Bob Scholte lult uit z’n domlinkse nek

Peter Breedveld

Volgens Bob Scholte van Left Laser hebben Black Lives Matter, BIJ1 en “intersectionele activisten” met hun “identiteitspolitiek” gefaald omdat ze geen “werkende mensen van kleur en werkende vrouwen in grote getale weten te overtuigen”. Hij voert in een gesprek met Tim Hofman een “belangrijke academicus” op, die “heeft zelfs een talkshow”, dus ik vermoed dat hij Sinan Çankaya bedoelt, die voor Omroep Zwart een podcast verzorgt en die daarom door Scholte als “mainstream” wordt gezien. Çankaya zou over een Turks-Nederlandse jongen die FvD stemt en diep in de manosfeer zit, gezegd hebben dat hij “ideologisch is beïnvloed door een systeem van witheid.”

Dat is heel moeilijk uit te leggen aan iemand uit Rotterdam-Zuid “die überhaupt amper boven groep 8-niveau kan lezen”, smaalt Scholte.

En dat is natuurlijk zo. Wie de wijk ingaat om campagne te voeren en mensen voorhoudt dat ze worden onderdrukt door een systeem van Witheid en begint te zemelen over intersectionele emancipatie, zal meer mensen afstoten dan aantrekken. Maar als je een Turks-Nederlandse automonteur eraan herinnert dat zijn mening over Israël de facto wordt gecriminaliseerd omdat er in Den Haag nauwelijks biculturele politici te vinden zijn die de miljoen of zo biculturele Nederlanders vertegenwoordigen, dan weet hij wat je bedoelt. En dat zijn kinderen eerder worden verdacht van van alles en nog wat dan de kinderen van zijn witte collega, dat weet hij ook drommels goed. En dat zijn kinderen constant worden afgewezen bij solliciaties vanwege hun achternaam, dat hoef je hem niet eens te vertellen. Hij wéét uit welke groepen de meeste slachtoffers van het Toeslagenschandaal afkomstig zijn.

Witte man nabootsen

Zijn kinderen zie ik trouwens op de universiteit, en de kinderen van Marokkaanse, Antilliaanse, Surinaamse Nederlanders met een leesniveau dat nauwelijks groep 8 overstijgt – Scholtes neerbuigende kwalificatie, niet de mijne – en die begrijpen wel degelijk wat er bedoeld wordt met dat systeem van Witheid. Een systeem waarin je een witte, heteroseksuele man moet nabootsen, moet bewegen, praten, denken, redeneren, schrijven zoals die witte heteroseksuele man om een voldoende voor je paper te krijgen, een goedkeuring voor je scriptie-onderwerp, een fatsoenlijke baan bij een bank, advocatenkantoor of om een wetenschappelijke carrière na te streven.

Wie dat laatste doet, krijgt constant te maken met witte collega’s, geleerde mensen, die je constant vragen of jij, als Turk, als Marokkaan, als mens van kleur wel objectief kunt zijn als je bijvoorbeeld discriminatie door de politie onderzoekt. Een witte onderzoeker zal dat nooit worden gevraagd, want wit is vanzelfsprekend objectief, rationeel en onbevooroordeeld. Wit = Verlichting en vooruitgang. Niet-wit = achterlijkheid, barbaarsheid, irrationaliteit, emoties en lage instincten.

En dat is dat systeem van Witheid.

Palestijnse baby’s

Dat systeem van Witheid ligt aan de basis van al die zeer concrete ervaringen die een Turkse Nederlander in Rotterdam-Zuid heeft, die er al van wordt beschuldigd “met zijn rug naar de samenleving toe te staan” als hij voor de verkeerde voetbalclub toetert en van nog veel ergers als hij emotioneel wordt van de beelden van aan stukken gereten Palestijnse baby’s.

En dat systeem moet worden bevraagd, onderzocht, geanalyseerd, bekritiseerd en daar is Sinan Çankaya voor. En dat beschrijft hij dan in allerlei academische termen die als agacadabra klinken in de oren van het publiek. De zin ‘Genezing is inherent dependent van preferentiële apoptose-inductie binnen het maligne substraat’ klinkt ook als agacadabra, maar fuck, wat is de werkende Nederlander blij als de dokter hem weet te genezen van zijn kanker! Gaat Scholte een oncoloog verwijten dat hij met zijn moeilijke woorden natuurlijk nooit de werkende klasse gaat bereiken? Nee, want dat is het doel niet. Het doel is een langer leven voor de werkende mensen. Het doel van Sinan Çankaya is een beter leven voor werkende mensen. Dat gaat niet met taal als ‘Jip is boos, Janneke huilt. Stoute politieagent!’

Sylvana Simons

Welnu, waarom is Scholtes bewering dat BIJ1 en de woke beweging hebben gefaald omdat ze de werkende mensen van kleur niet zouden hebben weten te bereiken, blakende nonsens? Simpelweg omdat ze niet hebben gefaald. Vanaf het moment dat Sylvana Simons een nationale schokgolf teweegbracht door een witte man live op televisie te wijzen op zijn achteloze racisme – en dat moment zie ik als de conceptie van BIJ1 – heeft ze dingen aan het rollen gebracht die al hebben geleid en nog zullen leiden tot structurele veranderingen in dat systeem van Witheid. Sylvana Simons heeft een revolutie teweeggebracht. Dat is meer dan we kunnen zeggen van de revolutie waar Scholte van droomt, en die nooit zal komen.

Er wordt over racisme en diversiteit gepraat. Er is meer aandacht voor diversiteit in alle hoeken van de samenleving. Organisaties spannen zich in voor een diverser personeelsbeleid, voor een inclusievere omgang met collega’s. De academische instellingen kijken kritisch naar hun eigen curriculum. Is het niet gek dat we vrijwel uitsluitend witte, mannelijke filosofen bestuderen en nauwelijks vrouwen en helemaal geen Aziaten en Afrikanen? Wat zijn de gevolgen als alleen witte rechtenstudenten uiteindelijk rechter worden? Hoe rampzalig is het dat in de medische wereld tot op de dag van vandaag de witte man als modelpatiënt dient, waarop de criteria zijn gebaseerd waarmee ook vrouwen en mensen van kleur worden gediagnosticeerd?

Mafklapperij

Bob Scholte, die zich uitsluitend bezighoudt met een achterhaalde klassestrijd en een communistische revolutie die never nooit gaat gebeuren omdat de arbeider een volgevreten verwende baby is – bepaald het tegendeel van de Verelendung die aan de revolutie vooraf moet gaan – die kermissen afstruint en andermans woonboot onderpist en door de baas betaald op zomer- en wintervakantie gaat – dankzij Links, waar hij constant op scheldt – never nooit zijn vele bezittingen gaat delen met zijn kameraden, heeft dat allemaal niet in de gaten. Hij vindt al dat gezemel over Witheid en intersectionaliteit en curricula “mafklapperij” waar bakken geld mee worden verdiend, en richt zijn pijlen dan op Omroep Zwart, die miljoenen aan subsidie krijgt zonder iets te bereiken.

Left Laser ten voeten uit, merkte ik op Twitter op. Powned en Ongehoord Nederland krijgen ook miljoenensubsidies, maar daar gaat Left Laser niet achteraan. Bob Scholte, handhaver van het systeem van Witheid, gaat achter de mensen van kleur aan die miljoenensubsidies krijgen. Miljoenensubsidies zijn pas een probleem als ze naar mensen van kleur gaan.

Biergooien

Natuurlijk bereiken Powned en Ongehoord Nederland ongelofelijk veel, merkte ik op, namelijk de nazificering van Nederland, die een enorme vlucht heeft genomen dankzij de gesubsidieerde ontmenselijking van iedereen die niet zo dol is op doorgekookte spruitjes en biergooien. Polderapen begonnen me uit te schelden: “Dat is precies zijn punt!”

Ja, en daar heb ik een probleem mee. Als het oké is om miljoenensubsidie te gebruiken om van iedereen een doorgesnoven racist te maken, maar niet om te proberen een deukje te slaan in het verstikkende en onderdrukkende systeem van Witheid, dan is er iets grandioos mis met je ethische huishouding. Dat je geslaagd bent wanneer je de werkende Nederlander weet te bereiken met je simplistische boodschap van racistische haat en gefaald hebt als na een paar jaar strijd tegen die racistische haat Nederland niet in één grote multiculturele Benneton-reclame is veranderd. Wat een verrotte instelling is dat.

Goede vragen

Kritiek op Bob Scholte valt niet lekker bij veel van mijn progressieve vrienden, heb ik gemerkt. Scholte is de hottest thing since sliced bread, dezer dagen en tenslotte, zeggen linksen en rechtsen, stelt hij goede vragen over Links.

Nee, dat doet hij niet. Hij stelt geen vragen, hij geeft ondoordachte oordelen. Ik stel kritische vragen over Links. Ik weet waarom Bij1 is geïmplodeerd. Ik heb gewaarschuwd voor de narcistische types die zich om Sylvana Simons heen verzamelden en elkaar de tent uitvochten omdat het belangrijker voor hen was om “het podium te pakken” dan te zorgen voor structurele verbetering. Ik heb gewaarschuwd voor het jacobijnisme van wokies die heksenjachten maakten op iedereen die een verkeerd woord zei, in het verleden iets racistisch hadden gezegd, over een zwarte persoon hadden gezegd dat die “boos” was – automatisch een anti-zwarte trope, want zwarte mensen worden kennelijk nooit boos – en die tekeerging tegen domme mensen, wat validistisch is en zo ben je geen goede ally voor de antiracisten. Ik heb gepleit voor het aantrekkelijker maken van de linkse boodschap: niet constant van alles verbieden, maar de mensen verleiden met aantrekkelijke alternatieven.

Ik opereer niet voor niks helemaal alleen, ik wens niet voor niks nadrukkelijk geen deel uit te maken van welke groep dan ook. Links is verschrikkelijk. Ik wéét dat.

Maar niet omdat opkomen voor de rechten van minderheden “identiteitsdenken” is en het luchtkasteel van de communistische revolutie in de weg staat. Links is verschrikkelijk omdat het altijd en overal eerst begint met zuiveringen in eigen kring, van het elimineren van lieden die niet strak genoeg in de linkse leer zijn. Daardoor worden de doelen die Links zichzelf stelt, die allemaal lovenswaardig zijn, steevast naar onderaan de prioriteitenlijst verschoven.

Omhelst door de polderapen

Dat Bob Scholte wordt omhelst door lieden als Arjen Lubach – handhaver van het systeem van Witheid bij uitstek – en Boris van der Ham, die een rabiate moslimhater is, en door het hele domrechtse polderapendom, spreekt boekdelen. En Bob Scholte ging al eerder achter GroenLinks aan, omdat die partij in één schuitje zou hebben gezeten met Pim Fortuyn-moordenaar Volkert van der Graaf.

Die gast, Bob Scholte, is álles wat er mis is met Links.