Nekschot

Peter Breedveld

Illustratie: Jacques Touchet

Eerder deze week riep islamcriticus Rob van den Engel op mij met een nekschot uit mijn lijden te verlossen. Even later deed hij het nog een keer, kennelijk bang dat iemand zijn dreigement over het hoofd zou zien.

Het is niet dat dreigement waar ik ontdaan van ben – ik ben het inmiddels wel gewend om met de dood te worden bedreigd. Ik ben er zelfs aan gewend dat mijn kinderen met de dood worden bedreigd, en mijn geliefde, die moet worden verdelgd als mosliminsect. Of misschien is ‘gewend’ het goede woord niet, want het blijft naar om steeds te worden geconfronteerd met dit soort islamkritische geweldsfantasieën. Het is deel van mijn leven geworden.

Terroristische aanslag

Maar wat me heel erg stoort, waar ik steeds weer woedend van word, is de oorverdovende stilte in het islamkritische kamp na zo’n dreigement. Een paar weken geleden werd islamcriticus Ebru Umar op Twitter uitgescholden door Turkse pubers omdat ze moslims had beledigd en twee weken lang werd Syrië van de voorpagina’s verdrongen door wat blijkbaar werd gezien als een terroristische aanslag op onze vrije democratie. Dat Umar zelf graag mensen, met wie zij het niet eens is, belaagd en bedreigd ziet worden en dat zelfs aanmoedigt, werd compleet genegeerd en dat één van de ergste scheldtweets, die Umar voor haar kiezen kreeg, een letterlijk citaat was uit het oeuvre van islamcriticus Bert ‘Marokkanen zijn Rifapen’ Brussen, dat mag je ook niet zeggen, want dan gaat islamcriticus Elma Drayer je belasteren in Trouw of Vrij Nederland.

Umar mocht komen uithuilen bij Knevel en Van den Brink, ze werd aangehaald als martelaar van de vrije meningsuiting in columns van islamcritici als Drayer en Jonathan van het Reve, het verontwaardigde gebrul was niet van de lucht.

Suzuki Swift

Maar een nekschot? No problemo. Ik werd niet uitgenodigd om bij Pauw & Witteman te komen vertellen hoe erg het is dat ik als multicultiadvocaat moet vrezen voor mijn leven en zelfcensuur moet plegen, uit angst voor islamcritici. Elma Drayer gaat honderd procent zeker weten geen column schrijven over de ‘duistere krachten van het Internet’, die vreedzame bloggers, die opkomen voor moslims, bedreigen met nekschoten. Ook islamcriticus Jan Bennink, die deugdzame ridder van de wellevendheid, die zowat ontplofte toen iemand geheel in de stijl van zijn boezemvriend Brussen aan Ebru Umar vroeg of ze een ‘negerpik in haar hol geduwd had gekregen of was overreden door een Suzuki Swift’, heeft de oproep om mij een nekschot te geven, niet veroordeeld.

En Van den Engel is niet zomaar een losgeslagen gek. Nee, hij wordt door de andere islamcritici als één van hen gezien, geretweet, geprezen, ge#FFt en alles. One of the guys, zogezegd. We hoeven er ook geen moment aan te twijfelen dat, als ík degene was geweest die had opgeroepen Van den Engel uit zijn lijden te verlossen, mijn leven er nu heel anders had uitgezien.

Fatsoen is alleen maar slecht voor de vooruitgang, zegt islamcriticus Youri Albrecht, die van debat- en cultuurcentrum De Balie een hoofdkwartier van Rioolrechts heeft gemaakt, waar islamkritische, witte mannen en vrouwen zich laten opnaaien door elkaars gebazel over inferieure rassen en het taboe rond de islam. ‘Nieuwe ideeën kunnen alleen ontstaan waar vrijheid van gedachten en meningsuiting heerst’, aldus Albrecht, die een paar maanden geleden koortsachtig meedeed aan de lastercampagne tegen mijn persoontje, bedoeld om mij te bedreigen in mijn bestaan en dús om me monddood te maken. Vrijheid van gedachten en meningsuiting my tanned, peachy ass.

Nazislamitische hoer

Maar dit gebrek aan fatsoen blijkt dus de vooruitgang te dienen en moet het pad effenen voor ‘nieuwe ideeën’, bijvoorbeeld dat de aanleg bij zwarten en Marokkanen voor criminaliteit en het verkrachten van onze roomblanke vrouwen genetisch is bepaald.

Albrecht zal dan wel een profeet zien in islamcriticus Martien Pennings, die in zijn laatste pennenvrucht de hoop uitspreekt dat de ‘nazislamitische hoer’ Femke Halsema snel een natuurlijke dood sterft, zodat het dan eindelijk eens afgelopen is met dat gelul over zelfbewuste moslima’s, want ‘zelfbewuste en trotse moslima’s interviewen is net zoiets als in 1939 met leden van de Bund Deutscher Mädel tweespreken.’

Pennings heeft al eens eerder opgeroepen tot steniging van de ‘nazislamitische hoer’ Halsema, maar daar zul je Elma Drayer niet over horen, hoor! Nee, dat is toch een beetje je eigen mensen afvallen. Daarom zul je haar ook niet horen over de antisemitische oprispingen van GeenStijl of over de scheldtirades tegen linkse joden op Loor Schrijft, waarvan de webmaster trouwens ook geen enkele moeite heeft met antisemieten, zolang ze maar rioolrechts zijn.

Marginale figuren

En maar brullen over islamcriticus Joost Niemöller hè, dat die een beroepsverbod heeft opgelegd gekregen. Niemöller wordt vandaag door Peter Middendorp zo ongenadig hard aangepakt in de Volkskrant dat ik bijna medelijden met hem heb. Bijna. Maar daar heb ik dus verder niks aan toe te voegen.

Mensen vragen me steeds waarom ik me toch zo druk maak om die schreeuwlelijkerds. “Het zijn maar marginale figuren, waar niemand naar luistert!” Dat is dus gewoon niet waar. Ze zitten in De Balie, worden met instemming geciteerd in de rechtse pers en toen deze zomer een islamkritische blogger verongelukte, schreven Elsevier en Het Parool hagiografieën ter zijner nagedachtenis. Ronny Naftaniël zei dat-ie hem zou missen in het debat. Elsevier noemde hem liefdevol ‘Ome Frik’ en toen mijn vriend, hoogleraar Marco de Baar, twitterde dat-ie een populistische blogger was, kreeg hij de hele islamkritische blogosfeer over zich heen, dus GeenStijl, De Jaap, Bert Brussen, Jan Bennink – de hele zooi, waarbij uiteraard ook De Baars werkgever werd betrokken, want dat hoort bij het islamkritische discours.

Zelfislamiseerdertjes doodschieten

Want we dienen respect te hebben voor iemand die een lans breekt voor het uitroeien van de helft van alle Afghaanse mannen en die islamcriticus Anders Breivik bewondert vanwege zijn duivelse slimheid, want natuurlijk, je brengt de islamisering een gevoelige klap toe als je tachtig jonge zelfislamiseerdertjes doodschiet en dan vooral de meisjes, want dat zijn wandelende baarmoeders.

Zelfs Martien Pennings, die met Ome Frik samenwerkte, ging dat te ver. Is Pennings een marginale figuur? Zijn gedachtegoed maakt snel opgang bij de Nederlandse overheid. Pennings stelde aan zijn pen-pals Mohammed Mohandis, Eddy Terstall, Marcel Duyvestijn en nog zo wat PvdA’ers die hem een ‘beminnelijke man’ vinden, eens voor om het woord ‘allochtoon’ te vervangen door een acroniem, APOT of iets dergelijks, ‘Allemaal Potentiële Terroristen’, want dat dekte de lading beter. Mohandis sputterde nog beleefd tegen dat-ie geen zin had om als potentiële terrorist te worden aangemerkt, dus toen is dat niet doorgegaan.

Helaas voor Mohandis is de Nederlandse overheid het met Pennings eens. Een Haagse moslima, die een vertrouwensfunctie had bij de marechaussee, is uit die functie geschorst omdat ze als moslim ‘mogelijk gevoelig is voor beïnvloeding vanuit radicale moslimkringen’.

Staatsapparraat zuiveren

Zo, daar heb je je beroepsverbod. Alles in dienst van de door Yoeri Albrecht verlangde vooruitgang natuurlijk. In aanloop naar de uitslag van de volgende verkiezingen nu al het staatsapparaat zuiveren van ongewenste elementen, je kunt de klaarblijkelijk islamkritische secretaris-generaal Akerboom van Defensie een vooruitziende blik niet ontzeggen.

Muslime raus! Want we willen helemaal niet dat ze zich aanpassen, we willen dat ze oprotten, naar een plek in de woestijn waar we ze kunnen uitroeien met drones.

En daarom besteed ik aandacht aan die ‘marginale’ schreeuwlelijkerds.

Steun Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.