Home » Archief » Voordat The Simpsons begint


[18.11.2006]

Voordat The Simpsons begint

Dave Sim

Man3 (90k image)

De relatie tussen de VS en de islam is iets gecompliceerder dan het voorbeeld van de professor en de Turkse stationschef. Misschien kan ik, als toegewijde fan van beide entiteiten, een beetje inzicht verschaffen.

Het drama van 11 september 2001 is grotendeels een gevolg aan Osama bin Ladens eerdere successen – althans, de acties die door een moslimterrorist zouden kunnen worden gezien als successen – tegen de Verenigde Staten. Of het nou Bin Laden zelf was of een andere moslimterroristische organisatie die verantwoordelijk was voor de aanslag op Amerikaanse mariniers in Libanon in 1983, de bomaanslag op een hotel in Aden in 1992 (waar zich Amerikaanse militairen bevonden), Mogadishu in 1993, de bomaanslag in Dharan in 1996 (waar 19 Amerikaanse soldaten stierven en vijfhonderd anderen – waaronder Saudi’s – gewond raakten), de aanslagen op de Amerikaanse ambassades in Kenia en Tanzania in 1998 en de aanval op de USS Cole voor de kust van Jemen in 2000 – elke aanslag werd gevolgd door het terugtrekken van Amerikaanse troepen.

Vanaf deze kant van de grote vijver is dat makkelijk te interpreteren als een gevolg van het Vietnam-syndroom: de opvatting dat het Amerikaanse volk een zeer lage tolerantie heeft voor gesneuvelde Amerikaanse militairen, behalve als het ervan kan worden overtuigd dat er een hele goede reden is voor militaire aanwezigheid in een land – tussen twee reclameblokken op de nieuwszenders van CBS, NBC, ABC en Fox News door. Een beetje makkelijk, geef ik toe, maar alléén een beetje.

De Verenigde Staten van Amerika zijn de eerste grote democratie ter wereld, het land dat het handboek van de democratie heeft geschreven – en nog steeds schrijft. En niet alleen theoretische democratie (daar waren de Oude Grieken goed in), maar de praktische toepassing. Dus als het uiteindelijke oordeel bij alle regeringsbeleid aan ‘Wij, het volk’ is, dan heeft ‘Wij het volk’ het volstrekte recht om te eisen dat elk militaire avontuur, bedacht door zijn gekozen vertegenwoordigers en/of het hoofd van de uitvoerende macht, wordt uitgelegd in de tweeënhalve minuut voordat The Simpsons begint.

Ik vind het niet zo’n geslaagde manier om de Grote Republiek te regeren en er zijn zat gekozen vertegenwoordigers en/of presidenten die voor de nieuwsitem-van-tweeënhalve-minuut-test zakten en dus hun beleid er niet door kregen (toen Lyndon Johnson de steun van Walter Cronkite verloor, wist hij dat hij de steun van het Amerikaanse volk had verloren) en die ook liever hadden dat er een andere manier was om het volk te bereiken. Sommige van hun beleidsplannen zouden wel eens (in een hypothetische natie met een totaal ander prioriteitenlijstje) verdomd goeie ideeën geweest kunnen zijn.

Ronald Reagans besluit, in 1983, om mariniers naar Beirut te sturen en ze aan land te stationeren in plaats van voor de kust, was misschien zo’n verdomd goed idee. Maar toen kwamen er tweehonderd-en-nog-wat van zulke mariniers om bij een moslimterroristische aanslag met een vrachtwagenbom en waren de kansen van zijn idee verkeken. Reagan kon de resterende troepen niet snel genoeg terugtrekken. Een goed voorbeeld van Amerikaanse democratie in actie.

Maar het was wel het eerste verkeerde signaal van de Verenigde Staten naar de Islam Natie (met het voorbeeld van de professor en de Turkse stationschef in gedachten). Een verkeerd, maar onontkoombaar signaal, gezien de aard van ’s werelds Voorhoede Democratie. Hoe groot de schade aan president Reagans populariteitscijfers ook was na de aanslagen op de Amerikaanse marinebarakken in Beirut, de schade zou nog groter zijn geweest als hij de tactiek van de geschroeide aarde in Beiroet zou hebben toegepast.

Gezien de aard van de islam, die van het Midden-Oosten en de aard van (moge God ons allen genadig zijn) Beiroet, was Geschroeide Aarde of een variatie daarop de enige verstandige daad geweest zijn. Iemand had moeten boeten. Sterker, tweehonderd-nog-wat iemanden hadden moeten boeten om het Amerikaanse prestige in de regio intact te houden. En gezien het verkeerde signaal dat onvermijdelijk naar de hele islamitische wereld zou uitgaan na een onmiddellijke terugtrekking, zou een paar duizend iemanden waarschijnlijk écht een strategisch effectief aantal zijn geweest (tien van jullie zijn net zoveel waard als een van ons).

En dan weer, vanaf deze kant van de Vijver is het een belachelijk idee. President Reagan zou zijn afgezet. Op zijn minst zou zijn geloofwaardigheid een geweldige knauw hebben gekregen als hij lukraak een islamitische wijk in Beiroet zou hebben gebombardeerd. Ik kan het mis hebben, maar ik denk dat we het afgelopen decennium een stuk dichter bij de vrede in het Midden-Oosten zouden zijn geweest als hij dat gedaan had.

Maar 1983 was een andere tijd en zo’n vergelding zou nooit zijn gepikt door president Reagans baas: het Amerikaanse volk. Het resultaat was echter dat er een zaadje in de Islamitische Natie werd geplant: de overtuiging dat Amerika slap was, dat haar vele ondeugden de natie hol en laf hadden gemaakt. Iedere keer dat er weer ergens troepen werden teruggetrokken, werd die overtuiging gesterkt. Hoe formidabel de Verenigde Staten ook lijken, één goede vrachtautobom en ze kiezen het hazenpad.

Ter verdediging van het Amerikaanse ‘is-The-Simpsons-al-begonnen?’ publiek, ik denk dat het feit dat het zich neerlegt bij de aanslagen op Amerikaanse militairen – door de Islam Natie ten onrechte aangezien voor zwakheid – het bewijs is dat we hier te maken hebben met een zeer ruimdenkende, kosmopolitische en filosofische grootmoedigheid. Een democratie – een goede democratie – zal altijd een liefde/haatverhouding met zijn militairen hebben en die verhouding zal altijd eerder naar haat dan naar liefde neigen. Ten tijde van de aanslag op de USS Cole hoefde je niet lang te zoeken om een Amerikaan te vinden die vond dat zijn land er eigenlijk om had gevraagd met al dat gerotzooi in het buitenland. In vrijwel heel New York, in de democratische helft van Washington, in Hollywood en op de campussen kon je geen steen gooien zonder een Amerikaan te raken wiens visie daar op neerkwam.

Niet zo heel lang geleden zou een burger, van welk beschaafd land dan ook, die zo’n mening ventileerde, zijn vervolgd wegens hoogverraad. Hoogverraad valt tegenwoordig echter gewoon onder de vrije meningsuiting, één van de meer verbluffende voorbeelden van puristische democratie die de Verenigde Staten de Stralende Stad op de Heuvel maken, een zinsnede die Ronald Reagan niet kon uitspreken zonder vochtige ogen te krijgen (iets waartoe ik bij het schrijven van deze woorden – geef ik eerlijk toe – evenmin in staat ben). Een democratie die in staat is hoogverraad te beschouwen als vrije meningsuiting is – je kunt zeggen wat je wilt – een behoorlijk ruimdenkende democratie.

Zo’n democratie is echter een tweesnijdend zwaard: in reactie op de aanslag op de USS Cole kon de Amerikaanse regering – kon president Clinton – niets anders doen om de wil van ‘Wij, het volk’ te vertegenwoordigen dan een paar kruisraketten af te vuren in de richting van Tora Bora en daarna te wachten tot The Simpsons begon. Een grotere mandaat van ‘Wij het volk’ was er niet. Was Clinton verder gegaan, dan zou hij politieke zelfmoord hebben gepleegd- zeker binnen zijn eigen achterban. Maar gezien het stationschefmodel was een escalatie aan de kant van de islamterroristen onvermijdelijk. Als je voor een aanslag op de USS Cole niets meer krijgt dan een tik op de vingers in de vorm van een paar kruisraketten, is de enige kwestie die overblijft die van schaalgrootte. Een hoeveel grotere verschrikking dan de USS Cole zouden de moslimterroristen kunnen verzinnen?

Een aardig grote, zoals wel bleek.

Dave Sim (1956, Ontario) heeft bijna dertig jaar lang een maandelijkse comic gepubliceerd, Cerebus. Hij is één van de grondleggers van het Comic Book Legal Defense Fund, dat het opneemt voor stripmakers, -uitgevers en -verkopers wier vrijheid van meningsuiting wordt bedreigd. De serie essays Islam, my Islam, waaruit bovenstaande tekst een fragment is, verscheen in Cerebus 276 tot en met 282. Zie ook de delen 1, 2, 3, 4, 5 en 6.

Algemeen, 18.11.2006 @ 18:28

[Home]
 

5 Reacties

op 19 11 2006 at 18:29 schreef Paardestaart:

Goddomme – heb ik net een enorm stuk geschreven, en terwijl ik er naar kijk is het van mijn scherm verdwenen! Zo maar – foetsie!
Is me al eens eerder gebeurd, kent iemand dat?

op 19 11 2006 at 18:50 schreef Peter Breedveld:

Nou en of. Beter eerst in Word tikken, dan knippen en plakken.

op 20 11 2006 at 10:11 schreef wablief?:

deja-vu?

Gisteren zag ik exact de zelfde redenatie over het reageren van Amerika in een notedop bij CNN. Het ging nu niet over de aanslag op de twin towers, maar over de vele ontvoeringen in Irak.

Amerikanen regeren dus op aanslagen en aanvallen door zich terug te trekken. Ze weten dat ze dat doen, dit wordt door o.a. Dave Sim, maar ook door CNN zo geventileerd. Ondanks die kennelijke wetenschap trekt Amerika toch ten strijde, en plaatst men zich in een situatie waar deze aanslagen en aanvallen te verwachten zijn.

Voer voor Freud?

op 21 11 2006 at 01:43 schreef Paardestaart:

Nou nee..Het is gewoon een gevolg van het gedwongen marchanderen tussen de realisten in de regering en de idealistische en sentimentele stemming van het kiezerspubliek dat zich bij het concept ‘vijand’ doodgewoon niets meer kan voorstellen
Vanavond in Document kon je een staaltje van hetzelfde geschipper zien: militairen die voor élke aanval toestemming moeten vragen aan Den Haag, en dientengevolge steeds te laat zijn, en bovendien door de ijzervreters in Afghanistan voor eitjes worden versleten, omdat we daar nu eenmaal alleen maar opbouwwerk doen..
Ik neem aan dat jij ‘ten strijde trekken’ een overbodige, en onverstandige beslissing vindt..

op 22 11 2006 at 16:04 schreef wablief?:

Ik vind ten strijde trekken niet per defenitie overbodig of onverstandig. ikk begrijp best dat we soms niet anders kunnen.

Ik ben het al helemaal met je eens dat je in een oorlogsgebied helemaal niets kunt met allemaal dat bureaucratisch geneuzel uit Den Haag.

Je hebt dus een en ander te vroeg aangenomen. Ik ben wel van de mening dat ten strijde trekken niet altijd de enige oplossing is.

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

Meest gelezen in februari

O De weduwe Rost van Tonningen is helaas overleden, maar gelukkig hebben we Martin Bosma nog

O Nederland is toe aan een nieuwe racist

O Gooi hartjes op me

O Nederland is liever de rechtstaat kwijt dan corona

O Nederland is wel degelijk een dictatuur

O Houd alsjeblieft de scholen dicht

O Nederland is heel rap een fascistische staat aan het worden

O Wij blijven opgesloten zodat Big Pharma zich kan verrijken

O YouPorn

O Wij zijn beslist geen dor hout, maar vluchtelingen wel, die mogen lekker dood

 

Meest gelezen ever

O YouPorn

O Hoi, Jesse Klaver, ik heb geen zin om te boeten voor jouw papatijd

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Ik word vervolgd wegens belediging van een seriebelediger

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O Ga je nu Wierd Duk ontslaan, Telegraaf?

O Ik ga naar Japan verhuizen

O Hoi, Onderwijsraad, zit de mensen eens niet zo in hun nek te hijgen!

O Kappen met je hypocriete gejank, landgenoten, je racisme schijnt door

O Lekker hitsen tegen migranten met Wierd Duk en Lucas Hartong

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.” (Carel Brendel)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’ (Hafid Bouazza) ‘Complimenten voor Frontaal Naakt.

‘Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’ (Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS