Hun eigen problemen

Peter Breedveld

Ana May Wong

De afgelopen week heeft vrijwel elke columnist in een jankstuk geschreven dat je niet mag juichen om verdronken dobbernegers, dat het kinderen en vaders en moeders zijn. In de rechtse pers is het verhaal van de gewetenloze mensensmokkelaars populair en in de domrechtse pers krijgt de Gutmensch de schuld. Iedereen, kortom, voelt zich goed over zichzelf. Maar die vluchtelingen blijven gewoon verdrinken, vele honderden per jaar.

Waaróm verdrinken ze? Omdat onze grenzen potdicht blijven. Omdat we ze niet moeten, omdat het dobbernegers zijn. Ja, ú zou ze nooit voor dobbernegers uitschelden, ú zou niet juichen. Maar ze mogen van u evengoed verdrinken, liever dan dat ze hier van onze brood-bed-bad-regeling komen profiteren. RTL-nieuwslezer Roelof Hemmen maakte zich boos om de harteloosheid van de dobbernegerjuichers in een column die meer dan veertigduizend keer werd gedeeld op de sociale media maar waarin hij ook doodleuk zegt dat ‘ze’ hun eigen problemen moeten oplossen.

En dat vindt iedereen dan mooi. Dat ‘ze’ hun eigen problemen moeten oplossen.

Amerikaanse belangen

Hun eigen problemen? ‘Ze’ hebben in Azië en Afrika eigenlijk geen probleem dat niet van Westerse makelij is. Shell maakt hun land onleefbaar door het te vervuilen en corrupte regimes te steunen, allemaal voor eigen gewin. En de islam, die verschrikkelijke, gewelddadige islam? Een moorddadige beweging als Al Shabaab is ontstaan omdat de VS besloot dat een vredig en stabiel Somalië de Amerikaanse belangen in gevaar bracht.

Ja dat is echt waar. In Somalië, dat sinds de jaren negentig werd geteisterd door burgeroorlog en honger, begon in 2006 eindelijk de rust terug te keren dankzij de Unie van Islamitische Rechtbanken, maar een islamitische vrede, dat was het christelijke Westen een doorn in het oog. Dus die gaan dan terreurgroepen financieren en bewapenen.

Achterlijk en gewelddadig

Hun eigen problemen. Al Qaeda, de Taliban, ISIS, allemaal producten van onze bemoeienis met hun leven. Maar zolang we onszelf blijven wijsmaken dat wij er zo warmpjes bij zitten dankzij ons gezonde arbeidsethos waarvan zij willen komen profiteren omdat ze zelf te lui zijn de handen uit de mouwen te steken en omdat hun cultuur achterlijk en gewelddadig is, hoeven we ons daarover niet slecht te voelen. We stemmen op partijen die voor meer ontwikkelingshulp pleiten en voor een ethischer buitenlandse politiek, maar die ‘hun verantwoordelijkheid nemen’ zodra puntje bij paaltje komt. En bij de volgende verkiezingen stemmen we gewoon wéér op die partijen, want je zégt dat je verandering wilt maar stelt jezelf gerust met de gedachte dat er nooit, nimmer iets zal veranderen want je wilt je rijkdom, je luxe niet écht delen.

Als je eerlijk bent, toch?

Troglodieten op Facebook

We willen hen hier niet omdat we ons blijven laten voeden met schrikbeelden. Schrikbeelden van massa’s vluchtelingen die ons land overspoelen, die steevast overdreven worden door de media en door politici. Niemand die het blog van Flip van Dyke leest, die stug blijft uitzoeken hoeveel vluchtelingen ons land bereiken, hoeveel er blijven, hoe vaak een vluchteling een aanvraag doet, hoe vaak zo’n aanvraag wordt afgewezen. Schrikbeelden van de aanzuigende werking van een beetje medemenselijkheid, van enge moslims. We willen geen feiten, we willen voelen.

We willen bang zijn, we willen geloven dat zij onze manier van leven haten, dat onze samenleving wordt ontwricht omdat ze hun onderbroek aanhouden onder de douche. We willen redenen om ze hier weg te houden.

En daarom verdrinken ze in de Middellandse zee. En dat is niet leuk om aan te zien, dat schuurt toch ergens, maar godzijdank hebben we die troglodieten die zich op Facebook vrolijk maken over die verdronken uitkeringstrekkers, die screensavers maken van een foto van een verdronken kleuter. Dat zijn wij niet, zo zijn wij niet, die zijn niet representatief dat zijn er maar een paar.

Portret van Dorian Gray

Fout. Die dobbernegerjuichers, die zijn wél representatief. Als ze dat niet waren, dan hadden wij geen regering die er een week over doet om te besluiten of je mensen, die niks hebben, geen land, geen thuis, geen eten, geen kleren, gewoon helemaal niks, of je die wel onderdak moet verlenen en eten moet geven, vanwege die aanzuigende werking.

Voelt u zich een haar beter dan Annabel Nanninga? Dan die lul met zijn screensaver? Think again. Dat tuig zijn uw portret van Dorian Gray. Zij weerspiegelen uw zwarte ziel. U bent precies als zij, alleen bent u te intelligent om ermee te koop te lopen. U leest David Van Reybrouck en Joris Luyendijk maar die vluchtelingen blijven verzuipen. Denkt u dat het zo’n lijk interesseert of u het een dobberneger noemt of kakkerlak of met een snik in uw stem verklaart dat het moeders, vaders, kinderen zijn?

Enge moslims

Dat interesseert dat lijk geen reet. Het wilde alleen maar een beetje van uw welvaart en uw veiligheid en u zei nee, want het werden pas moeders en vaders en kinderen toen ze dood waren. Daarvoor waren het profiteurs, enge moslims, vrouwenbesnijders, achterlijke types die niets ondernemen omdat hun cultuur ze voorschrijft dat ze in hun lot moeten berusten.

De parasieten, de profiteurs, de kakkerlakken, dat zijn wij.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Lees hier waarom donaties nodig zijn. Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.