Pink Ribbon
Loor
Illustratie: Alphonse Etienne Dinet
Het zal niemand ontgaan zijn dat oktober Borstkankermaand is. De initiatiefnemers van deze themamaand, die zich hebben verenigd in de stichting Pink Ribbon, hebben sinds 2003 de aandacht voor borstkanker naar een bijna glamorous niveau weten te tillen.
Beroemdheden als Kylie Minogue, Anastacia, Guusje Nederhorst, Ellen ten Damme en Sylvia Millecam werden achter elkaar en op relatief jonge leeftijd met deze ziekte geconfronteerd, en hebben borstkanker daarmee een gezicht’ gegeven, waardoor jonge vrouwen zich meer bewust zijn geworden van het belang van zelfonderzoek en een gezonde levensstijl.
Toch heb ik de neiging om juist tijdens de jaarlijks terugkerende Borstkankermaand mijn kop heel diep in het zand te steken, en vooral niet naar de facts & figures te kijken, die keihard in mijn gezicht schreeuwen dat één op de acht vrouwen de ziekte zal krijgen.
Waar ik al helemaal niet blij van word, is de waslijst met risicofactoren voor borstkanker. Want behalve dat kanker niet in mijn familie voorkomt, voldoe ik aan zeker drie ‘voorwaarden’ om de ziekte te krijgen. Laat ik de lijst nog eens doornemen:
-Gebrek aan lichaamsbeweging (check, maar wordt aan gewerkt)
-Erfelijke belasting
-Vroege leeftijd van de eerste menstruatie ((check)
-Late menopauze (wat is laat?)
-Het hebben van weinig of geen kinderen ((check)
-Het krijgen van het eerste kind op latere leeftijd (het is al bijna vijf over twaalf, maar wie weet)
-Het kort of helemaal geen borstvoeding geven
-Overgewicht
-(Overmatig) alcoholgebruik
-Het (langdurig, 2 tot 3 jaar) gebruik van hormoonpreparaten om overgangsklachten tegen te gaan
-Aanwezigheid van heel specifieke goedaardige afwijkingen in de borst
-Gebruik van het DES-hormoon
-Bestraling op de borstkas op jonge leeftijd
Juist. Had ik nou toch maar een kind op jonge leeftijd gebaard, en was ik nou maar altijd bij dat hysterisch sportieve vriendje zonder hersens gebleven (maar waarom sporten als je van nature al een goddelijk lijf hebt?), dan had ik die twee punten al weg kunnen strepen.
Maar misschien krijg ik op latere leeftijd nog wel een kind, en kan ik het geen borstvoeding geven wegens weet ik veel wat, en dan heb ik er weer twee risicofactoren bij. En dan kom ik vast heel laat in de overgang (waar toch elke vrouw op hoopt), die dan weer ondersteund moet worden met enge hormoonpleisters, omdat anders al mijn botten in één keer breken. Kleng! Weer twee streepjes dichter bij de gevreesde ziekte.
Volgens Pink Ribbon is, naast matig alcohol drinken en gezond eten, bewegen’ het sleutelwoord, dus op dat gebied heb ik vast goede voornemens. Daarnaast is uit onderzoek gebleken dat het doen van huishoudelijke klusjes (met de hand afwassen, de vloer dweilen, stofzuigen) een gunstige invloed heeft op de weerbaarheid van het lichaam tegen borstkanker. Maar dat onderzoek vertrouw ik niet helemaal.
Nog interessanter is het dat ook de borsten zelf in beweging moeten blijven, en een regelmatige borstmassage uiterst gezond is. Dus, heren, kneed en masseer wat vaker de borsten van uw vrouw/vriendin/minnares(sen). Het is van levensbelang! En ook wel zo aardig, nu zij alle huishoudelijke taken weer grommend op zich zal nemen.
Loor (1967) is een in alle opzichten lekker wijf. Lees meer op haar eigen webstek, Loor schrijft!
6 oktober 2008 — Algemeen
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.
RSS