René Süss

Illustratie: Barahona Posollo

Beste Lodewijk Dros, chef van het Trouw-katern Letter & Geest,

Ingezonden brieven naar Trouw sturen heb ik al een paar jaar geleden opgegeven; er werd er nimmer één geplaatst. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat mijn zwijgen toestemmen is, dat ik wegloop met alles wat er in mijn krant verschijnt.

Het was een tijdje rustig op het anti-islamfront, in Trouw aangevoerd door mevrouw Elma Drayer. Maar, zoals vorige week bleek in haar stuk over de inmiddels gesloten islamitische school Ibn Ghaldoun, heeft zij de draad weer opgepakt en ging zij met haar gebruikelijke grove geschut aan de slag.

Losse schroeven

Ibn Ghaldoun was, naar haar oordeel, een islamitische school waar een ‘giftig, antiwesters klimaat’ heerste. Dat is een ernstige beschuldiging die natuurlijk met feiten moet worden gestaafd. Mevrouw Drayer zette de volgende punten op een rij, waarmee ze de stelling dat ‘fraude overal had kunnen gebeuren’, op losse schroeven meende te kunnen zetten.

1) De leerlingen konden onvoldoendes moeiteloos tot voldoendes ritselen. Vraag: wat is daar ‘giftig, antiwesters’, lees: islamitisch aan? Op de katholieke middelbare school in Amsterdam waar onze jongste dochter schoolging maakte zij hetzelfde mee.

2) Heidense – Griekse – beelden werden op pikante plaatsen afgeplakt. Alweer mijn vraag: wat is daar ‘giftig, antiwesters’ aan? Gebeurt dit onder omstandigheden niet ook op strenge christelijke scholen?

Pervers en smerig

3) Leerlingen noemden een roman van Saskia Noort ‘pervers en smerig’. Nog eens, wat is daar ‘giftig, antiwesters’ aan? Ik kan jou en mevrouw Drayer hele reeksen boeken noemen die, alweer, op sternge christelijke scholen eveneens als contrabande zouden gelden en gelden.

4) Een vader spuwde een docente boos in haar gezicht. Heel ongemanierd, zeker, maar wat is daar ‘giftig, antiwesters’ aan? Zou dat onder omstandigheden niet ook…enz.

5) Gescheiden onderwijs voor jongens en meisjes. Alweer: ‘giftig, antiwesters’?

6) Op de Ibn Ghaldoun-school was het nagenoeg de voltallige VWO-klas die zich aan fraude schuldigmaakte. Hoe weet mevrouw Drayer zo precies dat het op het neutrale ROC in Amsterdam om dolgedraaide eenlingen ging? Ik weet dat onderzoeksjournalistiek niet haar sterkste kant is, maar dit had ze toch wel even mogen verifiëren.

Dirty minded

7) Wat is er zo erg aan als de verschillende vormen van respect, in verschillende culturen tijdens de lessen maatschappijleer aan de orde komen? Waarom zou je zo dirty minded moeten zijn om daar het meest slechte (‘giftig, antiwesterse’) bij in gedachten te hebben?

8) Het enige punt dat, hoewel generaliserend, maar daar stoort mevrouw Drayer zich niet aan, als islamitische specialiteit, als voorbeeld van dat giftige, antiwesterse klimaat’ overeind blijft, is de bedenkelijke visie op de Holocaust. Het helpt echter niet om islamitische scholen te sluiten, maar om het geschiedenisonderwijs bij de tijd te brengen en erop toe te zien dat en hoe dit gebeurt. Jawel, een taak van de onderwijsinspectie, waar mevrouw Drayer liever smalend over doet.

Kamp der moslim-bashers

Stellig, Elma Drayer hoort sinds jaar en dag bij het onfrisse kamp der ‘moslim-bashers’, en dat ongegeneerd. Haar laatste artikel over de kwestie is ver, ver beneden peil. Het zal je, hoop ik, geen moeite kosten dat met mij eens te zijn.

Vraag: kunnen jullie haar niet overdoen aan De Telegraaf? Daar lijkt ze mij met haar tendentieuze, deels uit de lucht gegrepen, beschuldigingen beter op haar plaats. Heb je haar ooit horen protesteren tegen brandstichtingen in en bekladdingen van moskeeën? Ik niet.

Nee, ik zal Trouw niet zo gauw ontrouw worden, maar deze types, waar jullie er gelukkig maar weinig van hebben, maken het voor mij niet eenvoudig!

Worst wezen

Zie overigens het voortreffelijke artikel van de arabiste Anna Krijger in de NRC van afgelopen maandag 3 februari. Dat is andere koek! Twee kranten lezen is soms gewoon nodig.

Lodewijk, zie deze brief in je kwaliteit van pastor; ik had er gewoon behoefte aan mijn verhaal ergens kwijt te kunnen. Je mag het één en ander aan Elma Drayer doorgeven, maar het zal haar vermoedelijk worst wezen wat ene René Süss van haar schrijfsels vindt.

Met een hartelijke groet,

René Süss

PS: Nog een persoonlijke ervaring met de Trouw-journaliste in kwestie. Alweer een aantal jaren geleden gooiden Marokkaanse schoffies in Amsterdam stenen naar Joden, die, voorzien van een kippa, naar Sjoel-West liepen. Mevrouw kwam een keer in Sjoel en hoorde over de maatregelen die we dachten te nemen. Die zinden haar, voor zover ik me herinner, niet erg. Ik kreeg de indruk dat ze er meer in zag om de Joodse gemeenschap grootscheeps tegen die van de moslims te mobiliseren. Zo begreep ik haar aanwezigheid althans.

Moslims tegen Joden

Daar voelde toen niemand wat voor. In plaats daarvan organiseerden we een voetbalwedstrijd van moslimjongeren tegen Joodse jongeren. Ik weet niet meer wie er won. Wat ik wel weet, is dat we sindsdien nergens meer last van hebben. Het leek me toen – en nog steeds – een betere remedie om een zogenoemd ‘giftig, antiwesters klimaat’ tegen te gaan.

Elma Drayer ontpopt zich in haar bijdragen trouwens vaak als filosemiet. Ik heb het daar niet zo op, weet te goed dat filosemitisme en antisemitisme zijde en keerzijde van dezelfde medaille zijn. Doe maar gewoon, zou ik haar willen vragen.

René Süss schreef onder andere Luthers Theologisch Testament, zijn proefschrift over het virulente antisemitisme van Maarten Luther. Hij maakte er een paar vijanden mee. Ook schreef hij De Geest Bemint de Buitenkant, over de lichamelijkheid in het jodendom. Zijn meest recente boek gaat weer over Luther en heet Luther, een Sympathieke Potentaat.