Seks met Samira

Peter Breedveld

Illustratie: Jacob Collins

Herinnert u zich Samira el Kandoussi nog? Hoofdredactrice van het jonggestorven webmagazine Maghrebia, die vindt dat ongelovigen beesten zijn en een ledig leven leiden van ‘eten, drinken, schijten, pissen, praten, wippen en dan slapen. Geen ziel, geen liefde, geen eer, geen schaamte, geen waardigheid, geen respect.’

Díe Samira el Kandoussi dus, is inmiddels ook al met rasse schreden op weg naar de menopauze, nog altijd geen kerel, dus wat doe je dan, dan ga je een hoofddoek dragen en niet zomaar een hoofddoek, nee, je zorgt dat je er uitziet als een kruising tussen een Teletubbie en Barbamama, als de tante van Purno de Purno, als de islamitische versie van Kenny uit Southpark, zodat niemand kan missen hoe vroom je plotseling bent geworden.

Samira el Kandoussi heeft een televisieprogramma gemaakt, vanaf 3 februari te zien, De Schaamte Voorbij en daarin pleit ze voor speciale seksuele voorlichting voor Marokkanen.

Is de seksuele voorlichting die Nederlanders krijgen soms niet goed genoeg voor Marokkanen?, was de terechte vraag van Tarik Yusif aan Kandoussi in het praatprogramma De Tafel van Babel, en toen begon Kandoussi toch hysterisch te blaten! “Je dochter kan in de prostitutie eindigen, achter het raam in Brussel of Den Haag, omdat ze een vriend heeft met wie ze naar bed gaat voor het huwelijk!”

O mijn God, daar gaan we weer. Wie sekst voor het huwelijk, is een hoer. Dát is seksuele voorlichting waar je wat aan hebt. Niet dat Kandoussi preuts is, natuurlijk. Helemaal niet. Ze vindt juist dat er in gezinsverband openlijker moet worden gedaan over seks. Niet meteen een liefdesscène wegzappen als je met je dochter tv zit te kijken, want dan gaat die dochter straks trouwen en dan komt de huwelijksnacht en dan is “seks opeens ghèlèèl!! (‘halal’) En dan sta je daar in je blootje en dan weet je niet wat je moet doen!!”

Marokkanen hebben dus speciale, Marokkaanse seksuele voorlichting nodig om te voorkomen dat ze hoer worden, zoals alle Nederlandse vrouwen*, maar ook weer niet te ver doorschieten naar een vaginale kaakklem tijdens de huwelijksnacht. Dat is best een moeilijke en daarom ging Kandoussi met haar vaste cameravriend Jalal Bouzamour naar Marokko om te zien hoe ze het daar aanpakken.

Krijgen we een kijkje in een Marokkaanse schoolklas en wat is het eerste wat opvalt? Bijna geen hoofddoeken! Hoogstens drie hoofddoeken zitten er in een klas van een kind of dertig, zo ongeveer het fotonegatief van een gemiddelde Amsterdamse schoolklas (en de jongens zijn fatsoenlijk gekapt, hebben lieve, zachte gezichten en ze luisteren braaf naar de juf!). Ook de leerkracht ziet er uit zoals schooljuffen er in mijn jeugd uitzagen: onbedekt, luchtig gekleed. En die kinderen krijgen me toch expliciete plaatjes van opengesperde kutten te zien! Zelfs één van een postcoïtale kut waar het sperma nog uitdruipt, of zo lijkt het tenminste.

Terug aan De Tafel van Babel zei Bouzamour dat het hem zo verbaasde dat ze in Marokko al zover waren, verder dan de Marokkanen in Nederland, zelfs. Dat is ook zoiets waar mensen zich kennelijk tot in de eeuwigheid over kunnen blijven verbazen, dat het in Marokko gewoon 2009 is, terwijl onder Nederlandse Marokkanen nog steeds een Middeleeuws-Riffijnse mentaliteit heerst. En dan die Kandoussi in haar nonnengewaad voor die Marokkaanse klas. Denk Ana Bijns, die bij uw kinderen in de klas komt kijken hoe ze dat doen met de catechesatie enzo.

Vervolgens gaat Kandoussi naar een Marokkaanse korangeleerde die uitlegt dat seksuele voorlichting een islamitische plicht is, voorgeschreven door de koran. Al die pragmatische argumenten van daarvoor kunnen overboord. Seksuele voorlichting is niet in het belang van je kind, nee, het moet gewoon van God. De toverdokter zegt het.

Alsof je een kannibalenstam in Donker Afrika overtuigt van dieet te veranderen door te dreigen met de toorn van de regengod M’Buntu. “M’Buntu wil het niet meer! Hij laat het pas weer regenen als jullie stopt met die barbaarse praktijken!”

“Zijn jullie de schaamte al voorbij?”, vroeg Yusif aan het begin van het interview. “Ik persoonlijk niet” antwoordde Kandoussi vroom, terwijl ze kuis haar hand op haar borst legde.

Nog maar drie jaar geleden schreef Kandoussi literaire kleinoden als het volgende:

De ene heeft geen clitoris meer en is daardoor een strijd tegen moslims begonnen. Uit pure frustratie. Haar manier van klaarkomen is mensen op hun ziel trappen. Kwetsen. Omar is meer bevoorrecht. Zij heeft haar genotsknopje nog. Maar zij is zo lelijk dat ze niet aan de vent kan komen. Wil je een echte spotprent zien? Dan moet je naar haar foto kijken in de Metro. Omar, Go fuck yourself.

Kandoussi, jij die je oogverblindende schoonheid tegenwoordig onder een zeildoek verstopt en wier clitoris door langdurige verwaarlozing inmiddels is verschrompeld tot een dorre, zwarte krent, jij was de schaamte drie jaar geleden al ver, ver voorbij.

*) Samira is uiteraard nog maagd, yeah rrrright.

Peter Breedveld durft de stelling aan dat vrouwen, die als maagd trouwen, eerder geneigd zijn vreemd te gaan.