Peter Breedveld

Foto: Jock Sturges

Lopen we ons hotel in San Sebastian binnen, staan we in de lobby oog in oog met Bruce Springsteen! Ik dacht al, wat staan al die ongewassen types buiten opgewonden te doen. Maar dat was dus vanwege the Boss die met zijn gevolg in de stad was voor een optreden. De fans moesten buiten blijven, maar wij konden Springsteen binnen aanraken. Alleen een foto maken lukte niet zo goed. Ik heb er één van zijn rug.

Als bonus kregen we helemaal voor niets een betere, luxere kamer dan die we hadden gereserveerd, met uitzicht op zee, en gratis versnaperingen vanwege het ‘ongemak’, vermoedelijk omdat Springsteen de vleugel, waar wij zouden logeren, exclusief voor zichzelf en zijn gevolg wilde.

San Sebastian is een geweldige stad, waar je je nog een beetje in de negentiende eeuw waant vanwege de statige architectuur en de gietijzeren straatlantaarns, en je kunt er heerlijk eten. Mijd alleen het wanstaltige (want in de vorm van een oester, fer chrissakes) restaurant La Perla, dat door diverse toeristensites en door mijn favoriete Spanje-gids Rik Zaal enthousiast wordt aanbevolen. Ik vind La Perla een belediging. Ik kreeg bijvoorbeeld een enorm bord vol in de azijn gedrenkte sla met een paar stukjes rauwe tonijn en mijn lieftallige tafelgenote een berg pasta met twee (2) garnalen bovenop, wat doorging voor pasta met zeevruchten.

Flikker toch op! Ik had ook moeten weten dat het niks was, omdat Rik Zaal, die overigens een fantastische reisgids heeft geschreven – één van mijn favoriete boeken aller tijden – het restaurant goed vond en ik heb tot nu toe – op één uitzondering na (Otano in Pamplona) – alleen maar slecht gegeten in de restaurants die hij aanbeveelt. Ik ga sowieso niet graag naar restaurants in Spanje. Ik eet liever in tapasbars, zoals Gandarias, waar ze ook een paar heerlijke wijnen schenken. Ik dronk een muscaatwijn en een kruidige rosado voor twee euro, waar je in Nederland nog niet eens een moezelwijntje voor krijgt. De tapas (Pinchos heten ze in Baskenland) ook, voor een paar tientjes eet je als een koning, met af en toe een waarlijk orgastische verrassing.

San Sebastian heeft een paar zeer elegante stranden, pal aan het stadscentrum, waar we een genoeglijke middag hebben doorgebracht. Ik vond het vreemd zoveel vrouwen topless te zien zonnebaden, niet meer dan vijftig meter van waar een paar vrouwenborsten waarschijnlijk een opstootje of een verkeersongeluk zouden veroorzaken. Nog vreemder vond ik het om vlak voor ons een jonge, zwangere vrouw zich helemaal te zien uitkleden, poedelnaakt – we kregen een minuut lang uitzicht op haar geschoren heerlijkheid – om haar bikini te kunnen aandoen. Verschillende mensen deden dat zo.

Ik kom niet vaak op textielstranden en meen dat in Nederland badgasten nog achter grote badlakens zitten te klungelen bij het omkleden. Logisch, ze schamen zich voor hun naaktheid. Maar dat is in Spanje duidelijk niet het geval. Waarom dan eigenlijk nog moeite doen om een badpak aan te trekken, vraag ik me af? Als iedereen je naaktheid mag zien, waarom dan niet gewoon naakt zonnen en zwemmen? Dat is immers het comfortabelst.

Speaking of which, de foto’s van Jock Sturges in deze editie van Frontaal Naakt brengen het één en ander teweeg, heb ik gemerkt. Naakte kinderen, dat moet volgens sommigen toch kinderporno zijn. Nu niet meteen kwaad worden, maar ik zie een parallel met mensen die menen dat vrouwen zonder hoofddoek ‘makkelijke’ vrouwen zijn, hoeren zelfs, en dat ze er eigenlijk om vragen te worden verkracht.

Het is niet naaktheid, maar kleding die vrouwen seksualiseert. De hoofddoek doet dat en een jurk of broek doet dat ook. Zonder hoofddoek wordt een vrouw in de ogen van sommigen een lustobject, zonder broek wordt zelfs een kind dat ook. Het is hetzelfde principe, het is een gebrek aan beschaving. Als mensen naakt kunnen zijn, of gedeeltelijk ontkleed, zonder te worden uitgemaakt voor hoer of voor ‘walgelijk‘, dan is er een nieuwe fase van beschaving bereikt.

Eigenlijk is het heel erg, dat ik in een sauna een keer een bordje zag hangen met het opschrift ‘naaktheid vraagt beschaving’. Een noodzakelijk bordje, omdat er nog steeds mensen zijn die je moet vertellen dat, wanneer je een naakte vrouw ziet, dit geen uitnodiging is tot allerlei liederlijk gedrag.

Peter Breedveld kan als moslim toch gewoon ham blijven eten, want deze zomer ontdekte hij de jamon de pato.