Een hufter van het zuiverste water

Peter Breedveld

Tien jaar na de moord op Theo van Gogh ruziën stukjesbakkers en tweeps nog steeds over de vraag of de Duivelse Dikzak als held van de vrije meningsuiting moet worden gezien. Ik heb me er toen wild aan geërgerd (Frontaal Naakt bestaat door die discussie) en doe het nu weer.

“Ik vind dat iemand die toen schreef ‘wat ruikt het hier naar caramel… vandaag verbranden ze alleen suikerzieke joden zeker’ niet als een held van de vrije meningsuiting de geschiedenis in moet gaan“, schreef Remco Campert vlak na de moord. Hetzelfde argument wordt nu nog steeds te berde gebracht. Van Gogh maakte zieke grappen over de Holocaust, dus hij is geen held van de vrije meningsuiting. In een column op de site van de Evangelische Omroep stelt Johan Snel dat Van Gogh geen held van de vrije meningsuiting is omdat hij was veroordeeld wegens antisemitisme.

Nul vertrouwen in de rechtsstaat

Het argument deugt niet. Het komt erop neer dat Van Gogh dingen schreef die wij niet leuk vinden en dat hij daarom niet als held van de vrije meningsuiting mag worden gezien. Daar volgt weer uit dat alleen diegene, die dingen zegt of schrijft die wij prettig vinden, mag worden benoemd tot held van de vrije meningsuiting. Er zullen wel weer mensen zijn die ik moet uitspellen dat zulks nogal paradoxaal is, maar dat doe ik lekker niet. Ik ben niet verantwoordelijk voor uw domheid.

Allereerst die veroordeling wegens antisemitisme. Van Gogh werd veroordeeld wegens een column in het blad Moviola en in cassatie nog een keer, maar toen die column werd opgenomen in een bundel werd er weer geprocedeerd en werd Van Gogh uiteindelijk vrijgesproken. Dit is waarom ik nul vertrouwen heb in de rechtsstaat. Vonnissen zijn totaal afhankelijk van wie de rechter is, hoe zijn pet staat en wat zijn smaak is.

O, en van de tijdsgeest. Hans Janmaat, bijvoorbeeld, werd veroordeeld voor dingen die nu gewoon in de integratienotities van het CDA staan.

Copulerende gele sterren

Was Van Gogh antisemiet? Geloof ik niks van. Hij vond dat Leon de Winter het leed van de Holocaust exploiteerde, maakte zich daar kwaad over en stelde dat op de hem typerende wijze aan de kaak. Door te shockeren en te provoceren. Hij maakte een groteske karikatuur van die vermeende exploitatie door De Winter. Vandaar die ‘suikerzieke Joden’ en die ‘copulerende gele sterren’. Getuigt het van goede smaak? Ik vind van niet, maar het is geen antisemitisme. Integendeel.

Historicus Evelien Gans vond het ook geen antisemitisme, schreef ze in deze beschouwing, maar ze vond wel dat Van Gogh ‘op het randje’ balanceerde. Gek genoeg niet vanwege die suikerzieke Joden, maar omdat hij, door De Winter ervan te beschuldigen de Holocaust voor eigen gewin te gebruiken, ‘de Jood koppelde aan geld’. Dat vind ik nogal een dubieuze redenering in een overigens zeer interessant essay. Want zo mag je nooit aan iemands integriteit twijfelen als hij Joods is, op het gevaar af ervan te worden beschuldigd ‘de Jood aan geld te koppelen’ en dus op het randje van antisemitisme te balanceren.

Delirische zwerver

Van Gogh deed het constant, op mensen jagen die in zijn ogen andermans of hun eigen leed exploiteerden. Over Monique van der Ven, die haar eigen kind had moeten begraven, schreef hij: ‘Denkend aan Monique hoor ik de kassa integer rinkelen en strooi wat eikeltjes op een graf.’

Een hufter van het zuiverste water, nietsontziend, ontstellend wreed. Maar ook een groot schrijver. Ik moet één van zijn critici, bijvoorbeeld Frits Abrahams, nog zo’n perfecte, ijskristallen zin zien produceren als die hierboven. Van Goghs columns deden me vaak denken aan Multatuli.

Abrahams, die meteen na Van Goghs moord voorbijgangers in New York aanklampte als een delirische zwerver, schreeuwend dat Van Gogh moslims goat-fuckers had genoemd. Dat zag je veel in de kranten en bladen in die grimmige dagen na de moord, stukjesschrijvers die eraan herinnerden hoe kwetsend Van Gogh altijd was geweest. Alsof hij het daarom verdiende om als een varken te worden afgeslacht.

Dagelijkse haatpropaganda

Dat ‘geiteneukers’, dat zullen ze Van Gogh nooit vergeven, want het is een grof scheldwoord, onbetamelijk. Intussen zijn ze hem qua islamofobie wel voorbijgestreefd, met hun paniekverhalen over shariawijken en jihad-belts en het antisemitisme, dat zit ingebakken in de islam. Stürmer-achtige karikaturen, zelfs. Ook het keurige NRC publiceert dagelijks haatpropaganda tegen de islam. Maar in diezelfde kranten lees je over Van Gogh dat hij verantwoordelijk is voor de huidige islamofobie, omdat hij moslims uitschold voor geiteneukers.

Je kunt van Van Gogh veel zeggen, en dat doet ook iedereen, maar hij ging wel met moslims in debat. Hij zat regelmatig bij publieke debatten met moslims, was recht voor z’n raap, nam geen blad voor de mond, maar dat getuigt mijns inziens van respect. In een zaal vol boze moslims noemde hij de Vlaams-Libanese opruier Abou Jahjah, omringd door grimmig ogende bodyguards, ‘pooier van de profeet’. Dat keurde iedereen natuurlijk weer amechtig af, want moslims demoniseren doe je veilig vanachter je computertje, in keurige bewoordingen en onder de vlag van het ‘problemen benoemen’. En je praat óver moslims, nooit mét ze.

Intellectuele narcolepsie

Dat deed Van Gogh, met moslims praten, en dat is meer dan je kunt zeggen van zijn achterbakse critici en ook meer dan je kunt zeggen van de zwakzinnige pygmeeën die het stokje van hem menen te hebben overgenomen. Max Pam, Theodor Holman en Marck ‘Pritt’ Burema en zo. Met hun laffe stukjes en hun intellectuele narcolepsie.

Was van Gogh een held van de vrije meningsuiting? Ik weet het niet, maar het gedram dat-ie het niet was, is vooral een afleidingsmanoeuvre van mensen die u willen laten geloven dat zijn moord niks met vrije meningsuiting te maken heeft. Dat heeft die moord nadrukkelijk wel.

In de nasleep ervan wilde de minister van justitie het wettelijke verbod op godslastering aanscherpen en een motie voor afschaffing ervan, van Lousewies van der Laan, werd door Links getorpedeerd. De boodschap: dit krijg je nu als je spot met andermans geloof, dan moet je niet zeuren dat je afgeslacht wordt. Terwijl juist toen een signaal nodig was: tot hier en niet verder. Het staat een ieder vrij om te spotten met alles en iedereen en wie daar moeite mee heeft, vertrekt maar naar een land waar hij beschermd wordt tegen onwelgevallige geluiden. Wel niet gaan klagen als de politie daar op een dag voor jouw deur staat.

Multicultureel drama

Het wettelijk verbod op godslastering (voor mij net zoiets als een verbod op regendansen, of de plicht om stoeptegels te tellen, om de kosmische orde niet te verstoren) bleef gehandhaafd. Een sleutelscène in het multiculturele drama van na 9/11.

Zo werd een grote groep ongeruste mensen in de steek gelaten en ontstond de vacature voor Wilders.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, de enige site die antisemitismebestrijding serieus neemt, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.