Nederland hartje Marokkaanse kankerkoppenafhakkende white power extremisten

Peter Breedveld

Illustratie: Nikolay Bogdanov-Belsky

GEWELD TEGEN JOURNALISTEN!1!!1 brulde Nederland verontwaardigd toen Jan Roos zijn Chuck Norris-verhaaltje over de twaalf zwaarbewapende, agressieve Marokkanen opdiste. Wie twijfelde aan Roos’ relaas, PRAATTE GEWELD TEGEN JOURNALISTEN GOED!!1!. Volgens NOS-correspondent Jeroen Wollaars was je een ‘gekkie‘ als je Roos niet geloofde. Nieuwsuur-medewerker Jan Eikelboom ging ervan uit dat Roos ‘niet met de feiten rommelde‘. Filmmaker Martin Koolhoven verklaarde fier ‘JE SUIS JAN ROOS‘. Theodor Holman beloofde Jan Roos de volgende keer bij te staan met de kris van zijn vader.

En toen bleek dat Roos toch wel heel erg met de feiten gerommeld had, toen bleek dat hij het irrelevante detail van het kapmes in zijn kofferruimte van zijn auto had verzwegen, toen bleek dat Jan Roos met dat kapmes had staan zwaaien naar een handvol KINDEREN, die hij had gedreigd HUN KANKERKOPPEN AF TE HAKKEN!!1!, toen bleef het stil.

Nou ja, niet stil, The Post Online maakt zich nu zorgen om de veiligheid van kankerkoppenafhakkende, rechtse journalisten.

Groot taboe

Geweld tegen journalisten, het ergste dat er is. Journalisten zijn heilig, al dragen de meeste niets bij aan de samenleving. De meeste verspreiden alleen maar leugens, wakkeren allochtonenhaat aan, maken reputaties kapot, zijn godsgruwelijk dom en kwaadaardig en hypocriet maar er is nooit zoveel verontwaardiging, niet over geweld tegen hulpverleners, seksueel geweld tegen vrouwen, het bedreigen van kinderen, KINDEREN, lieve mensen, dan er is over geweld tegen Nederlandse journalisten.

Dat geweld komt er meestal op neer dat je probeert een medewerker van Powned, die jou de weg probeert te versperren, wegduwt, of een journalist die jouw huis probeert binnen te dringen een klap voor zijn bek geeft, hell, zelfs als je een journalist weigert te woord te staan, wordt dat al als geweld tegen een journalist gezien. Het is een groot taboe, journalisten in Nederland hebben altijd gelijk, ze liegen nooit en je mag ze niet bedreigen of geweld tegen ze gebruiken, al dreigen ze je met een kapmes de kop af te hakken.

Er zijn twee uitzonderingen, natuurlijk. De eerste uitzondering is Hassnae. Journalist, maar tevens een Marokkaanse stinkhoer (mét kankerkop) die weigert voor haar blanke meesters te buigen, dus die mag, nee MOET dood, verdelgd als een mosliminsect, die mag je oproepen te laten verkrachten door een ‘neger’ en dan schrijft Vrij Nederland over je dat je een hele sympathieke kerel bent die een ‘reaguurdersspel’ speelt.

Knuppelachtig ding

De andere uitzondering ben ik. Ik ben ook journalist, maar iedereen mag me bedreigen, mijn kinderen bedreigen, mijn geliefde bedreigen, er is niemand die er schande van spreekt. Niemand die GEWELD TEGEN EEN JOURNALIST! roept. Jeroen Wollaars vindt het ‘gedoetjes‘. Toen Jan Roos mij bedreigde, niks. Jan Bennink riep op mij in elkaar te slaan, NIEMAND zei wat. Medewerker van The Post Online Robert van den Engel riep op mij op te hangen en dood te schieten, verontwaardiging BLEEF UIT. Ik werd twee dagen geleden nog bedreigd door een ‘PVV forever‘-figuur en heb Theodor Holman gevraagd zijn kris van de muur te halen om me bij te staan. NUL reactie.

Jan Roos beweert met zijn blote handen, slalommend door een REGEN VAN STENEN, twaalf Marokkanen te hebben verjaagd, zonder een schrammetje, zonder een deukje in zijn auto: GEWELD TEGEN JOURNALISTEN! WAAR GAAT DIT HEEN! WAAROM DOET NIEMAND WAHAHAHAHAAT! Jan Roos geeft daarna zelf toe te hebben gelogen en het irrelevante detail van zijn ‘knuppelachtige ding’ te hebben verzwegen, roept duidelijk hoorbaar op een geluidsopname dat-ie KANKERKOPPEN af gaat hakken: “Laten we eerst maar eens rustig de details afwachten jongens en geen overhaaste conclusies trekken.”

Marokkaanse straatterroristen

Een reageerder op deze site suggereert dat we Jan Roos zelf eens vragen wat dat voor knuppelachtig ding is, dat-ie in zijn kofferbak heeft. Nou, zegt Roos, kijk, hier ligt het, en dan haalt-ie een langwerpige ballon tevoorschijn. – “O zie je wel, het is maar een ballon. Iedereen heeft voor zijn beurt gepraat. Wat nou, Jan laat het toch zelf zien? Nee, nee, nee, Jan Roos rommelt niet met de feiten, zo is hij niet. WAAROM DOET NIEMAND WAT TEGEN DIE MAROKKAANSE STRAATTERRORISTEN!

Een regen van stenen. De volgende dag liet Roos op Twitter een plek zien waar twee, drie stenen uit waren getrokken. Volgens die Marokkaanse jongens had hij ze er zelf uitgetrokken, maar Marokkanen liegen altijd en blanken nooit, behalve Peter Breedveld. Die is dan ook geen journalist, die is schoolkrantredacteur. Dus geweld tegen hem is gewoon geoorloofd.

Die stenen zouden in het voor de zoveelste keer aangepaste verhaal van Roos door de jongens zijn stukgeslagen voordat ze ze naar Roos gooiden (met drie stenen krijg je geen regen). Ik heb nog geen greintje bewijs gezien. Geen stukken steen, geen deuk in zijn auto.

Hekel aan Joden

Wel is Jan Roos, de tata die voor niets en niemand wijkt, het land uitgevlucht. Kunt u zich voorstellen dat een Nederlandse Marokkaan, die op een geluidsopname dreigt kankerkoppen af te hakken, die op de foto poseert met een verboden wapen, te weten een kapmes, die een gecertificeerde extremist is met een grafhekel aan homo’s, allochtonen en, jawel, JODEN, dat die het land zomaar zou kunnen verlaten?

Natuurlijk niet. Maar Jan Roos mag gewoon weg. Omdat-ie blank is, omdat-ie rechts is en omdat Nederland een uitermatige smerig, racistisch strontgat is.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan het jubilerende (tien jaar!) Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.

« terug naar home