Frontaal
Naakt
4 september 2026

Waarom het christendom de enige ware cultuur van de dood is

Peter Breedveld


Illustratie: Moyoco Anno.

“Waar ik nu op focus, is zoveel mogelijk van Gods werk te doen”, zei de Amerikaanse vice-president JD Vance in een christelijke podcast. “Als dat leidt naar het einde der tijden dan is dat oké.” Hij zei ook gefascineerd te zijn door het einde der tijden. Het Einde Der Tijden, met hoofdletters.

Op de socials zag ik er enige consternatie over, maar dit christenfundamentalisme is helemaal niet nieuw, je zag het ook al bij George Bush Jr., die beweerde zijn opdrachten rechtstreeks van Jezus te krijgen. En ik zag laatst, bij toeval, een oud filmpje waarin president Carter, dat moet toch de meest linkse president zijn die Amerika ooit heeft gehad, naar aanleiding van de Russische invasie van Afghanistan zei dat hier een gelovig, islamitisch land werd bezet door atheïstische woestelingen, of iets dergelijks.

Ik heb het altijd gezegd: de VS is een christelijk Iran, en dan nog een tikje erger.

Cultuur van de dood

Weet u nog dat Frans Timmermans zei dat de Palestijnen de cultuur van de dood vertegenwoordigen en het Westen de cultuur van het leven? “Ja, nee, maar hij bedoelde Hamas”, schiet iedereen dan in een kramp. Maar Timmermans duidde Hamas aan de hand van een eeuwenoude christelijke stereotypering van de islam – en feitelijk van alle andere niet-westerse godsdiensten. En dan zullen we het hier maar verder niet hebben over het feit dat Hamas niet voor de dood strijdt maar tegen een westerse mogendheid die de Palestijnen al 80 jaar lang afschuwelijk onderdrukt.

Veel mensen, en niet in het minst de christenen zelf, denken dat christenen liefde voor je naaste prediken en hun leven vullen met liefdadigheid, maar u moet zich goed realiseren dat het einddoel van het christendom de terugkeer van Jezus is en dat die terugkeer gepaard gaat met het einde van de wereld zoals die beschreven staat in het bijbelboek Openbaring. Dat gaat over de vier ruiters van de Apocalyps en de Antichrist enzo. Het einddoel is de vernietiging van de aarde.

Jaha, u dacht dat het gevaar van de moslims komt, maar die zijn niet uit op de vernietiging van de aarde, alleen op de Ummah, een wereld waarin iedereen gelijk is en waar rechtvaardigheid heerst en je elk jaar een maand lang uit je bek moet stinken om dichter bij God te zijn.

Israël en het klimaat

Maar het einde van de wereld. Poeh, hé. Dat is andere koek van Bartje. Daar is de totale veronachtzaming door christenen – en nee, ik bedoel niet die lieve groene Trouw-christenen die we hier in Nederland hebben – van het milieu en het klimaat mee verklaard, want wat is de zin van het redden van de natuur als dat toch allemaal vergaat en we herenigd worden met onze Heiland en eeuwig harp mogen spelen op een wolk in de hemel?

Ook het Israël-fetisjisme van de christenen maakt deel uit van dat vurige verlangen naar het Einde der Tijden. Dat komt namelijk pas als alle Joden zijn teruggekeerd naar Israël en er een nieuwe Tempel wordt gebouwd op de plek in Jeruzalem waar nu de Al-Aqsamoskee staat, nadat die is vernietigd en de plek is gereinigd met de as van een geofferde rode koe.

Ultieme Holocaust

En dan kan het feest beginnen. De vernietiging, de oorlog, pest, honger, doodskreten overal, angst, paniek, wanhoop, pijn, aan stukken gereten baby’s, het is het zaligste wat een christen zich kan bedenken, want dan komt de Here Jezus terug!

En dat is wat Vance bedoelt met Gods werk. En gaat u nu maar lekker slapen, in de volle wetenschap dat we allemaal worden beschermd tegen de woeste barbaren uit het Oosten door een land waar het grootste deel van de bevolking en zijn vice-president droomt van de Ultieme Holocaust, waar we allemaal gruwelijk in ten onder gaan.

Nieuwsbrief