daaruit komt de ongestelde vraag voort: ‘Waarom hebben ze niet meer respect voor ons?’

Het antwoord zou kunnen zijn dat we nog niet hebben geleerd wanneer we de stationschef een oplawaai moeten geven en wanneer bakshish

Dave Sim (1956, Ontario) heeft bijna dertig jaar lang een maandelijkse comic gepubliceerd, Cerebus. Hij is één van de grondleggers van het Comic Book Legal Defense Fund, dat het opneemt voor stripmakers, -uitgevers en -verkopers wier vrijheid van meningsuiting wordt bedreigd. De serie essays Islam, my Islam, waaruit bovenstaande tekst een fragment is, verscheen in Cerebus 276 tot en met 282. Zie ook de delen 1, 2, 3, 4 en 5.

Algemeen, 01.11.2006 @ 20:59

[Home]
 

2 Reacties

op 02 11 2006 at 13:57 schreef Quasimodo:

In 1979 reisde ik door Perzië en verbaasde mij over de milities die druk bezig waren met een revolutie. Alleen stelde ik mij bij revolutie iets anders voor, namelijk een bevrijding (ik was nog jong). Bang was ik niet vaak, maar buigen deed ik ook niet, ook niet voor een kalasnikov in de handen van een bebaarde fanaticus. Maar ik zocht de problemen ook niet op. Misschien had ik geen last van gebrek aan zelfrespect, ik was wel nieuwgierig naar zeden en gebruiken en hield afstand van bepaalde dingen natuurlijk ook mijn mond. Is mijn land niet, dacht ik. En natuurlijk was de taal een barrière. (Een paar jaar later las ik "among the believers" van V.S. Naipaul en merkte dat ik niet de enige was die kritisch naar het gebeuren keek). Diezelfde houding heb ik altijd daarna ook aangehouden en eigenlijk nooit problemen mee gehad, behalve in Nederland af en toe als in Amsterdam een pubertje even de waarheid gezegd moest worden die dan vervolgens direct begon te schreeuwen dat ik "respect moest hebben , man". Gelukkig is het meestal genoeg om zo’n joch goed aan te kijken, maar het is wachten op de dag dat dar niet werkt. Ik wil geen cultuur-pessimist zijn, maar als we niet gauw leren om de houding van Vambery aan te nemen, kon het wel eens gebeurd zijn met het Avondland. Maar voorshands wens ik niet te capituleren.

Overigens is dit een lezenswaardiger stuk van Sim dan dat vorige gewauwel. Maar misschien wil ik ook wel geen mohamedaan worden.

op 02 11 2006 at 18:53 schreef Paardestaart:

Lezenswaardiger? Hm – da’s zwak uitgedrukt, lijkt me
Peter heeft gelijk – die Sim is een interessante figuur, en tamelijk oneberkenbaar. Ik vraag me af hoe zijn astrante eigenheimerigheid valt bij zijn nieuwe geloofsbroeders..:-)
(Zou het trouwens régel zijn dat autoritair opgevoede lieden reageren op de knoet, en in eerste instantie niet volgens de regels der redelijkheid? Gewoon Might is Right?
Als je de overlevering mag geloven moest je de Duitsers damals óok aanpakken als een kortaangebonden artistocraat als je ze wilde overbluffen..)

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

pbgif (88k image)

 Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

pbgif (88k image)
 

Advertentie

pbgif (88k image)

 Meest gelezen in juni

O I am a freedom fighter
O Joshua Livestro vergeet zijn eigen kwalijke rol te noemen
O Huilen voor de arme onderdrukte witte man
O Levende Tsjernobieltjes
O Het heft in eigen handen
O De NOS wil dat u moslims haat
O Kloteweekend
O De meeste moslims doen meer tegen terreur dan Ronny Naftaniel
O Nanninga en Erkenbrand
O De anti-Jesse

Meest gelezen ever

O YouPorn
O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar
O ‘FUCK OFF ben je niet goed bij je kankerkop stinkhoer’
O Smerige kutnicht
O Fact-check: ging Adil Rashid vrijuit omdat hij moslim is? Neen.
O Konijntje Castricum
O Journalistieke principes
O Frontaal Naakt leeft!
O Holland for foreigners: Can’t you take a racist joke?
O Komt een Arabier bij Zomergasten

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

pbgif (88k image)
 

BLURBS

“How does it feel to be famous, Peter?”
(David Bowie)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler”
(Ionica Smeets)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?”
(Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend”
(Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.”
(Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.”
(Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit”
(Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.”
(Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.”
(Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.”
(Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig”
(Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.”
(Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.”
(Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land”
(Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.”
(Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland”
(Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.”
(Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld”
(Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.”
(Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland”
(GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.”
(Bert Brussen)

“Landverrader”
(Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.”
(Carel Brendel)

“You are an icon!”
(Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.”
(Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’
(Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’
(jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’
(jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’
(Revu)

‘Extreem-rechtse website’
(NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’
(Hafid Bouazza)

‘Complimenten voor Frontaal Naakt. Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’
(Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’
(Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’
(Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’
(Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’
(Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’
(Laurence Blik)

pbgif (88k image)
 


pbgif (88k image)
 

LINKS


RSS RSS